کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟

کتاب با من به بوسنی می آیی؟ (بازگشت ادیتا به وطن) نوشته کارین کوسترر و ادیتا دوگالیچ و ترجمه صدیقه وجدانی است و نشر مهرک آن را منتشر کرده است. این ناداستان در قالب زندگی‌نامه و خاطرات (جلد دوم از مجموعه‌ی امیدی در بوسنی) درمورد بازگشت دختری جوان به بوسنی پس از جنگ است؛ بازگشتی که فقط جابه‌جایی از کشوری به کشور دیگر نیست؛ بلکه روبه‌روشدن با خانه‌های ویران، خاطره‌های زنده، آدم‌های مانده در وطن و پرسش‌های سخت درباره‌ی تعلق، دوری و شروع دوباره است. این کتاب از دل تجربه‌های شخصی شکل گرفته و تصویری از زندگی روزمره پس از جنگ به دست داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ اثر کارین کوسترر و ادیتا دوگالیچ

کتاب با من به بوسنی می آیی؟ نوشته‌ی کارین کوسترر و ادیتا دوگالیچ درمورد بازگشت ادیتا به سرزمینی است که جنگ چهره‌اش را عوض کرده است. ادیتا سال‌هایی را در آلمان به‌عنوان پناهنده گذرانده است و حالا در جوانی به بوسنی برمی‌گردد؛ جایی که هم آشناست و هم غریب. این کتاب فقط از ویرانی‌های حاصل از جنگ حرف نمی‌زند؛ بلکه از حس دوگانه‌ی بازگشت هم می‌گوید؛ شوق دیدن وطن و ترس از روبه‌روشدن با آنچه دیگر مثل قبل نیست. این دوگانگی فضای اصلی کتاب را می‌سازد و آن را از گزارش صرف دور می‌کند.

فصل‌های کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ در کنار هم تصویری از زندگی پس از جنگ می‌سازند؛ از عبور از مرزها و دیدن نشانه‌های خرابی گرفته تا پیداکردن خویشاوندان، دیدن بازارها، مدرسه‌ها، خیابان‌ها و خانه‌هایی که هنوز زیر سایه‌ی جنگ نفس می‌کشند. اثر در کنار روایت شخصی به وضعیت اجتماعی و سیاسی بوسنی هم می‌پردازد؛ از تقسیم سرزمین و دشواری بازگشت آوارگان تا فاصله‌ای که میان کسانی که مانده‌اند و کسانی که برگشته‌اند، شکل گرفته است.

کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ (جلد دوم از مجموعه‌ی امیدی در بوسنی) حال‌وهوایی سرشار از دلتنگی، شرم، امید و تردید دارد. ادیتا در هر برخورد، میان گذشته و حال، رفت‌وآمد می‌کند؛ یک شربت گلاب، صدای اذان، بشقاب‌های قدیمی یا نام یک شهر کافی است تا لایه‌ای از حافظه در ذهم ادیتا زنده شود. این کتاب نشان می‌دهد که بازسازی فقط ساختن خانه و خیابان نیست و آدم‌ها باید رابطه‌ی خود را با وطن، با دیگران و حتی با خودشان از نو تعریف کنند. این نگاه اثر حاضر را به روایتی انسانی در باب بازگشت و زیستن پس از فاجعه تبدیل کرده است.

این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۹۹۷ میلادی منتشر شد.

خلاصه کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟

ادیتا دختری بوسنیایی است که سال‌های جنگ را دور از وطن و در آلمان گذرانده است. او با پدرش راهی بوسنی می‌شود تا پس از چند سال دوری دوباره سرزمینش را ببیند. سفر او از لحظه‌ی تصمیم‌گیری آغاز می‌شود و با عبور از مرزها، دیدن شهرهای آسیب‌دیده، رسیدن به توزلا و دیدار با خویشاوندان و دوستان ادامه پیدا می‌کند. ادیتا در این مسیر با واقعیت زندگی پس از جنگ روبه‌رو می‌شود؛ کمبودها، خاطره‌ی کشته‌شدگان، دشواری کار و تحصیل و فاصله‌ای که میان بازگشتگان و ماندگان شکل گرفته است. او مدام از خود می‌پرسد وطن دقیقاً کجاست و بازگشت واقعی چه معنایی دارد.

چرا باید کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب با من به بوسنی می آیی؟ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری نزدیک از زندگی روزمره‌ی مردم بوسنی پس از جنگ نشان می‌دهد؛ نه فقط از ویرانی، بلکه از مدرسه، بازار، خانواده و کار.
• خواننده با مطالعه‌ی این ناداستان می‌تواند تجربه‌ی بازگشت به وطن را از زاویه‌ی یک جوان آواره دریابد.
• این اثر شکاف احساسی و اجتماعی میان کسانی را نشان می‌دهد که در وطن مانده‌اند و کسانی که پس از سال‌ها برمی‌گردند.
• کتاب جزئیات ملموسی از حافظه و دلتنگی ثبت کرده است؛ جزئیاتی که فهم مفهوم خانه و تعلق را عمیق‌تر می‌کند.
• اثر اطلاعات روشنی از فضای بوسنی پس از قرارداد صلح و وضعیت آوارگان به دست می‌دهد.

