کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) نوشته واحد پژوهش انتشارات دومینو، یکی از درس‌های مجموعه‌ای آموزشی است که به‌جای ارائه‌ی توصیه‌های پراکنده، سراغ مبانی نظری داستان‌نویسی می‌رود. این جلد بر ۱۰ نظریه‌پرداز اثرگذار تمرکز دارد و نشان می‌دهد که هرکدام چگونه به پیرنگ، شخصیت، زاویه دید، ساختار و کارکرد روایت نگاه کرده‌اند. انتشارات دومینو این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) نوشته واحد پژوهش انتشارات دومینو، بخشی از یک مجموعه‌ی ۵۰ درسی است که آموزش داستان‌نویسی را به‌صورت مرحله‌به‌مرحله و در پیوند با مبانی فکری، عناصر روایت و فرایند نوشتن پیش می‌برد. در این جلد، تمرکز اصلی بر ۱۰ چهره‌ی مهم نظریه‌پردازی داستان است؛ از ارسطو و هنری جیمز تا ای. ام. فورستر، ولادیمیر پراپ، ژرار ژنت، سیمور چتمن، جمال میرصادقی، رابرت مک‌ کی، جان تروبی و جیمز وود. متن از همان ابتدا روشن می‌کند که هدفش فقط معرفی نام‌ها نیست، بلکه می‌خواهد نشان دهد که هر نظریه چگونه می‌تواند به ابزار فهم و نوشتن داستان تبدیل شود.

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) در هر فصل یک الگوی ثابت را دنبال می‌کند؛ زندگی و بستر فکری، آثار مهم، منظومه‌ی نظری، شیوه‌ی تحلیل، جایگاه در داستان‌نویسی، کاربست، دستاوردها، نقدها، پیوندها و جمع‌بندی. این چیدمان باعث می‌شود خواننده فقط با گزاره‌های مشهور هر نظریه‌پرداز روبه‌رو نشود، بلکه مسیر شکل‌گیری ایده‌ها و محدوده‌ی کاربرد آن‌ها را هم ببیند. از دل فصل‌ها می‌توان فهمید که این کتاب میان چند نگاه مهم رفت‌وآمد می‌کند: انسجام‌بخشی به مفاهیم، تجزیه‌نگری در عناصر داستان، جامع‌نگری به کل اثر، ارتباط‌بخشی میان اجزا و تلفیق تکنیک با درون‌مایه. به‌ همین دلیل، فضای اثر بیشتر به یک نقشه‌ی آموزشی شباهت دارد تا فهرستی از اطلاعات پراکنده.

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) برای کسانی اهمیت دارد که می‌خواهند بدانند مفاهیمی مثل پیرنگ، کانون‌بندی، شخصیت، علیت، خویشکاری یا ریتم از کجا آمده‌اند و در چه دستگاه فکری معنا پیدا می‌کنند. متن در معرفی هر نظریه‌پرداز، هم به ظرفیت‌های نگاه وی توجه کرده و هم به محدودیت‌هایش اشاره کرده است. همین ویژگی باعث می‌شود خواننده با مجموعه‌ای از نسخه‌های قطعی روبه‌رو نباشد، بلکه با میدان گفت‌وگویی آشنا شود که در آن نظریه‌ها گاهی همدیگر را کامل می‌کنند و گاهی در برابر هم می‌ایستند.

خلاصه کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی)

کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) مروری آموزشی بر ۱۰ نظریه‌پرداز مهم داستان‌نویسی است و تلاش می‌کند نشان دهد که هرکدام چگونه به سازوکار روایت نگاه کرده‌اند. متن از ارسطو و تأکید او بر پیرنگ و علیت آغاز می‌کند و بعد به زاویه دید در هنری جیمز، تمایز شخصیت‌های تخت و مدور در فورستر، الگوهای ساختاری پراپ و بحث‌های دقیق ژنت درباره‌ی زمان، صدا و کانون‌بندی می‌رسد. در ادامه نیز نظریه‌ها فقط معرفی نمی‌شوند، بلکه کاربردشان در نوشتن داستان، ظرفیت‌هایشان و نقدهایی که به آن‌ها وارد شده نیز بررسی می‌شود. در مجموع، این اثر تصویری فشرده از مهم‌ترین مسیرهای فکری در آموزش داستان‌نویسی است.

چرا باید این کتاب را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ۱۰ نظریه‌پرداز مهم را در یک مسیر آموزشی کنار هم قرار می‌دهد و نسبت میان دیدگاه‌های آن‌ها را روشن می‌کند.
• خواننده با ریشه‌ی مفاهیمی مثل پیرنگ، زاویه دید، کانون‌بندی، شخصیت و علیت آشنا می‌شود.
• هر فصل فقط به معرفی نظریه بسنده نمی‌کند و کاربرد آن در نوشتن داستان را هم توضیح می‌دهد.
• این کتاب محدودیت‌ها و نقدهای هر دیدگاه را هم آورده است و تصویر یک‌سویه ارائه نمی‌دهد.
• چیدمان ثابت فصل‌ها مقایسه‌ی نظریه‌ها را آسان‌تر می‌کند و فهم تفاوت نگاه‌ها را بالا می‌برد.
• این اثر برای سامان‌دادن به دانسته‌های پراکنده درباره‌ی آموزش داستان‌نویسی مفید است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب نظام جامع داستان نویسی (درس سی و هفتم، ده نظریه پرداز داستان نویسی) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌نویسی که می‌خواهند با مبانی نظری روایت آشنا شوند.
• نویسندگانی که می‌خواهند مفاهیم فنی داستان را در پیوند با نظریه‌پردازان اصلی آن‌ها بشناسند.
• دانشجویان و پژوهشگرانی که به مقایسه‌ی دیدگاه‌های مختلف در مورد روایت علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند بدانند مفاهیمی مثل پیرنگ، شخصیت و زاویه دید در چه چارچوبی تعریف شده‌اند.
• کسانی که در میان منابع آموزشی پراکنده، به‌دنبال یک جمع‌بندی منظم از نظریه‌های مهم داستان‌نویسی هستند.