کتاب جادوی چپکی؛ جلد دوم

کتاب سنگ بکس جلد دوم از مجموعه جادوی چپکی است. این مجموعه نوشته سه نویسنده مشهور نیویورک تایمز سارا ملانسکی و لورین میریکال و امیلی جنکینز است که با ترجمه‌ی مهناز بهرامی منتشر شده است.

 مجموعه جادوی چپکی را انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت‌ترین کتاب‌ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.

مجموعه جادوی چپکی داستان نری، الویت، آندرس و بکس است که شاگردان کلاس جادوی وارونه هستند، کلاسی که درس‌هایش عجیب است و دانش آموزانش غیر قابل پیش بینی هستند. داستان جایی جذاب می‌شود که جادوهای این بچه‌ها دقیقا در بدترین جای ممکن چپکی می‌شود و همه چیز به هم می‌ریزد.

کودکان با مجموعه جادوی چپکی به دنیای خیالات عجیب سفر می‌کنند و اتفاقات جالبی را می‌سازند.

خواندن مجموعه جادوی چپکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کودکان علاقه‌مند به داستان‌های عجیب پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب جادوی چپکی؛ جلد دوم

برای راه‌حل این مشکل، مدرسهٔ دان‌ویدِل یک کلاس جدید راه انداخته بود. اسمش کلاس جادوی وارونه بود. پدر نُری او را فرستاد پیش خاله‌اش تا بتواند توی این کلاس شرکت کند. هفت دانش‌آموز کلاس‌پنجمی دیگر هم توی این کلاس بودند. همهٔ آن‌ها هم مثل نُری یک جایی از استعدادشان چَپکی بود. فقط دیگر قرار نبود بگویند چَپکی. معلمشان، خانم استار، به همه می‌گفت که به‌جای چَپکی بگویند متفاوت یا غیرمعمولی.

نُری آرزو می‌کرد بچه‌های کلاس‌های معمولی هم این قانون را رعایت کنند، ولی بیشترشان رعایت نمی‌کردند. خیلی از آن‌ها به بچه‌های ج. و می‌گفتند ناقص، یا می‌گفتند فاجعه. یک گروه از شعله‌های کلاس‌پنجمی از همه بدتر بودند. آن‌ها اسم خودشان را گذاشته بودند آتش‌پاره و تا می‌توانستند بچه‌های ج. و را اذیت می‌کردند. به هر کس می‌رسیدند می‌گفتند: «ببینید، این همونیه که شد راسوفیلی و بوی گند راه انداخت توی غذاخوری.»

(و بله درست است؛ اوایل سال نُری به یک راسوی بدبوی فیلی تبدیل شده و همهٔ سالن غذاخوری را با بو یکی کرده بود. اما آتش‌پاره‌ها باید همیشه به رویش می‌آوردند؟ نه.)

نُری همان‌طور که دنبال الیوت می‌گشت، روی پنجه‌های پایش بلند شد و به چپ و راست نگاه کرد. ولی به‌جای الیوت، پسر مومشکی لاغری دید که بدون اینکه بتواند سرعتش را کنترل کند، از سرِ خیابان پیچید و داشت به سمتی که او ایستاده بود می‌دوید.