کتاب پاییز پرستوی سفید

پسری روستایی هر از چندگاهی که پولی جمع می‌کند، به یک کتاب‌فروشی در شهر می‌رود و کتاب می‌خرد، او که بی نهایت به خواندن علاقه‌مند است با صاحب کتاب‌فروشی رفیق شده و قرار است از این به بعد کتاب ها را برای خواندن امانت بگیرد. همان روزی که کتاب‌فروش این نوید را به او می‌دهد، دختری شهری که تقریبا نوزده یا بیست سال دارد در کتابفروشی دل او را می‌برد. این شیفتگی او را که از شهر بریده بود، با فضای آن دوباره آشتی می‌دهد: «برای من که اگر تا به حال چیزی را دیوانه‌وار دوست داشته‌ام، توپ فوتبالی بوده که جایزه گرفتم، دوست‌داشتن آدمی مثل او چه معنی دارد؟ دوست‌داشتنِ دختری شهری که خانه‌شان هم حتماً مثلِ ماشین‌شان است. لابد توی اتاق‌هایشان چیزهایی دارند که من حتّی اسمشان را هم نشنیده‌ام و حتماً چیزهایی می‌خورند که من توی خواب هم ندیده‌ام. اصلاً مگر می‌شود یک بچّه‌حیدرآبادی کسی را دوست بدارد که بی‌هیچ خجالتی لباس‌های شهری سفید می‌پوشد و لاکِ صورتی می‌زند؟ کسی که بدون این‌که رو بگیرد راست‌راست توی چشم‌های آدم نگاه می‌کند و می‌خندد. تازه با گواش و مدادشمعی خارجی نقّاشی می‌کشد و گیس‌های بلندش از همهٔ عطرهای دنیا خوش‌بوترند.» ابراهیم سلیمی کوچی متولد فسا است و حقوق خوانده است. او استاد مدعو دانشگاه سوربن و دانشگاه اصفهان و پژوهشگر برتر سال ۱۳۹۴ است. کوچی نویسنده، عکاس و فعال محیط زیست است و به عنوان مشاور برون‌مرزی شبکه جهانی سحر هم فعالیت می‌کند. «پاییز پرستوی سفید» اولین رمان کوچی است که رویکردی انتقادی به وضعیت زندگی روستائیان و حاشیه‌نشینان مهاجر به شهرها دارد.