کتاب ناگفته

کتاب «ناگفته» سروده‌ی شقایق دوستار است. این کتاب اولین تجربه‌های شعری شاعر محسوب می‌شود که شامل دو بخش است؛ در بخش اول، اشعار کلاسیک و در بخش دوم چند شعر نیمایی و چند ترانه خواهید خواند.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم 

«صبح و طلوع و باز هم صبحانه‌ی هر روز

ناچار به بوسیدنِ دزدانه‌ی هر روز

در را که می‌بندی به رویم خانه تاریک است

من هستم و تنهایی و دیوانه‌ی هر روز

بغضم چه می‌داند که دردآورترین درد است

تکیه به یک دیوار جای شانه‌ی هر روز

این طرحِ لبخندم غم‌انگیز است و تکراری

بغضم شده آن خنده‌ی مستانه‌ی هر روز

نقشی که بازی کردنش را خوب می‌دانیم

باید بسازیم این‌چنین ویرانه‌ی هر روز

روی تراس و این سکوتِ محضِ تکراری

با کیک و یک فنجانِ چای،عصرانه‌ی هر روز

دستم چه سرد و دستِ تو تن‌پوشِ فنجان‌ها

گرمم نشد با خنده‌ی مردانه‌ی هر روز

ما با همیم و این‌چنین تنهای تنهاییم

سر می‌شود هر روز با هم‌خانه‌ی هر روز»