کتاب ایوان جان؛ گزیده‌ی آثار پارسی احمد غزالی

«ایوان جان؛ گزیده‌ی آثار پارسی احمد غزالی» به انتخاب و توضیح و تصحیح نصرالله پورجوادی است. آنچه بخش عمده‌ی این مجموعه را تشکیل می‌دهد حکایت است، زیرا بسیاری از نویسندگان، خصوصاً نویسندگان صوفیه، عموماً از قالب حکایت، به سبب توانایی آن در جلب مخاطب و همچنین سهولتِ یادسپاری، برای مقصود خود استفاده کرده‌اند. در این مجموعه، فقط به آثار منثور پارسی پرداخته شده است و انتخا‌ب‌ها کار استادانی است که غالباً آن آثار را تصحیح کرده و با احاطه و اشرافی که به محتوای اثر داشته‌اند ضمن انتخاب بهترین‌ بخش‌ها کوشیده‌اند تا با حرکت‌گذاری روی کلمات و علامت‌گذاری صحیح و آوردن معنای واژه‌ها و عبارات عربی و... خواننده را در خواندن متون قدیم یاری دهند. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «معشوق با عاشق گفت:‌ بیا، تو من گرد، که اگر من تو گردم آن گاه معشوق درباید و در عاشق بیفزاید و نیاز و دربایست زیادت شود و چون تو من گردی در معشوق افزاید. همه معشوق بود، عاشق نی. همه ناز بود، نیاز نی. همه یافت بود، دربایست نی. همه توانگری بود و درویش نی. همه چاره بود و بیچارگی نی».