کتاب اروس و تصویر

کتاب اروس و تصویر نوشته آنتونی فراگولا و روش اسمیت است که با ترجمه ابراهیم برزگر منتشر شده است. این کتاب گفت‌وگو‌های مفصلی است با آلن‌رب‌گری‌یه درباره‌ی فیلم‌هایش.

درباره کتاب اروس و تصویر

رب‌گری‌یه در ۱۹۵۳ با انتشار رمان پاک‌کن‌ها در محافل ادبی مطرح شد؛ رمانی که تحسین منتقدان برجسته‌ای همچون رولان بارت و موریس بلانشو را به همراه داشت. توجه مفرط او و نویسندگان هم‌دوره‌اش در فرانسه به فرم داستان منجر به شکل‌گیری جنبش «رمان نو» در ادبیات شد. نگارش غیرمعمول فیلمنامه فیلم سال گذشته در مارین باد در سال ۱۹۶۰ شوکی عظیم به بینندگان و منتقدین سینمایی که به سینمای علت و معلولی خو کرده بودند، وارد کرد. او سپس خود در مقام کارگردان ظاهر شد و نُه فیلم ساخت. این کتاب به رب‌گری فیلمساز و نگاه سینمایی او می‌پردازد و با او در جایگاه یک فیل‌ساز مصاحبه می‌کند.

خواندن کتاب اروس و تصویر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات و سینمای فرانسه پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب اروس و تصویر

صحنهٔ عشق‌بازی دوشمین با ویولت به‌حالت واقعی به نمایش در نمی‌آید، بلکه به‌صورت تحسین مجسمه‌ساز از اثرش نشان داده می‌شود. اکنون ویولت از منفعل بودگی خود خارج می‌شود، به‌معنای واقعی کلمه نسبت به او برتری می‌یابد و سیلی به مجسمه‌ساز می‌زند. از دیدگاه رب‌گری‌یه این حرکت ویولت بر استقلال و رهایی او از تسلط مردانه دلالت دارد. منتقدان ممکن است مدعی شوند که چند سیلی قادر به جبران چاقو زدن، خشونت و شکنجه نیست، اما ژستی نمادین است نه بازنمایی واقع‌گرایانه. وقتی که از او سوال می‌شود که در جست‌وجوی چیست، ویولت پاسخ می‌دهد: «هیچی؛ و من پیدایش کرده‌ام.» این پاسخ را می‌توان تحت‌اللفظی درنظر گرفت: او متوجه می‌شود که هیچ معنایی را نمی‌توان یافت.

رب‌گری‌یه اِن تاس برداشت (۱۹۷۱) را به‌عنوان محصول جانبی عدن و پس از آن تولید کرد. رب‌گری‌یه برای ساخت اِن تاس برداشت برای تلویزیون فرانسه، صحنه‌های اضافی فیلم‌برداری را با صحنه‌های حذف شدهٔ عدن و پس از آن دوباره تدوین کرد تا روایتی جدید بسازد. صحنهٔ اضافی جدید شامل یکی از بازیگران عدن و پس از آن است با نمایی مستقیم استاندارد گویندهٔ تلویزیون. راوی/گوینده به بینندگان می‌گوید که در داستان‌های تلویزیونی هیچ چیزی از قلم نمی‌افتد و همه‌چیز روشن می‌شود. در حقیقت رب‌گری‌یه نه‌تنها رسانه بلکه خود بیننده را نیز زیر سوال می‌برد. رب‌گری‌یه با بینندگانش بازی می‌کند و بیهودگی بازی‌های تلویزیونی را به هجو می‌کشد. برای نمونه در یک لحظه از روایت، کاترین جُردن کارت‌پستالی از جیب مرد غریبهٔ مرده‌ای بیرون می‌کشد که روی آن نوشته «تبریک می‌گم! شما برندهٔ یک دستگاه ماشین لباس‌شویی شدید!»