کتاب با سعدی در بازارچه زندگی

کتاب با سعدی در بازارچه زندگی نوشته صدرالدین الهی، مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و روایت‌هایی است که نشان می‌دهد سخن سعدی چگونه از متن درس و کتابخانه بیرون می‌آید و در خانه، مدرسه، دوستی، عشق، تربیت و خاطره جا می‌گیرد. الهی در این اثر سعدی را نه چهره‌ای دور و رسمی، بلکه حضوری همراه در زندگی روزمره نشان می‌دهد و از خلال تجربه‌های شخصی، رد کلام او را در رفتار و زبان آدم‌ها دنبال می‌کند. این کتاب را انتشارات معین منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب با سعدی در بازارچه زندگی

کتاب با سعدی در بازارچه زندگی نوشته‌ی صدرالدین الهی از دل خاطره، تأمل و بازخوانی تجربه‌های زیسته شکل گرفته است. در این کتاب با یک بررسی دانشگاهی یا داوری ادبی سروکار نیستیم؛ آنچه در این اثر دیده می‌شود، روایت همنشینی طولانی با سعدی است. سعدی در این صفحات فقط شاعر و نویسنده‌ی کلاسیک نیست، بلکه به‌ صورت همراهی حاضر در زندگی ایرانیان ظاهر می‌شود؛ کسی که جمله‌ها و حکایت‌هایش در موقعیت‌های گوناگون سر بر می‌آورند و به رفتار، تربیت، عشق، خشم، شرم، شوخی و اندوه معنا می‌دهند.

کتاب با سعدی در بازارچه زندگی از چندین یادداشت و مقاله تشکیل شده است. هر یک از این بخش‌ها موقعیتی مشخص از زندگی را پیش می‌کشد و بعد پیوند آن موقعیت را با سخن سعدی نشان می‌دهد. در این میان، چهره‌های مختلفی هم از دل خاطره بیرون می‌آیند؛ پدر، معلم، خویشاوندان، دوستان و استادان، که هر کدام به‌ نوعی واسطه‌ی آشنایی عمیق‌تر با سعدی می‌شوند. اهمیت اثر در همین است که صدرالدین الهی، سعدی را از جایگاه محفوظ و رسمی بیرون می‌آورد و به متن زندگی می‌برد؛ جایی که شعر و نثر او نه برای حفظ‌کردن، بلکه برای فهمیدن حال آدم‌ها و موقعیت‌ها به کار می‌آید.

خلاصه داستان با سعدی در بازارچه زندگی

صدرالدین الهی در این کتاب مجموعه‌ای از خاطره‌ها و صحنه‌های زندگی خود را در کنار هم می‌گذارد تا نشان دهد سخن سعدی چگونه در کودکی، نوجوانی و جوانی او حضور داشته است. از درس‌خواندن زیر نظر پدری سخت‌گیر تا مجلس‌های خانوادگی، کلاس درس، دوستی‌ها، دلبستگی‌ها و بحث‌های ادبی، همه‌چیز بهانه‌ای می‌شود برای روبه‌روشدن دوباره با عبارتی از گلستان یا بیتی از غزل‌ها. 

مسیر کتاب بیشتر از آنکه خطی باشد، بر پایه‌ی تداعی و تجربه پیش می‌رود. در هر بخش، یک خاطره‌ی زنده با بخشی از کلام سعدی گره می‌خورد و کم‌کم تصویری شکل می‌گیرد از شاعری که در حافظه، زبان و رفتار روزمره جا خوش کرده است.

چرا باید کتاب با سعدی در بازارچه زندگی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب با سعدی در بازارچه زندگی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نشان می‌دهد کلام سعدی چگونه از فضای درس و حفظیات بیرون می‌آید و وارد موقعیت‌های واقعی زندگی می‌شود.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند پیوند میان ادبیات کلاسیک و تجربه‌های روزمره را دقیق‌تر ببیند.
• این اثر تصویری زنده از شیوه‌ی آموزش، تربیت و معاشرت در چند نسل از خلال خاطره‌ها به دست می‌دهد.
• بخش‌های مختلف کتاب کمک می‌کند تأثیر گلستان و غزل‌های سعدی در زبان و رفتار آدم‌ها بهتر فهمیده شود.

خواندن کتاب با سعدی در بازارچه زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب با سعدی در بازارچه زندگی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به سعدی که می‌خواهند حضور او را بیرون از فضای رسمی درس و شرح ببینند.
• خوانندگانی که به خاطره‌هایی درباره‌ی خانواده، مدرسه و فرهنگ معاشرت ایرانی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند پیوند شعر و نثر کلاسیک را با تجربه‌های عاطفی و اجتماعی بهتر درک کنند.
• مخاطبانی که از متن‌های شخصیت‌محور و مبتنی‌ بر جزئیات زندگی لذت می‌برند.
• دانشجویان و دوستداران ادبیات فارسی که دنبال نمونه‌ای از مواجهه‌ی شخصی با آثار سعدی هستند.

درباره صدرالدین الهی

صدرالدین الهی (۱۴۰۰-۱۳۱۳) نویسنده، استاد علوم ارتباطات، پژوهشگر، روزنامه‌نگار و از بنیان‌گذاران روزنامه‌نگاری نوین در مطبوعات فارسی‌زبان بود. او پس از تحصیل در دانشگاه تهران و اخذ مدرک دکترای جامعه‌شناسی سیاسی از فرانسه، با بازگشت به کشور نقشی کلیدی در بنیان‌گذاری نشریه‌ی جریان‌ساز کیهان ورزشی (۱۳۳۴) و گزارشگری میدانی رویدادهای بین‌المللی نظیر جنگ الجزایر ایفا کرد. الهی به عنوان استاد دانشکده‌ی علوم ارتباطات اجتماعی تهران، سهم زیادی در آموزش و تربیت نسل‌های پیاپی از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران حرفه‌ای معاصر داشت.

میراث مکتوب الهی با مصاحبه‌های تاریخ‌نگارانه‌اش با چهره‌های شاخص فرهنگ و اندیشه‌ی معاصر ایران، همچون سید ضیا طباطبایی، پرویز ناتل خانلری، علی‌اکبر دهخدا و نادر نادرپور، پیوند خورده است؛ گفت‌وگوهایی مرجع که بعدها در قالب آثاری چون «نقد بی‌غش» و «طفل صدساله‌ای به نام شعر نو» به اسنادی در تاریخ شفاهی و فرهنگ‌شناسی ایران تبدیل شدند.