کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها

کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها، آخرین اثر فیلسوف معروف فرانسوی‌الاصل، ژان‌ ژاک روسو است که به زندگی‌نامه‌ای خودنوشت شبیه است و از طنین انعکاس انسان در طبیعت می‌نویسد.

کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها را می‌توانید با ترجمه‌ای روان از سید روح‌الله حسینی بخوانید.

درباره‌ی کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها

کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها از انعکاس انسان در آینه‌ی طبیعت می‌گوید. ژان ژاک روسو که خود فیلسوف و آهنگساز هم بود، در کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها از طبیعت می‌گوید. طبیعتی که به انسان اجازه‌ی بازیابی اعتبارش را می‌دهد. بسیاری از افراد کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها را همانند یک زندگی‌نامه‌ی خودنوشت می‌دانند. کتابی که نیمه‌تمام مانده است و البته پس از مرگ روسو منتشر شد. ژان ژاک روسو سعی کرده است تا با انزوای خود کنار بیاید و شادی را در تنهایی و طبیعت پیدا کند. کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها از ده فصل به نام "گردشگری" تشکیل شده است. فصل دهم نیز بخاطر مرگ روسو نیمه کاره مانده است.

محتوای کتاب ترکیبی است از حکایات اتوبیوگرافیک و زندگی‌نامه‌ای، توصیف مناظر، به ویژه گیاهانی که روسو در پیاده‌روی های خود در اطراف پاریس به آنها بر می‌خورد و شرح و تفسیر استدلال‌هایی که قبلا روسو در زمینه‌های آموزشی و فلسفه سیاسی مطرح کرده بود.

کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر دوست دارید با آرا و عقاید فیلسوف مشهور فرانسوی آشنا شوید، رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها را بخوانید.

درباره‌ی ژان‌ژاک روسو

ژان ژاک روسو، ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ در ژنو متولد شد. او فیلسوف، نویسنده، آهنگ ساز فرانسوی‌الاصل بود که خانواده‌اش چندسال قبل برای اینکه به دست کاتولیک‌ها کشته نشوند، به ژنو مهاجرت کرده بودند. روسو در اوج دوره روشنگری اروپا می‌زیست. او کودکی عجیبی داشت. مادرش را نه روز بعد از تولدش از دست داد و پدرش او را بعد از نه سال به برادرش و کمی بعد به دست یک کشیش دیگر سپرد. روسو مدتی را نزد مادام دو وارانس (که در اعترافات خود از او با نام «مامان» یاد کرده‌است) زندگی می‌کرد. او از روسو ۱۳ سال بیش‌تر داشت و نه تنها سرپرست، بلکه بعدها معشوقه او نیز شد. 

روسو بعدها در پاریس با زنی کاملا معمولی که در یک مسافرخانه کار می‌کرد ازدواج کرد. آن‌ها پنج فرزند داشتند که همه را به یتیم‌خانه سپردند. بعدها این موضوع یکی از دلایل نوشتن کتاب اعترافات (شرح زندگی روسو) شد. چرا که روسو با وجود اینکه پنج فرزندش را به یتیم‌خانه سپرده بود، کتابی مهم در زمینه‌ی تعلیم و تربیت نوشته بود. از میان آثار روسو می‌توان به امیل (کتاب تربیتی درباره‌ی تربیت پسری به نام امیل) نامه‌هایی از کوهستان، اعترافات، نامه‌های اخلاقی و رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها اشاره کرد. روسو در ۲ ژوئیه ۱۷۷۸ در سن ۶۶سالگی بر اثر سکته‌ی مغزی درگذشت. هرچند بسیاری از معاصران او، مرگش را بر اثر خودکشی می‌دانند.  

بخشی از کتاب رؤیاپردازی‌های گردشگری تنها

و اینک این من هستم؛ تنها بر روی زمین، نه برادری، نه خویشاوندی، نه دوستی و نه هیچ همراهی جز خود ندارم. مهربان‌ترین و اجتماعی­ترین انسان‌ها را متفق الرأی تبعید کردند. آن‌ها در نفرتِ هوش‌مندانه و ظریفشان، به جستجوی دهشتناک‌ترین شکنجه‌ا برای روح حساس من بودند که به ناگه ارتباطشان را با من قطع کردند. آن‌ها را علی‌رغم میل باطنی‌شان دوست می‌داشتم و تنها با نبودشان بود که رخ از محبت من بر می‌تافتند. اینک، اما تمامی آن‌ها برای من ناشناس، بیگانه و هیچ هستند؛ زیرا که خود آن را خواسته‌اند. اما حالا من، بریده از آن‌ها و از همه، که هستم؟ این همان چیزیست که برایم باقی مانده تا آن را جستجو کنم و متأسفانه قبل از این کاوش، لازم است تا نگاهی به وضع کنونی خود بیندازم؛ بدان معنا که لاجرم باید از آن‌ها شروع کنم تا به خود برسم.