کتاب دگرگونی

کتاب دگرگونی (Transit) نوشته ریچل کاسک، داستان زنی نویسنده است که همراه دو پسرش به لندن بازمی‌گردد و خانه‌ای فرسوده می‌خرد. تصمیمی که قرار است زندگی را دوباره سامان دهد، او را درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی انتخاب، تعلق و امکان تغییر می‌کند. راوی در برخورد با مشاور املاک، آشنایی قدیمی، معمار و آرایشگر، شنونده‌ی تجربه‌هایی می‌شود که هر کدام معنای شروع دوباره را پیچیده‌تر می‌کنند. رضا جهان آبادی مترجم این رمان و انتشارات جمهوری ناشر آن است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دگرگونی

کتاب دگرگونی اثر ریچل کاسک، زندگی زنی نویسنده را از خلال دیدارها، شنیدن خاطره‌ها و مشاهده‌ی جزئیات محیط پیش می‌برد. راوی اول‌شخص، هم درباره‌ی زندگی خودش سخن می‌گوید و هم مجال می‌دهد دیگران تجربه‌هایشان را شرح دهند. شخصیت‌ها هنگام حرف‌زدن از موضوعی معمولی، به مسئله‌ای شخصی و گاه دردناک می‌رسند. خرید خانه به اشتیاق، رقابت و منزلت اجتماعی پیوند می‌خورد و صحبت درباره‌ی مراقبت از کودک، خاطره‌ی تربیت‌شدن و ترس از تکرار رفتار والدین را پیش می‌کشد. راوی نیز شنونده‌ای کاملاً منفعل نیست؛ پاسخ‌ها و یادآوری‌هایش فاصله‌ی میان برداشت آدم‌ها از خودشان و رفتارشان با دیگران را آشکار می‌کند.

فضای رمان، شهری و آمیخته به احساس بیگانگی است. خیابان‌های شلوغ، خانه‌های آراسته و اتاق‌های فرسوده در کنار هم قرار دارند و تصویر یکدستی از امنیت نمی‌سازند. لندن برای شخصیت اصلی هم امکان گمنامی فراهم می‌کند و هم گذشته را دوباره پیش چشمش می‌آورد. همین همزمانی آشنایی و غربت، حال‌وهوای بسیاری از برخوردهای او را شکل می‌دهد.

کتاب دگرگونی، تغییر را لزوماً هم‌معنای بهترشدن نمی‌گیرد. بازسازی خانه می‌تواند عیب‌های پنهان را آشکار کند و جابه‌جایی به مکانی تازه ممکن است شکل دیگری از وابستگی بسازد. جزئیات مادی در این میان اهمیت دارند: دیوار نازک، کف لرزان، باغچه‌ی رهاشده و نمای مرتب ساختمان، تفاوت میان ظاهر زندگی و تجربه‌ی ساکنانش را محسوس می‌کنند. شخصیت‌هایی مانند جرارد، معمار و دیل، هر کدام از زاویه‌ای درباره‌ی اختیار، مسئولیت یا پذیرفته‌شدن حرف می‌زنند. تجربه‌های آنان پاسخ واحدی به پرسش‌های راوی نمی‌دهد؛ گاهی حتی داوری‌های اولیه‌ی او را دشوارتر می‌کند.

گفت‌وگوها سهم زیادی از متن دارند و خاطرات شخصیت‌ها، زمان حال را به تصمیم‌های گذشته وصل می‌کنند. خواننده به‌ جای دنبال‌کردن صرف حوادث، درگیر شیوه‌ی معنا‌دادن آدم‌ها به اتفاقات زندگی‌شان می‌شود. تنهایی، احساس گناه، میل به تعلق و نیاز به دیده‌شدن، دغدغه‌هایی هستند که از دل همین جزئیات سربرمی‌آورند. رمان فاصله‌ی میان تغییر ظاهری و دگرگونی درونی را باز نگه می‌دارد و امکان قضاوت آسان درباره‌ی انتخاب‌های شخصیت‌ها را محدود می‌کند.

