کتاب برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی

کتاب برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی نوشته کلی اچ. اسلاگرت و آرتور ای. جانگسما است. هدف این کتاب پوشش جامع تمامی نیازهای مراجعان با ناتوانایی‌های رشد به شیوه‌ای مختصر و مفید است.

درباره کتاب برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی

 معلولیت، به ویژه معلولیت‌های ذهنی و ناتوانایی‌های رشدی، نه فقط فرد مبتلا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه آثار آن به همه کسانی که با او در تماسند، گسترش می‌یابد. عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی‌های رشد، همه جنبه‌های زندگی از روابط اجتماعی و خانوادگی گرفته تا فعالیت‌های روزانه، رفاه اقتصادی و فعالیت‌های شغلی و تفریحی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آثار عقب‌ماندگی ذهنی یا ناتوانی رشدی بسیار فراگیر است.

 این کتاب به منظور درگیر کردن متخصصان بالینی در فرآیند تدوین برنامه‌های عملی برای درمان اختلال‌های رفتاری/ هیجانی در حوزه عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی طراحی و تدوین شده است. برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی از معدود کتاب‌هایی است که به زبان انگلیسی در این میدان به رشته تحریر درآمده است و نیز اولین کتابی است که در زمینه برنامه‌ریزی عملی درمان برای عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی به فارسی درآمده است.

خواندن کتاب برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام والدین و مربیانی که با کودکان دچار معلولیت در ارتباط هستند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب برنامه ریزی عملی درمان عقب‌ماندگی ذهنی و ناتوانی رشدی

مداخله‌های درمانی

۱- انجام یا تدارک یک ارزیابی جامع ذهنی و سازشی برای تهیه مبنایی از توانایی مراجع و دستیابی به بینشی دربارۀ نقاط ضعف و قوت وی.

۲- حضور در جلسۀ برنامه‌ریزی فرد محور (PCP) به همراه مراجع، اعضای خانواده، وکیل مراجع، مسئولان مدرسه و مراقبان به منظور تعیین هدف‌های آموزشی، شغلی، تفریحی، ارتباطی، فعالیت‌های زندگی روزانه و بهداشتی، و همچنین تعیین نیاز وی برای دریافت خدمات ویژه.

۳- مشورت با مراجع، اعضای خانواده، مسئولان مدرسه و مراقبان برای دستیابی به دیدگاهی نسبت به تمامی درمان‌های چند رشته‌ای مورد درخواست مراجع.

۴- تدارک برای انجام معاینه عصب شناختی و/ یا آزمون‌های عصبی ـ روان‌شناختی به منظور تشخیص حواس مناسب‌تر برای سبک یادگیری مراجع.

۵- ارائۀ بازخورد به مراجع، اعضای خانواده و کارکنان در مورد نتایج آزمون‌های ذهنی، سازشی، روان‌شناختی، رفتاری و عصبی ـ روان‌شناختی.

۶ - ارجاع مراجع به حرکت درمانگر برای تعیین سطح عملکرد حرکتی مراجع و این که آیا به خدمات حرکت‌درمانی مستمر نیاز دارد یا خیر.