کتاب شیرازی: نگاهی به لهجه مردم شیراز

در بین لهجه‌های ایرانی، یکی از نزدیک‌ترین لهجه‌ها به زبان فارسی معیار، لهجه‌ی شیرازی است و این می‌تواند بیانگر بعضی خصیصه‌های فرهنگی و اجتماعی باشد و از جهت مسایل زبانی مزیتی به‌شمار نمی‌آید؛ زیرا از دیدگاه زبان‌شناسی هر لهجه‌ای به‌اندازه‌ی لهجه‌ای دیگر خوب و دارای کارآمدی لازم است. انگیزه‌ی نخستینه برای تألیف این کتاب، نوشتن واژه‌نامه‌ای بود جهت حفظ و نگهداری لهجه‌ی اصیل شیرازی و نشان دادن تفاوت‌های این لهجه با زبان فارسی معیار. مؤلف در طول یادداشت‌برداری دریافت که بسیاری از واژه‌ها در قالب ضرب‌المثل، کنایه و سروده‌های عامیانه، مفهوم خود را بهتر نشان می‌دهند؛ از این رو این قالب‌ها را هم به واژه‌نامه افزود. وی با حوصله‌ی بسیار، به مصاحبت با تعدادی از شیرازی‌های میان سال به بالا پرداخت و با لهجه‌ی شیرازی با آن‌ها سخن گفت و از آن‌ها سخن شنید و از این راه، شک و تردیدهایی را که در مورد ضبط و توضیح بعضی مدخل‌ها داشت، به کم‌ترین حد رساند...