کتاب پلورالیسم در موسیقی پست تونال

کتاب پلورالیسم در موسیقی پست تونال نوشته علی احمدی‌فر پژوهشی در حوزه مکاتب موسیقی که به موضوع پلورالیسم در موسیقی تونال پرداخته است.

 چندوجهی شدن موسیقی در دوران معاصر یا به عبارتی پلورالیسم هنری موجود در موسیقی از مشخصه‌های بارز موسیقی امروزی است. پلورالیسم،‬استفاده ‬از ‬استیل‬‌های‬ مختلف‬ در‬يک ‬اثر ‬و اغلب‬ همزمان ‬است.‬اين ‬اصطلاحی ‬است‬ که ‬برای ‬نخستین ‌بار ‬به ‬آثار ‬بزرگانی چون لوچیانو بریو، آلفرد اشنیتکه، ادیسون دنیسوف و بسیاری دیگر اطلاق شد.

در این کتاب منظور از پلورالیسم، مکتبی از مکاتب آهنگسازی در موسیقی معاصر نیست بلکه به معنای عام آن است و مفهوم و تصویری است که از تاریخ موسیقی به دست می‌آید. پلورالیسم هنری موسیقی معاصر مانند اثر انگشت هنرمند مولف است که بی‌همتا است اما ادعای بی‌همتایی‌ای را که مدرنیست‌ها داشتند، ندارد از این رو برخلاف تاریخ سنتی موسیقی که مسیری  خطی را می‌پیمود، و نوک پیکان آن فقط رو به جلو بود، موسیقی معاصر به گونه‌ای پلورالیستی وجوه مختلف خود را بازمی‌نمایند. این موسیقی مسلما رو به جلو حرکت می‌کند اما هدف اولیه آن صرفا پیشرو بودن نیست و نوک پیکان آن چندوجهی است و یا اصلا نوکی وجود ندارد بلک دغدغه اصلی آفرینندگی هنری است. 

 پلورالیسمی که در پست‌مدرنیسم یا موسیقی شکل می‌گیرد پز روشنفکری «هنر برای هنر» آوانگاردهای مدرنیست را ندارد بلکه لایه‌های چندبعدی و چندوجهی هنری خود را در خدمت آفرینندگی یا تالیف اثری- چه بسیار ساده و چه بسیار پیچیده اما بی‌ادعا- قرار می‌دهد. در این نوع موسیقی ساختار در پس پرده قرار دارد و برخلاف مدرنیست‌ها که مدام در حال به رخ کشیدن ساختار به زعم خودشان پیچیده آثار خود هستند، آهنگسازان معاصر یا آنها که با رویکرد معاصر اهنگسازی می‌کنند هرچقدر هم ساختاری پیچیده در اثر خود داشته باشند، این ساختار به رخ مخاطب کشیده نمی‌شود بلکه این معنویت اثر و درک آهنگساز از خود است که با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند. این کتاب پژوهشگران هنر به ویژه پژوهشگران حوزه موسیقی را با پدیده پلورالیسم در موسیقی پست تونال، بیشتر آشنا می‌کند.

 خواندن کتاب پلورالیسم در موسیقی  پست‌ تونال را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان و پژوهشگران حوزه تاریخ و مکاتب موسیقی.