کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها

کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها نوشته کیتی تاول، رمانی در ادبیات وحشت نوجوان است که ترس‌های یک پسر نگران را به معمای ناپدیدشدن بچه‌های شهر پیوند می‌زند. چارلی همیشه منتظر اتفاقی ناگوار است، اما این‌بار نشانه‌هایی وجود دارند که نمی‌توان به‌آسانی نادیده‌شان گرفت: بچه‌ها به دیدن مادربزرگ‌هایشان می‌روند و برنمی‌گردند. الهه مرادی و میلاد بابانژاد این کتاب را ترجمه کرده‌اند. نشر پیدایش این کتاب را منتشر کرده است. داستان از دل رابطه‌ی یک برادر محتاط و خواهری ماجراجو، پرسشی ترسناک می‌سازد: اگر خطری واقعی پشت نگرانی‌های همیشگی پنهان شده باشد، چه کسی هشدارها را جدی می‌گیرد؟ نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها

کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها نوشته کیتی تاول، فضای وحشت را از جایی آشنا آغاز می‌کند: خانه‌ای که اعضایش هنوز غم ازدست‌دادن پدر را همراه دارند. چارلی، پسر ۱۲ساله‌ی این خانه، خواب را فرصتی برای رخ‌دادن فاجعه می‌داند. او کتاب می‌خواند، خطرهای احتمالی را پیش‌بینی می‌کند و به چیزهای تکرارپذیر، مثل ساعت زنگ‌دارش، پناه می‌برد. جُرجی، خواهر هشت‌ساله‌اش، درست در نقطه‌ی مقابل او ایستاده است؛ دختری کنجکاو که هر موقعیت ناشناخته را دعوتی به ماجراجویی می‌بیند. این تفاوت فقط زمینه‌ی شوخی‌های خواهر و برادری نیست. نویسنده از برخورد این دو نگاه برای شکل‌دادن به تعلیق استفاده کرده است. اتفاقی که برای یکی نشانه‌ی تهدید است، برای دیگری وعده‌ی کشفی هیجان‌انگیز به‌شمار می‌آید. خواننده نیز میان این دو برداشت حرکت می‌کند. نگرانی‌های افراطی چارلی گاهی خنده‌دار به نظر می‌رسند، اما جزئیات محیط اجازه نمی‌دهند احتمال خطر کاملاً کنار گذاشته شود. راوی نیز گاهی توضیحی شوخ‌طبعانه درباره‌ی رفتار شخصیت‌ها می‌دهد تا ترس، تنها حس غالب داستان نباشد.
کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها از سرمای زمستان، خیابان‌های بندری، سکوت‌های نامعمول و خانه‌ای پر از وسایل کهنه برای ساختن فضایی ناآرام بهره می‌گیرد. ترس اغلب از تغییر چیزهای معمولی پدید می‌آید: مادری که رفتارش دیگر آشنا نیست، بزرگسالانی که پاسخ روشنی نمی‌دهند و مهمان‌نوازی‌ای که آسودگی نمی‌آورد. روایت سوم‌شخص بیشتر به افکار چارلی نزدیک می‌ماند؛ بنابراین خواننده هم نشانه‌های بیرونی را می‌بیند، هم از احتمال‌های هراس‌انگیزی باخبر می‌شود که ذهن او می‌سازد. تشبیه‌های طنزآمیز و گفت‌وگوهای خواهر و برادر، تلخی این موقعیت را تعدیل می‌کنند، بی‌آنکه احساس ناامنی از بین برود. سوگ، اعتماد، مسئولیت‌پذیری و شنیده‌نشدن نگرانی کودکان، در کنار معمای اصلی حضور دارند. بزرگسالان قرار است تکیه‌گاه باشند، اما رفتارشان به بخشی از ابهام تبدیل می‌شود. در چنین فضایی، رابطه‌ی چارلی و جُرجی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ آن‌ها حتی وقتی برداشت مشترکی از خطر ندارند، ناچارند به یکدیگر تکیه کنند. تجربه‌ی خواندن نیز بر همین کشمکش استوار است: تشخیص مرز میان احتیاطی که محافظت می‌کند و ترسی که امکان حرکت را می‌گیرد.

