کتاب چراغ نیایش

کتاب چراغ نیایش نوشته‌ی محسن هجری روایتی داستانی از زندگی امام سجاد است که انتشارات مهرک آن را منتشر کرده است. نویسنده در قالب قصه، از کودکی علی بن حسین تا سال‌های پس از واقعه‌ی کربلا را دنبال کرده و چهره‌ای انسانی، رنج‌دیده و در عین حال استوار از او نشان داده است. این کتاب بخشی از مجموعه‌ی قصه‌ی نیکان است و با تمرکز بر نیایش، عبادت و مسئولیت اجتماعی، زندگی امام سجاد را در بستر حوادث مدینه، کوفه، شام و بازگشت به مدینه بازسازی کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چراغ نیایش

کتاب چراغ نیایش با تمرکز بر زندگی امام سجاد، علی بن حسین، تلاش کرده است سال‌های پرآشوب پس از رحلت پیامبر را از زاویه‌ی نگاه او بازآفرینی کند. محسن هجری در این کتاب، مسیر زندگی امام را از تولد در خانه‌ی فاطمه دختر پیامبر تا کودکی در سایه‌ی علی بن ابی‌طالب، نوجوانی در کنار حسن و حسین و سپس ورود به دوره‌ی دشوار امامت پس از کربلا دنبال کرده است. در این روایت، مدینه شهری است که از روزگار پیامبر فاصله گرفته، ثروت و قدرت جای سادگی و همدلی را گرفته و خاندان پیامبر در حاشیه‌ی قدرت اما در مرکز وجدان جامعه ایستاده‌اند. کتاب چراغ نیایش در چند بخش پیوسته، دوره‌های مهم زندگی امام سجاد را نشان می‌دهد: سال‌های کودکی و آشنایی با رنج‌های علی و حسن، رابطه‌ی عاطفی و تربیتی او با حسین بن علی، تجربه‌ی تلخ کربلا و اسارت، رویارویی شجاعانه با ابن زیاد و یزید، و سپس بازگشت به مدینه و سال‌های طولانی عبادت، نیایش و تلاش برای اصلاح جامعه. در هر بخش، نویسنده از دل روایت‌ها، سخنان و توصیه‌های اخلاقی امام را بیرون کشیده است؛ از حق معلم و برادر و شاکی گرفته تا حق دست و پا و نماز و جایگاه خدمت به مردم. در کتاب چراغ نیایش، نیایش و عبادت فقط یک عمل فردی نیست، بلکه در کنار مسئولیت اجتماعی و دفاع از حق تصویر شده است. نویسنده نشان داده است که چگونه علی بن حسین در اوج اندوه کربلا، با سجده‌های طولانی، دعا و گفت‌وگو با خدا، هم خود را زنده نگه می‌دهد و هم پیام کربلا را در کوفه، شام و مدینه ادامه می‌دهد، بی‌آن‌که به خشونت یا انتقام‌جویی روی بیاورد.

خلاصه کتاب چراغ نیایش

کتاب چراغ نیایش زندگی امام سجاد را از تولد تا سال‌های پس از کربلا در قالب روایتی پیوسته دنبال می‌کند. داستان با تولد علی بن حسین در مدینه و غیبت پدرش در جنگ جمل آغاز می‌شود، از کودکی او در سایه‌ی نام و خاطره‌ی علی بن ابی‌طالب می‌گذرد و به سال‌های نوجوانی‌اش در کنار حسن و حسین می‌رسد؛ سال‌هایی که در آن، علی بن حسین درس عبادت، فروتنی، احترام به معلم، حق برادر و توجه به نیازمندان را از پدر و عمویش می‌آموزد. در ادامه، کتاب چراغ نیایش به دوره‌ی پرالتهاب پس از مرگ معاویه، فشار برای بیعت با یزید، هجرت از مدینه به مکه و سپس حرکت به سوی کوفه و واقعه‌ی کربلا می‌پردازد. نویسنده بیماری امام در کربلا، اسارت او و خاندان پیامبر، گفت‌وگوهایش با ابن زیاد و یزید و سپس بازگشت به مدینه را روایت کرده است. در بخش پایانی، تمرکز بر سال‌های تنهایی امام در مدینه، نیایش‌های طولانی، تبیین «حقوق» انسان‌ها نسبت به خدا، خود و دیگران و تلاش او برای زنده نگه‌داشتن روح عدالت و مهربانی در جامعه است.

