کتاب من و تو

کتاب من و تو نوشته لورن گاندرسون، نمایشنامه‌ای درباره‌ی دیدار دو نوجوان است که یک تکلیف ادبی، آن‌ها را به گفت‌وگو درباره‌ی زندگی و رابطه با دیگران می‌کشاند. کارولین به‌دلیل بیماری از مدرسه دور مانده و آنتونی برای انجام پروژه‌ای درباره‌ی شعر والت ویتمن به اتاق او آمده است. مقاومت کارولین در برابر این مهمان ناخوانده، نقطه‌ی آغاز رابطه‌ای می‌شود که شعر در شکل‌گرفتنش نقش دارد. صدف صالحی این نمایشنامه را ترجمه کرده و انتشارات افراز این کتاب را همراه مقدمه‌ای از جولی فلیز دوبینر منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب من و تو

کتاب من و تو اثر لورن گاندرسون، فضای یک اتاق نوجوانانه را به محل مواجهه‌ی دو برداشت متفاوت از زندگی تبدیل می‌کند. کارولین، دختری هفده‌ساله، به‌دلیل بیماری جدی در خانه مانده است. او نمی‌خواهد بیماری، تنها چیزی باشد که دیگران در وجودش می‌بینند. تندی و شوخی‌های گزنده‌اش نیز بخشی از مقاومت او در برابر ترحم است. آنتونی، هم‌کلاسی مرتب و درس‌خوان او، تکالیفش را جدی می‌گیرد و به بسکتبال و موسیقی جز علاقه دارد. برخورد این دو شخصیت، هم موقعیت‌های خنده‌دار می‌سازد و هم تفاوت میان نزدیک‌شدن به یک نفر و ادعای درک‌کردن او را آشکار می‌کند. نویسنده شخصیت‌ها را فقط از راه حرف‌هایشان معرفی نکرده است؛ نگاه‌ها، سکوت‌ها، خوراکی‌های مشترک و واکنش‌های کوچک نیز در تغییر رابطه‌ی آن‌ها سهم دارند. اتاق شلوغ کارولین، تجهیزات دیجیتال و علاقه‌اش به عکاسی، وجهی از زندگی او را نشان می‌دهند که زیر سایه‌ی بیماری همچنان ادامه دارد.
کتاب من و تو در سه صحنه پیش می‌رود و شعر آواز خویشتن از مجموعه‌ی برگ‌های علف والت ویتمن، محور تکلیف مشترک شخصیت‌هاست. موضوع پروژه، کاربرد ضمیرهای «من» و «تو» است؛ موضوعی که به پرسش‌های نمایش درباره‌ی فاصله، ارتباط و دیده‌شدن پیوند می‌خورد. شعر در اینجا فقط متنی برای تفسیر درسی نیست. کارولین و آنتونی هنگام خواندن شعر، برداشت‌های خود از بدن، زیبایی، رنج و زنده‌بودن را نیز مطرح می‌کنند. گفت‌وگوهای کوتاه و گاه تند آن‌ها میان شوخی، دلخوری و کنجکاوی حرکت می‌کند و نزدیکی‌شان بدون حذف اختلاف‌ها شکل می‌گیرد. موسیقی و عکاسی نیز راه‌هایی برای شناختن جهان یکدیگر فراهم می‌کنند. نویسنده در یادداشت اجرایی، متفاوت‌بودن نژاد دو شخصیت را ضروری دانسته است؛ نکته‌ای که تفاوت تجربه‌های آن‌ها را در انتخاب بازیگران نیز حفظ می‌کند. مقدمه‌ی جولی فلیز دوبینر، زمینه‌ای برای شناخت نمایشنامه و ارتباطش با شعر ویتمن فراهم کرده است. یادداشت نویسنده نیز نگاه او به تئاتر را توضیح می‌دهد: جایی برای تجربه‌ی جمعی، همدلی و بردن تأثیر هنر به زندگی بیرون از سالن.

خلاصه کتاب من و تو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کارولین با شنیدن صدای پسری غریبه در اتاقش غافلگیر می‌شود. آنتونی خودش را هم‌کلاسی او معرفی می‌کند و می‌گوید برای انجام پروژه‌ی ادبیات آمده است. کتاب من و تو از همین برخورد ناموفق آغاز می‌شود: یک طرف، دختری که از نگاه ترحم‌آمیز دیگران خسته است و طرف دیگر، پسری که یک پوستر نیمه‌کاره و تکلیفی فوری همراه دارد. کارولین نه علاقه‌ای به شعر نشان می‌دهد و نه قصد دارد پروژه‌ی دیگری را انجام دهد. آنتونی نیز باید راهی برای همکاری پیدا کند، چون موعد تحویل نزدیک است. بحث بر سر شعر ویتمن، خوراکی‌ها و ظاهر نامناسب پوستر، بهانه‌هایی برای ادامه‌ی صحبت می‌شوند. آن‌ها میان دلخوری‌ها و شوخی‌ها، چیزهایی از علایق و حساسیت‌های یکدیگر می‌فهمند و تکلیف مدرسه کم‌کم به گفت‌وگویی شخصی‌تر تبدیل می‌شود.

چرا باید کتاب من و تو را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب من و تو را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• نمایشنامه، تفاوت همدلی و ترحم را در برخورد دو نوجوان نشان می‌دهد.
• پیوند شعر ویتمن با موقعیت شخصیت‌ها، زمینه‌ای برای فکرکردن به معنای ضمیرهای «من» و «تو» فراهم می‌کند.
• تغییر رابطه از راه مکث‌ها، نگاه‌ها و کشمکش‌های کوتاه، نمونه‌ای برای بررسی شخصیت‌پردازی در نمایشنامه است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب من و تو به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌های دونفره و شخصیت‌محور.
• خوانندگانی که به موضوع بیماری، تنهایی و نیاز به ارتباط توجه دارند.
• دوستداران شعر والت ویتمن و پیوند ادبیات با تئاتر.
• هنرجویان بازیگری که به بررسی کشمکش در گفت‌وگو علاقه دارند.