خلاصه کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
چارلی متوجه الگویی عجیب در شهر می‌شود: بچه‌ها یکی پس از دیگری برای دیدن مادربزرگ‌هایشان می‌روند، اما هیچ‌کدام بازنمی‌گردند. خانواده‌اش این نگرانی را هم به حساب اضطراب همیشگی او می‌گذارند. یک شب تاریک و غیرعادی، صداهایی مرموز از اتاق مادر به گوش می‌رسد. صبح روز بعد، مادر از دعوت مادربزرگ‌پِرل حرف می‌زند؛ کسی که چارلی و خواهرش نمی‌شناسند. خواب طولانی و توضیح‌ناپذیر مادر، تصمیم‌گیری را دشوارتر می‌کند. تلگرافی از طرف همین مادربزرگ، رسیدگی به مادر را به آمدن بچه‌ها گره می‌زند. کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها، این خواهر و برادر را وارد سفری می‌کند که مقصدش با تصویر یک مزرعه‌ی دلپذیر فاصله دارد. خانه‌ی ناآشنا، دو میزبان متفاوت و پاسخ‌های مبهم، چارلی را میان امید به دریافت کمک و ترس از افتادن در دام نگه می‌دارند.

چرا باید کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تقابل احتیاط چارلی و جسارت جُرجی، دو برداشت متفاوت از موقعیت‌های ناشناخته را نشان می‌دهد.
• تعلیق از جزئیات روزمره و تغییر رفتار آدم‌های آشنا شکل می‌گیرد.
• داستان فرصتی برای فکرکردن به جدی‌گرفتن نگرانی نوجوانان فراهم می‌کند.
• شوخی‌های خواهر و برادر در کنار فضای سرد و تهدیدآمیز حضور دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که به داستان‌های وحشت و معماهای رازآلود علاقه دارند.
• خوانندگانی که از همراهی شخصیت‌های محتاط و ماجراجو لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی درباره‌ی اضطراب، پیوند خواهر و برادر و اعتماد به بزرگسالان.

بخشی از کتاب چارلی و مادر مادربزرگ ها

«مادر سعی کرد دلیلی بیاورد:
«روزها تو زمستون کوتاه‌ترن.»
جُرجی گلویش را صاف کرد و گفت:
«این‌همه برف خوشگل داره می‌یاد و حتی یه دوست هم نداریم که باهاش برف‌بازی کنیم.»
چارلی که باز یاد وقایع تکراری چند وقت اخیر افتاده بود، سرش را با بی‌قراری تکان داد، به خودش لعنت فرستاد که چرا وقتی هنوز هم این موضوع آزارش می‌دهد بی‌خیالش شده. اما او خوب می‌دانست چرا این موضوع آزارش می‌داد؛ او ناراحت بود چون با تک‌تک سلول‌های بدنش باور داشت که چیزی شیطانی در این شب‌های تاریک و برفی پنهان شده و اگر چشمانش را برای مدت زیادی ببندد، آن چیز شیطانی خواهد آمد و تمام کسانی را که دوست‌شان دارد با خودش خواهد برد. در حقیقت، او همیشه این احساس را داشت، اما همه به او می‌گفتند نباید بگذارد قدرت تخیلش او را با خودش ببرد. حالا که به این زودی شبی به این اندازه غیرطبیعی فرا رسیده بود و آن‌همه بچه رفته بودند، چارلی دیگر نمی‌توانست باور کند تمام اینها ساخته و پرداختهٔ ذهن نگران و قدرت تخیلش است.
برای همین، هر شب سرش را گرم کتاب‌های دایرۀالمعارف محبوبش می‌کرد و با لیوانی قهوهٔ گرم، خودش را بیدار نگه می‌داشت.
هر صبح مادرش او را در حالی که زیر پتو به خود می‌لرزید پیدا می‌کرد و هر بار باید به او قول می‌داد هرچیزی که با خودش خیال‌پردازی کرده دیگر با نور صبحگاهی از بین رفته است.»