«حکمت هنر هند» نوشته دکتر حسن بلخاری قهی، کتابی درباره تجلی حکمت و تمدن در آثار هنری کشور هند است. نویسنده عقیده دارد از جمله راههای شناخت فرهنگ و تمدن، بررسی هنر و زیباییشناسی در آن تمدن است و از آنجایی که او ریشههای فرهنگ ایرانی را در سرمنشا و آغاز خود پیوسته و گره خورده با فرهنگ هند و مبانی هنری هر دو تمدن هند و ایران را مشترک میداند در این اثر به بررسی هنر و فرهنگ باستانی هند و ریشههای مشترکش با فرهنگ ایرانی پرداخته و بخش مهمی از کتاب را به اندیشههای حِکمی این دو حوزه اختصاص داده است؛ «زیرا در بطن و متن این فرهنگها، هماره رابطهٔ ژرف و تنگاتنگی میان آفرینشهای هنری و حکمت نظری ـ بهویژه در جهانبینی سنتی ـ وجود داشته است؛ نسبتی ژرف که بدون درک و دریافت صحیح آن، راه بردن به کنه آن آفرینشها امکانپذیر نخواهد بود.»
دو حوزه دیگری که در این کتاب بررسی شدهاند،حکمت هنر و زیباییشناسی و ارتباطات گستردهٔ هنر و معماری ایران و هند است.
مطالعه این اثر برای ایرانشناسان و پژوهشگران حوزه تاریخ تمدن و آنها که به مباحث بررسیتطبیقی فرهنگ و تمدنها و اساطیر علاقه دارند، جذاب و سودمند خواهد بود.
برای تجربهای بهتر در دانلود کتاب حکمت هنر هند و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را بهصورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن میتوانید مطالعهی خود را شخصیسازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتابها را همیشه و همهجا تجربه کنید. علاوهبر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیفهای ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.
هند حامل شرقیترین و در عین حال گستردهترین حوزهٔ جغرافیایی فرهنگ شرقی است. ردّپای بسیاری از بنیادیترین اصول حکمی هند، چون دهیانه، را میتوان در خاور دور یافت (که در چین به چَن و در ژاپن به ذِن تبدیل شد) و نیز ردّپای عمیق بودا و تعالیمش؛ و این در حالی است که کنفوسیوس و شینتوئیزم در هند کمتر ردّپا یا حتی نامی دارند.
Bardia
۰
این کتاب، که برآمده از مجموعه مطالعات مؤلف در سه حوزهٔ حکمت و اندیشه، حکمت هنر و زیباییشناسی، و درنهایت ارتباطات گستردهٔ هنر و معماری ایران و هند است، به تبیین عمیقترین ارتباطات فرهنگی و تمدنی میان دو فرهنگ عظیم ایرانی و هندی پرداخته است.
کاربر ۶۹۰۴۴۸۰
۰
آگنی سرپرست والای قربانی، شعلهٔ بزرگ سنن و مراسم، عطاکنندهٔ ثروت بیپایان، و نیز روزی و فرزند نرینه به تقدیمکنندهٔ نذورات، سرور جمعیتهای بسیار، سرور خانه و روحانی شادیبخش، حامی جنگاوران، موجود جاویدان، تدهینشده با شیر خالص، و بیننده و خردمند است.
☆Nostalgia☆
۰
یکی از القاب و صفات بیشمار شیوا، نترجه یا ربالنوع رقصندگان و بازیگران است؛ ربالنوعی که در بینش هندوان با رقص خود قدرت ازلی پروردگار را به تجلی میگذارد. رقصهای متعدد و متفاوت او، از حیث عدد، بیحساب است، اما مهمترین و مشهورترین آنها عبارتاند از: رقص شامگاهی، رقص تنداوا، و رقص ندانتا.
☆Nostalgia☆
۰
این را نیز گوید که هر گلی از آن امشاسپندی است و باشد که گوید: مورد و یاسمن هرمزد را خویش است، و یاسمن سپید بهمن را، و مرزنگوش اردیبهشت را و شاه اسپرغم شهریور را، پلنگمشک سپندارمذ را و سوسن خرداد را، چمبگ امرداد را، بادرنگ دی ـ به ـ آذر را، و (آذر) یون آذر را، و نیلوفر آبان [اناهیتا] را، و مروسپید خور را، نرگس ماه را، بنفشه تیر را، میزورس گوش را، و کاردک دی ـ (به ـ مهر) را، (گل) همیشهبشکفته مهر را، و خیریسرخ سروش را، و نسترن رشن را، بستانافروز فروردین را، سنبل بهرام را، و خیریزرد رام را، بادرنگبویه باد را، شنبلید دی ـ (به ـ دین) را، گل یکصدبرگ دین را، همیشهبهار ارد را، آلاله اشتاد را، هوم سپید آسمان را، بانو اسپرغم زامیاد را، کرکم ما را سپند را، مرو اردشیران انغران را.
نظر شما دربارهٔ این کتاب