کتاب روانشناسی اسطوره و ادبیات نمایشی

«روانشناسی اسطوره و ادبیات نمایشی» با تاکید بر نمایشنامه‌های ادیپ شهریار، مردی برای تمام فصول، پرومته در زنجیر، مده‌آ و آدونیس، پژوهشی از مهناز آریان‌منش است که بین اسطوره‌شناسی، ادبیات نمایشی و روان‌شناسی پیوند برقرار کرده است. مهناز آریان‌منش در این اثر با نگاهی روان‌کاوانه، برمبنای نظریات روان‌شناسان بزرگی همچون فروید و یونگ و شاگردان آنان و با این دیدگاه که زبان اسطوره و ادبیات نمایشی با پشتوانه اسطوره‌، زبانی نمادین و برخاسته از ناخودآگاه است به تحلیل نمایش‌نامه‌های یاد شده پرداخته‌است. اسطوره‌ها و داستان‌های نمایشی، با زبان اشاره و نماد سخن می‌گویند که نمایندهٔ محتویات ناخودآگاه است. این نمادها همزمان به ذهن خودآگاه و ناخودآگاه فرد، خطور می‌کنند. از این‌رو، ادبیات و داستان‌های نمایشی، حاصل محتوای مشترک ضمیر آگاه و ناآگاه است که برای تحلیل، به بررسی و شناخت کارکرد روانشناسی آن‌ها در بستری که ضمیر آگاه به آن‌ها شکل داده، نیاز دارد. مطالعه این پژوهش برای محققان حوزه ادبیات، اساطیر و روانشناسی سودمند و راه گشای تحقیقات گسترده‌تر در این حوزه است.