کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق

کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق نوشته‌ی گروه نویسندگان و به‌کوشش تام انجی‌یر مجموعه‌ای است از مقالات تحلیلی درباره‌ی مهم‌ترین فیلسوفان اخلاق در سنت مغرب‌زمین. گروهی از مترجمان فارسی‌زبان، از جمله صالح نجفی، کاوه بهبهانی، مهدی اخوان، محمد زندی، میثم غلامی و سیدعلی حسینی، این مقالات را به فارسی برگردانده‌اند و نشر لگا آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب یک مجموعه، سیر ایده‌ها و مناقشه‌های اخلاقی را از افلاطون تا مک‌اینتایر دنبال کرده است و نشان می‌دهد بحث‌های امروز اخلاقی چطور بر شانه‌ی متفکران گذشته ایستاده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق

کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق با تمرکز بر تاریخ اندیشه‌ی اخلاقی در غرب نوشته شده است و از همان ابتدا تکلیف خود را با تلقی خطی و پیشرفت‌گرایانه از تاریخ فلسفه روشن می‌کند. در یادداشت مترجمان توضیح داده شده که فلسفه نه‌تنها رو به آینده، که رو به گذشته نیز است و فیلسوف برای فهم پرسش‌های امروز ناچار است به «گنجینه‌های مفهومی» اعصار پیشین بازگردد. در این چارچوب، اخلاق‌پژوهی به‌مثابه میدان درهم‌تنیدگی زندگی فیلسوفان، روان‌شناسی آن‌ها و صورت‌بندی‌های نظری‌شان دیده شده است. کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق در قالب مداخل جداگانه، از افلاطون آغاز می‌کند و تا السدیر مک‌اینتایر پیش می‌آید. در مقدمه‌ی تام انجی‌یر توضیح داده شده که چرا جداکردن «فلسفه‌ورزی» از «تاریخ فلسفه» به‌ویژه در اخلاق، فهم ما را ناقص می‌کند؛ برای نمونه به بحث‌های خاص‌گرایی اخلاقی، مفهوم «طبیعت ثانویه» در مک‌داول یا ادبیات جدید عواطف اشاره شده که بدون رجوع به سنت‌های قدیمی‌تر، بخشی از زمینه‌ی خود را از دست می‌دهند. ساختار کتاب بر پیگیری «رشته‌های مفهومی و استدلالی» استوار است؛ یعنی نشان می‌دهد هر فیلسوف اخلاق چگونه به پیشینیان خود پاسخ داده یا آن‌ها را وارونه کرده است. کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق علاوه‌بر مقدمه‌ی مفصل گردآورنده، شامل یادداشت ترجمه‌ی فارسی و معرفی دقیق نویسندگان هر مدخل است؛ کسانی که هریک در حوزه‌ی فیلسوف مورد بحث صاحب‌نظر معرفی شده‌اند. در متن کتاب، فصل‌هایی درباره‌ی افلاطون، ارسطو، رواقیان، توماس آکویناس، هیوم، کانت، هگل، مارکس، میل، نیچه و مک‌اینتایر آمده است و در خلال آن‌ها پیوندهایی مانند نسبت فضیلت و شادکامی، قانون طبیعی، فایده‌گرایی، خودآیینی، عدالت، نقد اخلاق مسیحی و احیای اخلاق فضیلت‌محور دنبال شده است.

خلاصه کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق

کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق به‌جای ارائه‌ی یک نظریه‌ی واحد، تاریخ ایده‌های اخلاقی را همچون گفت‌وگویی طولانی میان متفکران مختلف بازسازی کرده است. در یادداشت مترجم و مقدمه‌ی گردآورنده، این ایده طرح شده که مفاهیم اخلاقی گذشته مانند «آرته»، فضیلت، قانون طبیعی، فایده، خودآیینی یا تبارشناسی ارزش‌ها، در «لحظه‌های خطر» امروز دوباره می‌درخشند و خلأهای نظری زمانه را نشان می‌دهند. فصل افلاطون با پرسش «زندگی خوب چیست؟» آغاز می‌شود و نسبت فضیلت و شادکامی را می‌کاود؛ فصل‌های بعدی این نسبت را در ارسطو، رواقیان، آکویناس، هیوم و کانت پی می‌گیرند و سپس به هگل، مارکس، میل و نیچه می‌رسند. در پایان، مک‌اینتایر در مقام فیلسوفی معاصر تصویر می‌شود که میان ارسطو و نیچه دوراهی تازه‌ای برای اخلاق امروز طرح کرده است.

