کتاب قصه‌گو شدن شهرزاد ( داستان اول )

«قصه‌گو‌ شدن شهرزاد (داستان اول)» از مجموعه هزار و یک شب بر اساس ترجمه عبدالطیف طسوجی بازنویسی شده‌است. نسخه طسوجی که در سال ۱۲۵۹ و در زمان محمدشاه قاجار به فارسی ترجمه‌ شده‌است یک‌سوم کتاب اصلی نیز نیست. اما دارای ارزش تاریخی است. «هزار و یک شب» نیز نامی‌ است که از دوران طسوجی بر این کتاب نهاده شده‌است و نام قدیم آن هزار افسان بوده‌است. مجموعه‌ای که پیش رو دارید، با استفاده از ترجمه‌ی طسوجی به تفکیک قصه‌ها پرداخته و در عین حال تلاشی است برای «ساده نویسی» ترجمه‌ی طسوجی؛ در این بازنویسی، سعی شده تا کلمات مترجم عصر قاجار، با حفظ فضایی که نثر او توانسته در طول روایات ایجادکند، به صورت روان‌تر و منطبق با زبان معیار امروزی برگردانده شود؛ به همین منظور چیزی از مضمون جملات کاسته نشده و بیشتر تلاش شده تا برای کلمات ثقیل آن جایگزینِ مترادف برگزیده شود. در حکایت «شهریار و برادرش شاهزمان؛ قصه‌گو شدن شهرزاد» چنین می‌خوانید: چنین حکایت کرده‌اند که پادشاهی از پادشاهان ساسانی که حاکم جزایر هند و چین بود، دو پسر داشت به نام های «شهریار» و «شاهزمان». شهریار برادر بزرگتر بود و سراسر مُلک خود را با عدل و انصاف و شجاعت گرفته بود. شاهزمان نیز حکومت سمرقند را عهده دار بود و هر دوی آنها ۲۰ سال در کاخ خود به شادی و بهروزی گذرانده بودند که دل شهریار برای برادرش تپید و به وزیر خود فرمان داد که به سمرقند برود و برادر را دعوت کند. وزیر راهی شد و پیغام شهریار را رساند. شاهزمان همان روز لشگر و خیمه‌ها را راهی کرد و روز بعد امور مملکت را به وزیر خود سپرد و با وزیر برادرش از شهر بیرون رفت و در اردوگاه اسکان گرفت. شبانگاه یادش آمد که گوهری را که برای هدیه به برادرش برگزیده به همراه خود نیاورده است. با دوتن از معتمدین به شهر بازگشت و ...