کتاب رویاهای بیداری؛ دفتر اول

کتاب رویاهای بیداری؛ دفتر اول مجموعه‌ای مصاحبه است که مجله پاریس ریویو منتشر کرده است. کتاب‌های رویاهای بیداری که با ترجمه شکیبا شریف‌پور و فرشید سادات شریفی منتشر شده است مجموعه‌ای گفت‌وگو با مشهورترین نویسندگان جهان را گردآوری کرده است.

درباره مجموعه کتاب‌های رویاهای بیداری

پاریس ریویو یکی از معتبرترین نشریات ادبی آمریکا و جهان است که نخستین شماره‌اش بهار ۱۹۵۳ در نیویورک منتشر شد. بسیاری از نویسندگان و شاعران برجسته‌ی جهان آثارشان را در این فصل‌نامه منتشر کرده‌اند. با این حال آن‌چه این نشریه را نسبت به سایر مجله‌های ادبی پر آوازه ساخته، بخشی از آن با عنوان «هنر داستان» است که به گفت‌و‌گو با نویسندگان و شاعران برتر جهان اختصاص دارد.

انتشارات پارسیک برخی از این گفت‌و‌گوها را در دفترهایی منتشر کرده است، هر دفتر شامل ده گفت‌و‌گو  با عنوان رویاهای بیداری منتشر شده است. عنوان مجموعه از نویسنده‌ی مشهور ژاپنی، هاروکی موراکامی، وام گرفته شده است؛ جایی که او داستان را همچون رویایی می‌داند که در بیداری دیده می‌شود.

این گفت‌وگوها، علاوه بر غنی بودنشان در اشاره به جنبه‌های گوناگون هنر داستان‌نویسی، هم‌چون گزارشی هستند از پشت صحنهٔ نوشتن و نویسندگی. تفاوت ـ و گاه تضاد ـ نگاه نویسندگان به مقولهٔ نوشتن و، از آن مهم‌تر، به تجربه‌ها و معنای زندگی، خیره‌کننده است. ورود به هر گفت‌وگو هم‌چون ورود به جهانی منحصر به فرد و ویژه است؛ جهانی که عناصر آن را باورها و دریافت‌های نویسندهٔ طرف گفت‌وگو ساخته است. بدین‌گونه، خوانش گفت‌وگوها به تجربهٔ گام‌زدن در جهان‌هایی گوناگون و در عین حال غنی تبدیل می‌شود که تفکر برانگیز و البته لذت‌بخش است.

خواندن مجموعه کتاب‌های رویاهای بیداری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان‌نویسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رویاهای بیداری؛ دفتر اول

برای رمان‌نویس خوب شدن راهکار عملی وجود دارد؟

۹۹ درصد مهارت... ۹۹ درصد انضباط... ۹۹ درصد کارکردن. یک رمان‌نویس خوب هرگز نباید از کارش راضی باشد همیشه کار او با اثر مطلوب فاصله دارد. همیشه رؤیا بپرورید و بالاتر از آن‌چه می‌دانید در توان‌تان است شلیک کنید. تنها به صرف این‌که از هم‌عصران یا پیشینیان خود بهتر باشید به خودتان زحمت ندهید. سعی کنید از خودتان بهتر باشید. هنرمند موجودی است که به دست شیاطین هدایت می‌شود. نه می‌داند چرا او را انتخاب می‌کنند و نه، از فرط گرفتاری، به فکر می‌افتد که چرا انتخاب شده است. او کاملا بی‌اخلاق است و می‌چاپد، قرض می‌گیرد، التماس می‌کند و از هرکس و همه‌کس می‌دزدد برای این‌که کارش را انجام دهد.

منظورتان این است که نویسنده باید کاملا سنگ‌دل باشد؟

نویسنده فقط در قبال هنرش مسئول است. او در صورتی کاملا سنگ‌دل خواهد بود که یکی از آن خوب‌ها باشد. نویسنده رؤیایی دارد که او را شکنجه می‌دهد و باید از شر آن خلاص شود. تا آن زمان، هیچ آرامشی ندارد. آبرو، غرور، وقار، خاطرجمعی، شادی و همه چیز بر باد می‌رود برای این‌که کتاب نوشته شود. اگر نویسنده‌ای مجبور باشد از مادر خود دزدی کند، شک نمی‌کند؛ قصیدهٔ گلدان یونانی۳۲ به هر تعداد پیرزن که فکر کنی می‌ارزد.

آن وقت، نبودِ امنیت و شادی و آبرو می‌تواند عاملی مهم در خلاقیت نویسنده باشد؟

نه. آن‌ها فقط برای آرامش و خرسندی‌اش اهمیت دارند و هنر ربطی به آرامش و خرسندی ندارد.

پس بهترین محیط برای نویسنده کجا می‌تواند باشد؟

هنر به محیط هم ربطی ندارد؛ برای هنرمند اهمیت ندارد کجا است. اگر منظورتان من هستم، بهترین شغلی که به من پیشنهاد شد متصدی روسپی‌خانه بود. به نظرم این بهترین محیط است برای کارکردن هنرمند. به او آزادی اقتصادی تمام‌عیاری می‌دهد؛ از ترس و گرسنگی آزاد است؛ سقفی بالای سرش دارد و هیچ کاری ندارد مگر آن‌که، چند حساب و کتاب ساده را به‌دست گیرد و ماهی یک بار برود به پلیس محلی رشوه بدهد. آن‌جا صبح‌ها ساکت است، که بهترین زمان روز است برای کارکردن. عصرها به اندازهٔ کافی فرصت برای برقراری روابط اجتماعی هست. اگر مایل باشد می‌تواند شرکت کند که حوصله‌اش سر نرود. آن‌جا موقعیت اجتماعی خوبی به او می‌دهد. هیچ کاری ندارد چون خانم رئیس خودش حساب دفاتر حساب را دارد. تمام ساکنان خانه زن هستند و به او احترام می‌گذارند و «قربان» صدایش می‌کنند. همهٔ قاچاقچی‌های آن اطراف «قربان» صدایش می‌کنند و او می‌تواند پلیس‌ها را با نام کوچک‌شان صدا بزند.