خواندن کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب با من به بوسنی می آیی؟ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به خاطرات مرتبط با جنگ، آوارگی و بازگشت به وطن علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی زندگی مردم بوسنی پس از جنگ شناخت دقیق‌تری به دست آورند.
• مخاطبانی که به تجربه‌های مهاجرت، دوری از خانه و مسئله‌ی تعلق خاطر فکر می‌کنند.
• علاقه‌مندان به آثاری که بر خاطره، خانواده و تغییرات اجتماعی پس از بحران تمرکز دارند.
• کسانی که دوست دارند تحولات یک سرزمین را از خلال تجربه‌های شخصی و روزمره دنبال کنند.

درباره کارین کوسترر

کارین کوسترر (Karin Kusterer)، زاده‌ی ۶ ژانویه‌ی ۱۹۵۵ در مونیخ، قوم‌شناس و نویسنده‌ای آلمانی است. او در دانشگاه‌های مونیخ، سنت پترزبورگ و مسکو در رشته‌های مردم‌شناسی (Völkerkunde) و مطالعات اسلاو (Slawistik) تحصیل کرد. در سال ۱۹۸۶ با نگارش رساله‌ای درباره‌ی قوم‌شناسی مردمان سیبری غربی، مدرک دکترای فلسفه‌ی خود را از دانشگاه مونیخ دریافت کرد.

این نویسنده از کارکنان موزه‌ی مردم‌شناسی فرانکفورت و نیز مؤسسه‌ی اروپای شرقی مونیخ بود و در طول جنگ بوسنی در سازمان‌های امدادرسانی به پناهندگان فعالیت می‌کرد. کارین کوسترر در کنار آثار پژوهشی در حوزه‌ی قوم‌شناسی به نگارش رمان، داستان و همچنین کتاب‌های حوزه‌ی کودک و نوجوان پرداخته است. کتاب «با من به بوسنی می آیی؟» (بازگشت ادیتا به وطن) نوشته‌ی مشترک کارین کوسترر و ادیتا دوگالیچ است.

جوایز و افتخارات نویسنده

کارین کوسترر در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ در فهرست افتخاری جایزه‌ی کتاب کودکان و نوجوانان اتریش قرار گرفت و در سال ۱۹۹۹ بورسیه‌ی کاری هایدهاوزن (Haidhauser Werkstipendium) را از دفتر ادبی مونیخ دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۴ جایزه‌ی هیئت داوران «کارشناسان جوان» (Young Experts) را در تئاتر شهر اِسِن (Schauspiel Essen) دریافت کرد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟ منتشر شده است؟

- با من به بوسنی می آیی ترجمه‌ی صدیقه وجدانی، انتشارات شرکت سوره مهر‏‫، ۱۳۸۹.‬

- ب‍ا م‍ن‌ ب‍ه‌ ب‍وس‍ن‍ی‌ م‍ی‌آی‍ی‌؟ ترجمه‌ی ص‍دی‍ق‍ه‌ وج‍دان‍ی‌، نشر پ‍ژوه‍ش‍گ‍اه‌ ف‍ره‍ن‍گ‌ و ه‍ن‍ر اس‍لام‍ی‌، ۱۳۷۹.

بخشی از کتاب با من به بوسنی‌ می آیی؟

«خاطرات جنگ و نیروهای آلمانی حافظ صلح

از دفتر خاطرات من: امروز به دریاچهٔ مودراچکو رفتیم و شنا کردیم. پس از آن، پدر، مادر و عمه برای غذا خوردن به رستوران رفتند. سه روز است که در بوسنی هستیم و مادر هم کم‌کم اینجا را می‌پسندد و امیدوار است در یک مدرسهٔ روستایی نزدیک توزلا، کاری پیدا کند. پدر هم می‌خواهد بماند و آپارتمانی تهیه کند. او هنوز منتظر رونوشت مدارک دانشگاهی‌اش است تا بتواند به شغل سابقش بپردازد.

می‌خواستم به ادو تلفن کنم و بگویم که ما سلامت رسیده‌ایم. اما تلفن کردن از اینجا کار ساده‌ای نیست. چون از منزل نمی‌توان با خارج از کشور تماس گرفت و تلفن عمومی هم وجود ندارد. در بوسنی، برای تلفن کردن به خارج از کشور، باید به ادارهٔ پست رفت، شماره مورد نظر را داد، پول آن را قبلاً پرداخت و در خانه منتظر ماند تا از ادارهٔ پست خبر بدهند که ارتباط برقرار شده است.»