با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب وقتی که از خودت می سوزی

نویسنده:علی صفایی حائری

انتشارات:انتشارات لیله القدر

دسته‌بندی:

امتیاز

۴.۴از ۵۲ رأیخواندن نظرات

۴٫۴

(۵۲)

خواندن نظرات

معرفی کتاب وقتی که از خودت می سوزی

کتاب وقتی که از خودت می‌سوزی نوشته علی صفایی حائری است. این کتاب یکی از آثار مجموعه تطهیر با جاری قرآن است که در‌این‌جلد ‌اســتاد‌علی‌صفایی‌حائری‌ مــا ‌را‌ بــه‌ محضر‌ ســوره ‌مســد‌ می‌بــرد‌ تا ‌پــرده ‌از ‌چهــره ‌ایــن‌ بندهایی ‌‌که ‌به ‌دســت‌ و ‌پایمان ‌پیچیده، ‌برداشــته ‌شــود ‌و ‌آتشــی ‌که‌ خود ‌آن ‌را ‌افروخته‌ایم، ‌به ‌عیان ‌مشاهده‌ کنیم؛ ‌تا ‌با ‌این ‌خسارت‌های‌ گسترده ‌روبرو ‌‌شویم ‌و ‌ببینیم‌ که ‌به ‌راستی ‌ما ‌از ‌تبار ‌ابولهبیم ‌یا ‌از ‌دیار‌ ابوتراب.

خواندن کتاب وقتی که از خودت می‌سوزی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند روحشان را با کلام خداوند نورانی کنند پیشنهاد می‌کنیم

نظرات کاربران

شهاب...

۱۳۹۹/۱۰/۱۴

قسمتی از متن کتاب: تو نه از خدا و نه از بیگانه می‌سوزی، که از خودت می‌سوزی، درحالی که همیشه می‌خواستی‌که‌خودت را حتی از روزهای گرم به ییلاق ها بکشانی. راستی چقدر طنز و تمسخر در این سوختن و عذاب نهفته

- بیشتر

ashahadati

۱۴۰۰/۱۰/۰۹

چند سال پیش تر، شب قدری، در مسجدِ محل با خودم درگیر بودم که به راستی اگر جایِ من درختی کاشته بودند تا حالا چقدر ثمر داده بود و چقدر بهره برده بودند و من چقدر بی حاصلم و خسارت

- بیشتر

sina dogoli

۱۳۹۹/۱۲/۰۷

سلام، کتاب بسیار عالی و خوبی بود و ممنون از ناشر عزیز بابت توضیحات و ارجاعات عالی در پاورقی.... خدا خیرتون بده فقط یک نکته رو خواستم عرض کنم و اونم این بود که بعضی جاها اسم انبیاء و اولیاء الهی

- بیشتر

دقیق

۱۴۰۰/۱۰/۲۶

این کتاب کلا منو متحول کرد جایگاه واقعی انسان و درک کامل از رو متوجه میشیم به شرط اینکه بند بند کتاب رو درک کنین

مژگان

۱۴۰۱/۰۹/۱۲

ابن نویسنده عشقه! هرچی کتاب داشته باشه چشم بسته و بدون هیچ فکری میرم میخونم! عارف به معنای واقعی!! دنیا رو جوری دیده و درک کرده که فکرکنم در طول تاریخ آدمای انگشت شماری به این مرحله رسیدن. وقتی کتاباشو

- بیشتر

armin

۱۴۰۲/۰۱/۰۵

بریده‌ای از کتاب: کارهای پراکنده و پرنده تو، طائرهای تو، به گردن‌ تو بسته می‌شوند و به صورت کتاب جمع‌بندی شده در دیدگاه تو گشوده می‌شوند و تو می‌بینی که چگونه باز شده‌اند و گسترش یافته‌اند. یک لبخند تا کجا رسیده

- بیشتر

تسنیم۱۲۳

۱۴۰۰/۱۰/۲۶

کتابهای استاد حائری مثل صوت هاشون جذابه، چون دست روی نقطه های اصلی فطرت میگذارن و جواب سوالات درون ما رو میدن و برامون چالش درست میکنن

اسما میبدی

۱۴۰۰/۱۲/۰۲

این کتاب عالیه... دقیقا دست میذاره جای درست...تو رو به اعماق روحت میبره و با خودت روبرو میکنه

رها

۱۴۰۴/۱۰/۲۴

بسیار زیبا و لطیف بود ، مثل باقی کتابهای استاد، و اسمش من رو به محتوای عمیقش جذب کرد, اما در مورد آیات ،اشکالات املایی زیاد میدیدم چه در متن و چه در پاورقی ها، انشالله این موارد اصلاح بشه که استفاده

- بیشتر

محمدباقر

۱۴۰۳/۰۸/۲۵

چقدر قشنگ توضیح دادن آقای صفایی خسران انسان رو.از اینکه چشم پوشی از هدایت،چه بلایی بر سر انسان میاره.

