کتاب نابینایی و کودکان رویکرد افتراقی

دیوید اچ. وارِن در «نابینایی و کودکان رویکرد افتراقی» فرایندهای تحول روانی در نوزادان و کودکان نابینا را بررسی کرده است. این کتاب در پی کتاب اول نویسنده با همین موضوع و با نام «نابینایی و تحول» منتشر شده است. اثر حاضر با اینکه سال‌ها از تالیف آن می گذرد، اما برای جامعهٔ روان شناسی ما به ویژه فعالان حیطهٔ تحول، مطالبی جدید به همراه دارد. رویکرد این اثر همانطور که خود مولف در مقدمه اش به تفصیل به آن پرداخته است، بر موارد خاص متمرکز است نه جامعهٔ معیار. مطالب ارائه شده در این کتاب با تکیه بر پیشرفت‌ها و تاخیرهای غیر معمول کودکان نابینا در تحول، سعی در ریشه‌یابی آنها دارد تا بتواند تحول این کودکان را در مسیری بهینه قرار دهد. آنچه در این اثر بیش از حد جلب توجه می‌کند، نقش بی بدیل محیط کودک در تحول او است. محیط پیرامون کودک و تجربهٔ او و در واقع والدین و دیگر اطرافیان نقشی انکارناپذیر دارند. والدین چنین کودکانی باید در سازگاری با شرایط فرزند خود کوشیده و او را به همین شکل بپذیرند و با پرهیز از مراقبت بیش از حد، به او کمک کنند شرایط متفاوت را تجربه کند. در نظر گرفتن آموزش‌های مناسب برای والدین این کودکان بسیار موثر خواهد بود. مولف باور دارد با استفاده از یافته‌های به دست آمده از تحقیقات چندین سال اخیر، روند فعلی موجود برای تحول کودکان نابینا که با تاخیر هم همراه است، قابل تغییر است و کودکان نابینا با استفاده از این یافته‌ها می‌توانند تحول بهینه و بدون تاخیری را پشت سر گذارند. در پایان با تشکر از همهٔ فعالان حوزهٔ نابینایی و تحول، خود را از راهنمایی‌های آنها بی‌نیاز نمی‌دانیم.