کتاب آیه های سبز

کتاب آیه های سبز مجموعه‌ای است از برخوردها و حکایات علی صفایی حائری (عین - صاد) در نوشته‌ها و گفته‌های او که به‌همت جمعی از دوستانش گردآوری شده است. انتشارات لیله القدر این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب آیه های سبز

کتاب آیه های سبز گفته‌ها و قصه‌های تربیتی گوناگونی از علی صفایی حائری را در بر گرفته است. هر یک از این گفتارها در بخشی با عنوانی مجزا قرار گرفته‌اند. عنوان برخی از این بخش‌ها عبارت است از: «جرقه‌های زندگی»، «مولا اجازه نداد!!»، «چرا بی‌تفاوت نیستی رفیق؟»، «از غرور کفر تا ضرورت ایمان»، «بزرگ‌تر از مصیبت‌ها»، «شناخت دوستان در درگیری‌ها» و «کیست که منبع‌ها را سرشار کرده؟».

علی صفایی حائری (عین - صاد) در سال ۱۳۳۰ به دنیا آمد. در سال ۱۳۷۸ درگذشت. او مجتهد، فقیه، عارف و اندیشمند مذهب شیعه بود. «مسئولیت و سازندگی»، «از معرفت دینی تا حکومت دینی» و «روش برداشت از قرآن» عنوان برخی از آثار مکتوب او هستند.

خواندن کتاب آیه های سبز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران آشنایی با علی صفایی حائری پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب آیه های سبز

«در یکی از برخوردها با پیرمردی مغرور روبه‌رو شدم که برای کوبیدن آمده بود. پس از آرام شدن او، از او پرسیدم: این انگشتر تو چه‌قدر ارزش دارد.

معلوم شد کلی قیمتی است. گفتم: اگر این انگشتر قیمتی را گم بکنی و بچه‌ای، یا خربچه‌ای آن‌را به تو نشان بدهد. آیا از آن می‌گذری و از آن چشم می‌پوشی؟ با شتاب گفت: نه چشم می‌پوشم و نه می‌گذرم، که تشکر هم می‌کنم و مژدگانی هم می‌دهم.

این‌جا بود که محکم و آرام گفتم... حقیقت گمشده ماست، کسی که آن را به ما نشان بدهد. با او چه خواهیم کرد؟ آیا در برابرش سنگر خواهیم گرفت و به چوبش خواهیم بست؟ یا این‌که معتقدی ما چنین گمشده‌ای نداریم و مطلوب مشخص است؟ و از حالا تو تصمیم گرفته‌ای و قبل از محاکمه، طرف را اعدام هم کرده‌ای؟ اگر کسی طلب ندارد، بحث را شروع نمی‌کند و اگر شروع کرد باید از ریشه پیش بیاید و به نق و نق کردن و چک چک زدن وقت را نگذراند.

باید مسائل موجود در جامعه‌اش را، خودش احساس کند و ریشه‌یابی کند و به درمانش بپردازد و درمان‌های صادراتی را به صادر کنندگانش واگذارد.

هنگامی که مسائل ما و کمبودهای ما مشخص شد، می‌توانیم به دنبال راه حل باشیم و می‌توانیم راه حل‌ها را با خود مسائل نقد بزنیم و ببینیم که مسائل تا چه‌قدر حل می‌شوند و جواب می‌گیرند.

هنگامی‌که سه مرحلهٔ طرح و درک مسأله، و راه حل مسأله و نقد راه حل‌ها، پشت سر هم و به ترتیب شروع شوند.

بسیاری از بخش‌های پیش ساخته و دعواهای لفظی کنار خواهند رفت.

این‌گونه بحث هم سعهٔ صدر می‌خواهد و هم وقت، که تو بتوانی حرف‌های اصلی طرف را تحمل کنی و او نتواند از این شاخه به آن شاخه بپرد. و موضوع را ذبح شرعی کند، همانند آن دزد ماهر که بالای درخت مشغول فعالیت بود و صاحب باغ از راه رسید و پرسید: جناب آقا این‌جا چه کار می‌کنند؟

جناب دزد با کمال ناراحتی رو به طرف کرد و پرسید: چرا برای خانم پیراهن قرمز نخریدی؟»