بریده‌هایی از کتاب

«ایمان و عشق خدا در دل مؤمن به کمال نمی‌رسد، مگر آنجایی که باکش نباشد که چه کسی دنیا را خورد.» دلی که از عشق‌های دیگر پُر است و هزار رنج دارد، از عشق خدا سرشار نمی‌شود.

شهیدحمیدسیاهکالی مرادی

انسانی که خودش را گم کرده، دنبال خدا نمی‌رود؛ و اگر خدایی هم داشته باشد، این خدا محکوم اوست و یا دکور زندگی اوست، نه درمتن و نه حاکم در وجود او و هستی او.

کاربر ۷۳۶۵۸۰۱

هرآنچه مقصد خود قرار دهی، همان شکل نهایی تو می‌شود.

شهیدحمیدسیاهکالی مرادی

انسانی که آمده‌بود تا راکدها را تا جماد و نبات و حیوان را و عنوان‌ها را تبدیل کند و به حرکت وادارد، اکنون نشسته و خودش را به آجرها و سنگ‌ها و یا طلاها و جواهرها تبدیل کرده است. نتیجهٔ عمرش شده چند تا کاخ و مقداری جواهرات و سنگ‌های قیمتی. انسان از صبح تا شام با چیزهایی شاد می‌شود و از چیزهایی می‌رنجد. چیزهایی در او مؤثر هستند. هنگامی که این مؤثرها و محرک‌ها از درجهٔ وجودی انسان پایین‌تر باشند و با این وصف او را دگرگون کنند، در این هنگام خسارت وجودی انسان آغاز می‌شود.

کاربر ۹۲۴۰۰۶۷

تو که رنج می‌بری که فلانی، فلان پست، فلان منزل، فلان زن، فلان مغازه، فلان برنامه را دارد، تو هنوز وابسته‌ای؛ و اگر کاری بکنی و قیامی، به‌خاطر همین وابستگی است. نه به‌خاطر دستور و تکلیف. مادامی که خودت در گردونه هستی، نمی‌توانی گرداننده باشی.

شهیدحمیدسیاهکالی مرادی

آنچه که بر روی من اثر می‌گذارد، همان نشان‌دهندهٔ جریان وجود من است

کاربر ۵۹۰۸۳۵۷

این علی است که در برابر معاویه می‌ایستد و او را در تنگنا می‌گذارد و به فرار وامی‌دارد؛ و در این قیام، از دنیا آزاد است، که تمامی دنیا در چشم علی، کوچک‌تر از دانهٔ گندمی است که در دهان موری است؛ و این است که علی این‌همه را نمی‌خواهد که این دانه را بگیرد؛ چرا که آمد و رفت دنیا، داشتن و نداشتن اینها، علی را کم و زیاد نمی‌کند، ولی گرفتن یک دانه به ظلم، حتی از دهان موری، علی را می‌شکند و علی را می‌کاهد. اینها که از دنیا بزرگ‌تر هستند و دنیا در دستشان سنگینی ندارد و در دلشان جلوه‌ای ندارد و در چشمشان حتی برقی نمی‌آورد، اینها باید دنیا را به‌دست بگیرند. اینها که از گردونهٔ دنیا بیرون آمده‌اند، باید گرداننده باشند؛ که در دنیا ابوتراب‌ها زیاد می‌شوند و می‌رویانند، نه ابولهب‌ها که کم می‌آورند و می‌سوزانند.

کاربر ۹۲۴۰۰۶۷

بچه‌ها که خودشان را عروسک می‌دانند و توپ می‌دانند، با ازدست‌رفتن اینها می‌سوزند؛ ولی همین‌که بزرگ‌تر شدند و درجهٔ وجودی خودشان را احساس کردند، دیگر از این چیزها ناراحت نمی‌شوند و همان طبیعی‌ها برایشان غیر بیعی می‌شود. انسان که خودش را از جماد و نبات و حیوان جلوتر می‌یابد، چطور می‌تواند به‌خاطر اینها، که دنیا چیزی جز همین‌ها نیست، ناراحت بشود و یا شاد بشود؟! بی‌حساب نیست که حد زهد و آزادی را این آیه می‌شمارد: (لِکیْ لا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما ءایکمْ). انسان نمی‌تواند با دست‌یافتن به تمامی نعمت‌ها، شاد بشود و یا با رفتن آنها برنجد. این حالت طبیعی برای انسانی که در وجود و قدر، خودش را بیشتر از اینها می‌شناسد، دیگر طبیعی نیست.

کاربر ۹۲۴۰۰۶۷

‫می‌گوید: «قیمَةُ کُلِّ امْرِی‌ءٍ ما یحْسِنُهُ»،۲۱ «ارزش هر کسی برابر همان چیزی است که آن را خوب می‌شمارد»؛

کاربر ۷۳۶۵۸۰۱

«لا یکْمُلُ الْایمان فی قَلْبِ مُؤمِن حَتّی لا یبالِی مَنْ اَکلَ الدّنْیا»؛ «ایمان و عشق خدا در دل مؤمن به کمال نمی‌رسد، مگر آنجایی که باکش نباشد که چه کسی دنیا را خورد.»

کاربر ۷۶۴۸۲۸۳