چرا باید کتاب چراغ نیایش را بخوانیم؟

کتاب چراغ نیایش تصویری زنده و ملموس از امام سجاد ارائه کرده است؛ نه فقط به عنوان شخصیتی تاریخی، بلکه به عنوان انسانی رنج‌کشیده که میان عبادت عمیق و مسئولیت اجتماعی تعادل برقرار می‌کند. خواننده با فضای مدینه، کوفه و شام آشنا می‌شود و در عین حال با مفاهیمی مانند حق معلم، حق برادر، حق نماز و معنای واقعی کمک به دیگران روبه‌رو می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب چراغ نیایش به کسانی پیشنهاد می‌شود که به زندگی امامان، تاریخ صدر اسلام و واقعه‌ی کربلا علاقه‌مندند و در عین حال می‌خواهند از دل روایت، با نگاه اخلاقی و معنوی امام سجاد به نیایش، عدالت و مسئولیت اجتماعی آشنا شوند؛ به‌ویژه نوجوانان و جوانانی که دنبال الگوهای دینی عینی‌تر هستند.

بخشی از کتاب چراغ نیایش

«آن شب، بنی‌هاشم در خانهٔ حسین بن علی به دور هم جمع شده بودند. بعد از بیست سال، حکومت معاویه به پایان رسیده بود و او خلاف عهدنامه‌ای که با حسن بن علی امضاء کرده بود، پسرش یزید را به جانشینی خود گماشته بود. و حالا یزید در اولین گام، در صدد گرفتن بیعت اجباری از مخالفان خود برآمده بود. اتفاق‌هایی که در چند روز افتاده بود، همانند کابوسی وحشتناک، آرام و قرار را از بسیاری گرفته بود. با این حال علی بن حسین شاهد بود که پدرش با آرامش تلاش می‌کند از این وحشت بکاهد تا در نهایت تصمیمی درست گرفته شود. برخی می‌گفتند با مردم مدینه سخن بگوییم و آن‌ها را به قیام علیه یزید دعوت کنیم؛ اما هنگامی که خبرهایی را که از واکنش مردم مدینه داشتند، در کنار هم می‌گذاشتند، به این نتیجه می‌رسیدند که بسیاری از مردم با آن‌ها همراهی نخواهند کرد. در این میان عده‌ای می‌گفتند: «اگر نتوانیم مردم مدینه را همراه خود کنیم، چه راه دیگری به جز بیعت با یزید در برابر ما باقی می‌ماند؟» آن شب همه حرف‌هایشان را زدند؛ اما حسین همچنان ساکت بود. علی بن حسین می‌دید که همهٔ حاضران منتظرند تا پدرش لب از لب باز کند. چند لحظه گذشت. حسین همه را از نظر گذراند، نگاهش یک لحظه با نگاه پسرش گره خورد. علی بن حسین در چشم‌های پدرش تسلیم به بیعت اجباری را نمی‌دید. آن‌گاه صدای حسین در آن اتاق نیمه‌تاریک پیچید: «امت جدم پیامبر به گرفتاری بزرگی دچار شده و در این چند سال کسانی بر آن‌ها حاکم شده‌اند که فکر و عملشان با پیامبر فاصلهٔ زیادی دارد. در این شرایط دشوار از ما چه توقعی می‌رود؟ آیا غیر از این است که باید در اندیشهٔ اصلاح امت پیامبر باشیم؟»»