کتاب گیسوان خونین نجیبه

گیسوان خونین نجیبه، داستان شهادت نجیبه رجبی، دختر جوانی است که در بمباران هوایی شهرستان سلماس در سال ۱۳۶۵ به شهادت رسیده است. این کتاب را کبری شریف زادگان نوشته و انتشارات صریر منتشر کرده است. 

درباره‌ی کتاب گیسوان خونین نجیبه

آنچه که از جنگ می‌دانیم، همیشه غم و اندوه کشته شدگان و از بین رفتن مردمان بیگناه است. داستان‌های دلاوری‌ها و شرح شهادت افراد مهم و تاثیرگذار در جنگ را همیشه و همه‌جا می‌توان یافت. آنچه که عموما از نظرها پنهان می‌ماند، شهادت مردم بیگناه و کودکان و زنان و مردانی است که نه در جبهه‌های جنگ، بلکه به علت بمباران و حمله‌های هوایی، کشته می‌شوند و خانواده‌ای را داغدار می‌کنند. 

کبری شریف زادگان در کتابش، گیسوان خونین نجیبه، داستان شهادت نجیبه رجبی یکی از همین کشته شدگان را برایمان بازگویی می‌کند. 

کتاب گیسوان خونین نجیبه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

گیسوان خونین نجیبه برای دوست‌داران داستان‌های دفاع مقدس و علاقه مندان به ادبیات پایداری، خواندنی و جذاب است. 

جملاتی از کتاب گیسوان خونین نجیبه

لطیفه دل تو دلش نبود، خانهٔ غلامحسین لبریز از جمعیت بود، همه منتظر بودند عروس وارد بشود. لطیفه در اتاقی نشسته بود تا همه جمع بشوند و سپس وارد شود. اتاق خیلی بزرگ گاهگلی که هر سال، دم عید روی دیوار ش گچ میپاشیدند. به این شکل که گچ را خیلی شل درست می کردند بعد با جارو ی علفی به دیوار میپاشاندند وچون مربوط به نظافت منزل بود، این کار را زنها انجام می دادند. از بوی رطوبت وگچِ تازه معلوم بود که تازه در ودیوار را گچ پاشی کردند.

در روستا، اتاق جایی بود که چند دریچهٔ کوچک با ارتفاع کم در دیوار و یک یا دو روزنهٔ دریچه مانند مدوّر در سقف، درفصل زمستان، وقتی تنور روشن می کردند، حفاظ همهٔ روزنه ها ودریچه ها را برمی داشتند و بعد از پخت نان، دریچه ها و روزنه ها را می بستند وگرد وغبارش را میگرفتند وپس از مفروش کردن، دور تنور می نشستند وگاهی وقتها پاها را ازتنور به داخل آویزان می کردند. قابلمهٔ غذا وکتری آب را نیز داخل تنور می گذاشتند.

اما تابستان اینطوری نبود، در تابستان از تنوری که در گوشهٔ حیاط تعیبه کرده بودند استفاده می شد.

متکاهای قطور وبلندی دورتا دور اتاق چیده شده بود، یک جفت متکا هم، در بالاترین نقطهٔ اتاق، رو به قبله، برای عروس نگه داشته بودند وکسی در آن قسمت ننشسته بود...