کتاب سفر من

کتاب سفر من، نوشته نسرین صفری است و نشر ایهام آن را منتشر کرده است. این اثر روایتی شخصی از زندگی زنی در دل یک خانواده‌ی سنتی است؛ روایتی که از کودکی در آبادان و اهواز آغاز می‌شود و به ازدواج، مادری، مهاجرت، جنگ، فشارهای خانوادگی و تلاش برای حفظ خود می‌رسد. موضوع کتاب بر تجربه‌های زیسته، رنج‌های پنهان، امیدهای نیمه‌تمام و ایستادگی در برابر فرسودگی روزمره تکیه دارد و تصویری نزدیک از زندگی زنانی می‌سازد که بار زیادی را بی‌صدا به دوش کشیده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سفر من

کتاب سفر من، نوشته‌‌ی نسرین صفری، خاطره‌نگاری مفصلی از زندگی راوی در بستر خانواده، ازدواج و تحولات اجتماعی است. روایت از ریشه‌های خانوادگی راوی در میان بختیاری‌ها آغاز می‌شود و با شرح زندگی پدر و مادر، فضای خانه، مناسبات قدرت در خانواده و تجربه‌های کودکی ادامه پیدا می‌کند. در این کتاب، خانه هم محل زندگی است و هم فضایی که محبت، ترس، وابستگی، خشونت و سکوت، همزمان در آن جریان دارند. راوی از همان سال‌های نخست زندگی با دوگانه‌هایی روبه‌روست که تا پایان روایت همراه او می‌مانند؛ مانند پدری که هم پناه است و هم منشأ هراس، مادری که هم مهربان است و هم زیر فشار و دختری که میان آرزوی درس خواندن و اجبارهای محیط گرفتار شده است.

سفر من نه‌تنها روایت چند اتفاق پراکنده، بلکه شرح مسیری فرساینده در زندگی زنی است که تصمیم‌های مهم زندگی‌اش را اغلب دیگران می‌گیرند. ازدواج زودهنگام، محرومیت از ادامه‌ی تحصیل، بددلی و خشونت همسر، مسئولیت سنگین خانه و فرزندداری، بیماری، جابه‌جایی‌های پی‌درپی و نگرانی برای آینده‌ی فرزندان، بخش مهمی از این خاطرات را شکل می‌دهند. در کنار این تجربه‌ها، کتاب تصویری از زندگی در شهرهایی مانند آبادان و اهواز و همچنین محیط‌های کوچک‌تر ارائه می‌دهد؛ فضاهایی که روابط خانوادگی، نگاه دیگران و رسم‌های ریشه‌دار، تأثیر مستقیمی بر سرنوشت افراد دارند.

با وجود حال‌وهوای تلخ و صریح کتاب، نسرین صفری فقط بر رنج و آسیب متمرکز نمی‌ماند. او بارها از علاقه‌اش به درس‌خواندن، امیدش به بهترشدن زندگی و دل‌بستگی عمیقش به فرزندان می‌گوید. همین درهم‌تنیدگی رنج و امید، به روایت شکل و عمق می‌دهد. این کتاب می‌تواند برای کسانی که به کتاب‌های مبتنی‌بر تجربه‌ی زیسته، تاریخ شفاهی خانواده و بازتاب موقعیت زنان در زندگی روزمره علاقه دارند، خواندنی باشد.

خلاصه کتاب سفر من

کتاب سفر من زندگی نسرین صفری را از کودکی در خانواده‌ای سنتی روایت می‌کند؛ از سال‌هایی که ترس از دعواهای خانه با محبت‌های مقطعی در هم آمیخته بود تا دوره‌ای که آرزوی ادامه‌ی تحصیل، زیر فشار ازدواج و مسئولیت‌های زودرس، کم‌رنگ شد. راوی پس از ازدواج وارد زندگی‌ای می‌شود که در آن بدبینی، کنترل، تحقیر و خشونت جای همراهی را می‌گیرند. بااین‌حال، در میان بارداری‌های پیاپی، بیماری، جابه‌جایی، مهمان‌داری، جنگ و نگرانی برای فرزندان، تلاش می‌کند تعادل خانه را حفظ کند. محور اصلی کتاب، ثبت همین فرسایش تدریجی و درعین‌حال پافشاری بر ادامه‌دادن است؛ روایتی از زنی که بار زندگی را در سکوت به دوش می‌کشد.

چرا باید کتاب سفر من را بخوانیم؟

دلایل خواندن سفر من را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری نزدیک از زندگی یک زن در دل خانواده‌ای سنتی و چندلایه ارائه می‌دهد.
• خواننده با اثرگذاری همزمان محبت، اقتدار، ترس و سکوت در روابط خانوادگی آشنا می‌شود.
• کتاب تجربه‌ی ازدواج، مادری، مهاجرت و جنگ را از زاویه‌ی زندگی روزمره کنار هم قرار می‌دهد.
• این اثر نشان می‌دهد چگونه محدودیت‌های خانوادگی می‌توانند بر تحصیل، سلامت و انتخاب‌های فردی سایه بیندازند.
• راوی بخشی از تاریخ اجتماعی را از خلال جزئیات خانه، شهر و مناسبات فامیلی ثبت کرده است.
• خواندن این کتاب برای شناخت فشارهای پنهانی که بسیاری از زنان در سکوت تحمل کرده‌اند، مفید است.

خواندن کتاب سفر من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن سفر من به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به خاطرات شخصی و روایت‌های مبتنی بر تجربه‌ی زیسته.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی موقعیت زنان در خانواده‌های سنتی بیشتر بدانند.
• کسانی که به موضوع‌هایی مانند خشونت خانگی، سکوت اجباری و فرسودگی عاطفی توجه دارند.
• مخاطبانی که به تاریخ اجتماعی شهرها و زندگی روزمره در بستر خانواده علاقه‌مندند.
• خوانندگانی که از متن‌های صریح درباره‌ی مادری، ازدواج و دوام‌آوردن در شرایط سخت استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب سفر من

«من از تبار مردمانی هستم که ریشه‌هایشان در خاک بختیاری تنیده است، طایفه‌ای که اصالت، شرافت و سخت‌کوشی در وجودشان جریان دارد. آری، من در خانواده‌ی سنتی و بختیاری به دنیا آمدم. پدرم بختیاری بود. از طایفه‌ی اورک و او در شرکت ملی نفت آبادان مشغول بود. پدرم انسانی نجیب و استوار و خیرخواه بود. اگر کسی مشکلی داشت و یا در مورد کاری و یا ازدواج مشورت می‌خواست به او کمک می‌کرد. علی‌رغم سواد زیادی که نداشت، خرد و انصافش زبانزد خاص و عام بود. و هرکس به مشکلی گرفتار می‌شد به سراغ او می‌آمد و با کلامی کوتاه و رویی گشاده، آرامش و راه حل را می‌یافت. پدرم مردی سختگیر و متعصب بود، اما در دل، مهری پنهان داشت که گاه در رفتارهایش رخ می‌نمود. پدری مهربان بود و البته دیکتاتور برای همسران خود بود. برای هر مسئله‌ای که مخالف میل او بود، زن‌های بیچاره را کتک می‌زد. مادرم در آبادان متولد شده بود. زنی ساده دل و مهربان بود.»