خلاصه داستان دگرگونی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

راوی کتاب دگرگونی، نویسنده‌ای است که همراه دو پسرش به لندن می‌آید و باید با بودجه‌ای محدود جایی برای زندگی پیدا کند. توصیه‌ی دوستی، او را به خرید خانه‌ای نامناسب در محله‌ای مطلوب سوق می‌دهد. خانه به تعمیرات گسترده نیاز دارد و همسایه‌های طبقه‌ی پایین نیز حضور کودکان و صدای قدم‌ها را تحمل نمی‌کنند. راوی در کنار رسیدگی به این مشکلات، اتفاقی جرارد را می‌بیند؛ مردی که زمانی با او زندگی می‌کرده است. گفت‌وگوی آن‌ها خاطرات جدایی، احساس گناه و تفاوت برداشت‌شان از گذشته را زنده می‌کند. دیدار با معماری که خانه را بررسی می‌کند و حضور در آرایشگاه نیز فرصت شنیدن سرگذشت دیگران می‌شود. راوی میان این برخوردها، استقلال پسرانش و ناآشنایی زندگی تازه را تجربه می‌کند و با این سؤال روبه‌رو می‌شود که چه چیزهایی را باید حفظ کرد و از چه چیزهایی می‌توان گذشت.

چرا باید کتاب دگرگونی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب دگرگونی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• پیوند بازسازی خانه و تغییر زندگی، امکان تأمل درباره‌ی تفاوت بهبود ظاهری و درونی را فراهم می‌کند.
• گفت‌وگوهای شخصیت‌ها، برداشت‌های متفاوت از مسئولیت، آزادی و احساس گناه را در کنار هم می‌گذارند.
• جزئیات خانه‌ها و محله‌ها، نقش موقعیت اجتماعی در احساس امنیت را ملموس می‌کنند.
• رابطه‌ی والدین و فرزندان، مسئله‌ی تکرار ناخواسته‌ی تجربه‌های کودکی را پیش می‌کشد.

خواندن کتاب دگرگونی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب دگرگونی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به رمان‌های شخصیت‌محور و گفت‌وگومحور علاقه دارند.
• علاقه‌مندانی که رابطه‌ی مکان، خاطره و احساس تعلق را دنبال می‌کنند.
• مخاطبانی که به تجربه‌ی جدایی، والدبودن و بازسازی زندگی توجه دارند.
• خوانندگانی که از تأمل درباره‌ی تناقض‌های رفتار انسان لذت می‌برند.

جوایز و افتخارات کتاب دگرگونی

• نامزد جایزه‌ی Scotiabank Giller (سال ۲۰۱۷)
• نامزد جایزه‌ی Goldsmiths (سال ۲۰۱۶)

بخشی از کتاب دگرگونی

«خیابانی که در آن ایستاده بودیم یکی از خیابان‌های پهن و سه‌بانده بود و اطرافش خانه‌های زیبای ویکتوریایی داشت که ظاهراً ضامن آبروی آن محله بودند. هر بار که از کنار چنان خانه‌هایی می‌گذشتم، با دیدن پرچین‌های بسیار مرتب و پنجره‌های بسیار تمیز و بزرگشان احساس امنیت و محرومیت همزمان به سراغم می‌آمد. خانهٔ مشترکمان همان نزدیکی‌ها بود، در خیابانی که آوای خفیف محله‌های جنوبی به گوش می‌رسید و از سمت شرق هم به بافت قدیمی شهر و خیابان‌های غرق در دود ماشین‌ها ختم می‌شد. خانه‌هایش هرچند زیبا، اما بی‌نقص نبودند و پرچین‌هایی کمی نامرتب داشت. واحد ما واقع در آخرین طبقهٔ ویلایی به سبک معماری ادواردی بود و اتاق‌هایش نظم خاصی نداشتند. نمای جذابش توصیفی بود از افول زیبایی تا زشتی. آنچنان دوگانگی داشت که ظاهراً جرارد گاهی چیره‌اش می‌شد و گاهی هم مغلوبش. پشت خانه چشم‌اندازی به ساختمانی با معماری پالادیان داشت. ساختمانی که به باغچه‌هایش خوب می‌رسیدند و درختانی قدکشیده داشت و تفاوت چندانی با دیگر خانه‌های زیبا نمی‌کرد. چشم‌انداز عریض روبه‌روی خانه‌مان رو به ویرانه‌های شهر بود و از آن‌جایی که نسبت به ساختمان‌های اطرافش مرتفع‌تر بود، چنان چشم‌انداز غم‌افزایی بی‌هیچ مانعی به چشممان می‌خورد. روزی جرارد به فاصله‌ای دور اشاره کرد و ساختمانی را نشانم داد و گفت زندان زنان است. نمایش آنچنان واضح بود که شب‌ها آتش سیگار زندانی‌ها از سلولشان را مثل خال‌هایی نارنجی می‌دیدیم.»