چرا باید کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق را بخوانیم؟

کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق امکان دنبال‌کردن سیر تحول مفاهیم اخلاقی را در بستری تاریخی فراهم کرده است و نشان می‌دهد پرسش‌های امروز درباره‌ی فضیلت، عدالت، فایده، خودآیینی یا نقد اخلاق دینی، ریشه در مناقشه‌های دیرینه دارند. خواننده با مقایسه‌ی دیدگاه‌ها می‌تواند زبان دقیق‌تری برای توصیف تجربه‌ی اخلاقی خود پیدا کند و نسبت میان زندگی روزمره و نظریه‌های اخلاقی را بهتر بفهمد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق به دانشجویان و علاقه‌مندان فلسفه، پژوهشگران علوم انسانی، و کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی فضیلت، عدالت، قانون، دین، سیاست و نقد ارزش‌های مسلط هستند و می‌خواهند این پرسش‌ها را در پیوند با تاریخ اندیشه‌ی اخلاقی دنبال کنند.

بخشی از کتاب متفکران بزرگ فلسفه اخلاق

«به دیگر سخن، انگار مفاهیم و ایده‌های اعصار گذشته برای اندیشمندان امروز به چراغی می‌مانند که حسبِ اقتضایِ روزگارِ نو گاه تابناک است و گاه تاریک و البته اندیشمندان‌اند که فروغ و بی‌فروغی این ایده‌ها را در خواهند یافت. جان کلام اینکه کتاب پیشِ رو قرار است نگاهی تاریخی به اخلاق‌پژوهی بیندازد و مخاطب اگر با این بصیرت از تاریخ به‌سراغ متن برود، در خواهد یافت که چطور تلقی خطی از زمان در فلسفه‌ورزی دود می‌شود و به هوا می‌رود. چطور مفهومی حاشیه‌ای برای اندیشمندی به متنِ اندیشمند دیگری بدل می‌شود و متن یکی حاشیهٔ دیگری است. برای نمونه چطور پاره‌ای از اندیشمندان مدرن ایدهٔ میمِسیس ارسطویی را در بسترهای گوناگون احیا می‌کنند. چطور رگه‌هایی از اندیشهٔ فهم عرف‌گرایانهٔ جورج ادوارد مور را در ارسطو می‌توان یافت. لیندا زَگزبسکی چطور مفهوم فرونوسیس و فرونیموس را از ارسطو می‌گیرد و در ترکیب با نظریه‌ای برای معنا، متأثر از پاتنم و کریپکی، نظریهٔ خود، موسوم به سرمشق‌گرایی را می‌پروراند یا چطور ردّپایِ خودانگیختگیِ (spontaneity) کنش‌های آدمی هانا آرنت را می‌توان در آکویناس یافت (گیرم در این کتاب از آرنت بحثی به میان نیامده است) یا چطور می‌توان مفهوم جهان_ شهروَندی را در اندیشهٔ فیلسوفان رواقی یافت یا نیچه چطور با واژگون‌سازی و بازسنجی ارزش‌های جاافتاده فروغ دروغین آن‌ها را می‌ستاند و موارد بسیاری از این دست. روایت کتاب از افلاطون شروع می‌شود و با فیلسوف اسکاتلندیِ معاصر السدِر مک‌اینتایر پایان می‌یابد؛ فیلسوفی که دوراههٔ مهمی را پیشِ روی انسان معاصر درمی‌افکند؛ دوراههٔ ارسطو یا نیچه، گیرم خود او دل در گرو ارسطو و سنت تومیسم دارد.»