کتاب ادغام یا انحلال

کتاب ادغام یا انحلال را موسسه اندیشکده برهان منتشر کرده است. این کتاب قصد دارد بررسی کند چه چیزی باعث تغییر در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور شد.

درباره کتاب سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور

چرا شکل سازمان مدیریت تغییر داده شد؟ روایت ها در این باره بسیار زیاد است؛ اما آیا با تغییر شکل ساختاری سازمان مدیریت به معاونت برنامه ریزی وضعیت بهتر شد؟ البته دولتی های دیروز یعنی طیف نزدیک به رئیس جمهور وقت کشور معتقدند سازمان مدیریت هیچ گاه توسط وی منحل نشد و فقط تغییر شکل داد.

اما از طرف دیگر منتقدان دولت وقت می گویند ایشان سازمان مدیریت را منحل کرد و با این کار نظام برنامه ریزی را در ایران به ورطه نابودی کشاند.

حال واقعیت چیست؟ آیا تغییر شکل یک سازمان به یک معاونت تحت نظارت رئیس جمهور نابودی محسوب می شود؟ آیا معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور که همان سازمان مدیریت قدیم است کارا عمل کرده؟ و آیا نیازی هست تا ساختار بازهم تغیییر کند؟ با خواندن این کتاب به تمام سوال‌هایتان پاسخ داده خواهد شد.

خواندن کتاب ادغام یا انحلال را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم سیاسی و اقتصاد پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب ادغام یا انحلال

مالزی کشوری است که به مدد ۳۰ سال برنامه‌ریزی موفق، از یک کشور تولیدکنندهٔ مواد اولیه و کشاورزی با درآمد پایین، به کشوری صادرکنندهٔ تولیدات صنعتی تبدیل شده است. سابقهٔ برنامه‌ریزی در کشور مالزی به سال ۱۹۵۰ بازمی‌گردد. در مالزی از ۴ ابزار برنامه‌ریزی (برنامهٔ چشم‌انداز، برنامهٔ پنج‌سالهٔ توسعه، ارزیابی نیمهٔ اول برنامهٔ پنج‌ساله و بودجهٔ سالانه) استفاده می‌شود که هر یک دارای افق زمانی متفاوتی هستند. تمام این ابزارها در قالب برنامهٔ چشم‌انداز ۲۰۲۰ هدایت می‌شوند.

مالزی کشوری است که در عرض پنج دهه، توانسته است خود را از زمرهٔ کشورهای عقب‌ماندهٔ اقتصادی خارج کند و مسیر توسعهٔ اقتصادی‌اجتماعی را به سرعت طی نماید.

از دههٔ ۱۹۵۰، زمانی که اولین برنامهٔ پنج‌سالهٔ توسعهٔ مالزی مهیا می‌شد، برنامه‌ریزی توسعه در (EPU) به عنوان یکی از وظایف دولت تعیین گردید. همچنین در سال ۱۹۶۱، واحد برنامه‌ریزی اقتصادی دفتر نخست‌وزیر تشکیل شد تا برنامه‌ریزی توسعه با جدیت و نظارت بیشتر و بهتری پیگیری شود.

سیستم آماده‌سازی برنامه‌های میان‌مدت و بلندمدت، در قالب برنامه‌های پنج‌ساله، باعث حمایت از توسعهٔ ملی مالزی شده است. چنین برنامه‌هایی باعث می‌شود که بخش خصوصی از سیاست‌ها و استراتژی‌های اقتصادی دولت آگاهی پیدا کند و بر اساس این آگاهی، برنامه‌ریزی نماید.

در مالزی، تصمیم‌گیرندهٔ نهایی در مورد سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی، شورای برنامه‌ریزی ملی است. این شورا متشکل از کمیتهٔ اقتصادی کابینه است که وزرای مرتبط با بخش اقتصاد آن را NPC تشکیل می‌دهند.