کتاب دختران جسور ۲

کتاب دختران جسور۲ نوشتهٔ النا فاویلی و فرانچسکا کاوالو است که با ترجمهٔ مینا رمضانی توسط نسل نواندیش منتشر شده است. این کتاب برای ایجاد اعتماد به نفس دختران بسیار مناسب است و برای پسران هم جنبه تربیتی قوی‌ای دارد. این کتاب جلد دوم از این مجموعه است.

درباره کتاب دختران جسور ۲

کتاب دختران جسور روایت زنان موفقی است که عموما اطرافیانشان باور نداشتند می‌توانند پیشرفت کنند. زنانی مانند آگاتا کریستی، آلیس بال، آدری هپبورن، برندا میلنر، جورجیا او کیف، جی‌.کی.رولینگ و ... این کتاب می‌تواند به تمام زنان دنیا کمک کند ببینند جنسیت نمی‌تواند جلوی موفقیت را بگیرند.

خواندن کتاب جسور ۲ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای دختربچه‌ها مناسب است چون قدرت تصمیم‌گیری و اراده پیدا می‌کنند و برای پسربچه‌ها مناسب است چون یاد می‌گیرند زنان با آن‌ها برابر هستند.

بخشی از کتاب دختران جسور ۲

 کاتیا کرافت:

کاتیا عاشق آتشفشان‌ها بود. او فقط از دیدن عکس‌های گدازه‌های روان و جوشان لذت نمی‌برد بلکه می‌خواست آنها را از نزدیک ببیند. او در دانشکده با مردی به نام موریس آشنا شد که به اندازه کاتیا به آتشفشان‌ها علاقه داشت. در همان اولین دیدار آنها تصمیم گرفتند آرزوی مشترکشان را عملی کنند. یعنی فیلم‌برداری از آتشفشان در حال انفجار و فوران، کاری که تا آن زمان هیچ کس انجام نداده بود. آنها با عشق و علاقه فراوان آماده‌سازی و تهیه تدارکات سفر به آتشفشان فعال را شروع کردند.

پس از آن منتظر ماندند تا از فعال شدن یک آتشفشان خبری بشنوند و بی‌درنگ وسایلشان را جمع کنند و به جایی بروند که بهترین صحنه را بتوانند ضبط کنند. آنها خود را با سختی به دهانه آتشفشان می‌رساندند. لباس نقره‌ای‌رنگ محافظ می‌پوشیدند و کلاه محافظ بر سر می‌گذاشتند تا بتوانند بخار و گرمای حاصل از مواد مذاب را که بیش از هزار درجه بود تحمل کنند.

کاتیا و موریس آرزوی دیگری نیز داشتند و آن قایقرانی روی مواد مذاب بود. آنها می‌دانستند که آرزویشان بسیار خطرناک است، اما اهمیت نمی‌دادند. از نظر آن‌ها هیچ چیز زیباتر از فوران آتشفشان نبود.

روزی کاتیا و موریس به دامنه کوه اونزون آتشفشان فعال در ژاپن رفتند. آن‌ها تصور می‌کردند فاصله ایمنی را رعایت کرده‌اند، اما این بار محاسباتشان درست از آب درنیامد. انفجار خیلی بوزرگ تور آن بود که پیش بینی کرده بودند و ابری بزرگ از گازهای شعله‌ور به وجود آمد. صخره‌ها و خاک‌ها ذوب و به دره سورازیر شدند. کاتیا، موریس و افراد گروهشان شانسی برای نجات نداشتند و به‌طور غم‌انگیزی جان سپردند.

مری کینگزلی:

مری دختری بود که برادرش به مدرسه می‌رفت اما او نمی‌رفت زیرا باید خانواده‌داری می‌کرد. او فقط زبان آلمانی را یاد گرفته بود و پدرش از او می‌خواست کتاب‌های علمی را برایش ترجمه کند. او ساعت‌های زیادی را در کتابخانه می‌گذراند و عاشق کتاب‌هایی بود که درباره سفر به سرزمین‌های شناخته‌نشده نوشته شده بودند.

او پس از مرگ والدینش فرصت یافت علاقه خود را در زندگی دنبال کند. او به سرزمین جادویی و ناشناخته‌ای که آرزو داشت، غرب افریقا، سفر کرد. تمام دوستان و خانواده به او هشدار دادند و از خطرات احتمالی این سفر گفتند و تأکید کردند که یک زن نمی‌تواند تمام این راه طولانی را تنها بپیماید و چرا از دنیای به این بزرگی فقط افریقا را انتخاب کرده است.

مری اعتنایی نکرد و روستا به روستا غرب افریقا را پیمود. در رودخانه اوگوئی قایقرانی کرد و اولین زنی شد که از کوه کامرون بالا رفت.

او اولین زن سفیدپوست و احتمالا اولین سفیدپوستی بود که در آن مناطق دیده شد. او می‌دانست که به چشم موجودی جدید به او نگریسته می‌شود. مری می‌خواست قسمتی از جامعه باشد نه یک نظاره‌گر؛ ازاین‌رو شروع به تجارت پارچه‌های ابریشمی کرد. او درمورد جغرافیای غرب افریقا به همراه نمونه‌هایی از بقایای گیاهان و جانوران آن مناطق اطلاعاتی ذخیره کرد که در آن زمان برای اروپایی‌ها ناشناخته بود. مری زندگی خود را وقف ماجراجویی و کاوش در فرهنگ‌های پیچیده افریقایی و همین طور جدال با کلیشه‌های نژادپرستانه‌ای کرد که برخی محققان رواج داده بودند.