کتاب جریان­‌شناسی اصول‌گرایی در جمهوری اسلامی ایران

کتاب جریانشناسی اصولگرایی در جمهوری اسلامی ایران نوشته عباس کاکه‌جانی است. این کتاب را انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی برای علاقه‌مندان و پژوهشگران منتشر کرده است.

درباره کتاب جریان­‌شناسی اصول‌گرایی در جمهوری اسلامی ایران

اصول‌گرایی جریانی است که میتوان پیشینه‌ی آن را در دوران پیش از انقلاب اسلامی و به‌ویژه پس از قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ دانست که فعالیت گروههای اسلامگرا وارد مرحله‌ی جدیدی شد. این جریان پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز همواره در قالب گروه‌ها و جمعیت‌ها و نهادهای انقلابی مانند حزب جمهوری اسلامی و جامعه‌ی روحانیت مبارز، در متن جامعه و پیشبرد امور کشور حضور داشته است. اما حضور جدی و تأثیرگذار جریان اصولگرا را باید پس از انتخابات دوره‌ی دوم شوراهای شهر و روستا، مجلس هفتم شورای اسلامی و نهایتاً روی کار آمدن دولت اصولگرا در سال ۱۳۸۴ دانست که توانست روند حضور این جریان در فرایند اداره‌ی کشور را تکمیل کند.

خواندن کتاب جریان­‌شناسی اصول‌گرایی در جمهوری اسلامی ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب جریان­‌شناسی اصول‌گرایی در جمهوری اسلامی ایران

ه اعتقاد موریس دوورژه، هم‌زمان با توسعهٔ حق رأی در غرب، گروه‌های پارلمانی درصدد برآمدند کمیته‌های موقت انتخاباتی را همچنان فعال نگه‌دارند تا در دور بعدی انتخابات از اقبال بیشتری برای راه‌یافتن به پارلمان برخوردار باشند. حلقهٔ پیوند گروه‌های پارلمانی و کمیته‌های انتخاباتی، دفتری بود که به‌منظور هماهنگ کردن فعالیت کمیته‌های انتخاباتی به‌وجود آمده بود. این دفاتر به تدریج هستهٔ اولیهٔ احزاب را تشکیل داد. بعدها نوع دیگری از احزاب به وجود آمدند که یا به ابتکار اشخاص متنفذ بستگی داشت و یا هسته‌های اولیهٔ آن را، گروه‌هایی نظیر: اصناف، سندیکاها و باشگاه‌ها تشکیل می‌دادند.۸ پدیدهٔ شکاف‌ها و کشمکش‌های اجتماعی یکی از موضوعات مهم در ارتباط با شکل‌گیری احزاب در جوامع غربی است که مورد مطالعهٔ متفکران بوده است. در این راستا، احزاب به سرعت با شکاف‌های اجتماعی جامعهٔ خود انطباق پیدا کرده، هرکدام نمایندگی یکی از جریان‌های اجتماعی را برعهده می‌گیرند.

«مارتین لیپست ضمن توجه به ریشه‌های اجتماعی و طبقاتی احزاب، کشمکش‌های تاریخی و آثار بر جای مانده از آن را بن‌مایهٔ پدیداری احزاب جدید معرفی می‌کند. ازنظر وی کشمکش‌های گذشتهٔ خود را در قالب احزاب و مبارزات حزبی مجسم می‌سازد.۹ در تاریخ اروپا دو انقلاب ملی و صنعتی، هر یک موجد دو نوع کشمکش متفاوت شدند، انقلاب ملی به کشمکش دین و دولت و نزاع مرکز و پیرامون منجر شد. انقلاب صنعتی نیز باعث شکل‌گیری کشمکش کار و سرمایه و نزاع شهر و روستا شد. مجموعهٔ این شکاف‌ها و چالش‌ها در تکوین هویت حزبی افراد مؤثر بوده و با توجه به ثبات و تداوم آن شکاف‌ها، هویت‌های حزبی نیز از ثبات و تداوم مشابه برخوردار بوده است