کتاب شراب تلخ

کتاب شراب تلخ سرودهٔ محسن رشید است. انتشارات ندای کادح این مجموعه شعر مذهبی معاصر را روانهٔ بازار کرده است. این اثر ۱۰ شعر و ۹ نوحه را در بر گرفته است.

درباره کتاب شراب تلخ

کتاب شراب تلخ یک مجموعه شعر مذهبی و نوحه را به قلم محسن رشید در بر گرفته است. این کتاب ۲ بخش دارد؛ «اشعار» و «نوحه‌ها». عنوان برخی از اشعار این اثر عبارت است از «آتش زیر خاکستر»، «قتیل محراب» و «تزویر مأمون» و عنوان برخی از نوحه‌ها عبارت است از «غروب شمس»، «سلام علی آل یس» و «دل می‌رود ز دستم». این کتاب را نتیجهٔ شیدایی و شوریده‌سری پدیدآورندهٔ آن دانسته‌اند؛ فردی که گفته‌اند از یک‌سو دل در گرو رویکرد سنتی عزاداری اهل‌بیت داشت و از سوی دیگر بسیاری از رویدادهای تاریخ اسلام را نقداً در حال‌وروز جامعه مشاهده می‌کرد؛ ازاین‌رو به‌نوعی «عینیت گرایی» در مفاهیم شعری و مراثی خود متمایل شد. در مقدمهٔ این کتاب آمده است که محسن رشید در تمام سال‌های عمرش، علاوه بر شاعری و دیگر گرفتاری‌های اجتماعی و سیاسی، همواره دل‌مشغول و دغدغه‌مندِ مداحی و مرثیه‌سرایی بوده و این کار را دنبال کرده و ادامه داده است. مداحی محسن رشید نیز خاص و تقریباً منحصربه‌فرد توصیف شده است.

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

خواندن کتاب شراب تلخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر مذهبی و نوحه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شراب تلخ

«آیین چهارپایه‌خوانی در تهران به سنتی ستبر تبدیل شده که گرچه عمری تنها کمی بیش از یک سده دارد، عمقی به قدمت قرن‌ها یافته است. از جمله مکان‌های اصلی و اصیل چهارپایه‌خوانی مداحان در تهران، مقابل تیمچه حاجب‌الدوله است. عزاداری مقابل این تیمچه از همان روزهای نخستین شکل‌گیری چهارپایه‌خوانی در بازار تهران رواج یافت. شواهد نشان می‌دهد این آیین قدمتی دستِ‌کم ١٣٠ ساله در تیمچه حاجب‌الدوله دارد. در این میان نباید فراموش کرد که مدت‌ها است آذری‌زبان‌های مقیم تهران نیز طی ادوار مختلف به چهارپایه‌خوانی در بازار تهران پرداخته‌اند.»