کتاب درد عاشقی (جلد دوم)

کتاب درد عاشقی (جلد دوم) نوشته‌ی ثریا همت‌آزاد ادامه‌ی شرح و تفسیر او بر حکایت‌ها و ابیات دفتر چهارم مثنوی معنوی است که نشر گویا آن را منتشر کرده است. نویسنده در این جلد، چند حکایت پی‌درپی از مثنوی را برمی‌گزیند و هر کدام را بیت‌به‌بیت و سطر‌به‌سطر می‌گشاید؛ از حکایت عاشق گریزان از عَسَس تا قصه‌ی دباغِ بیهوش در بازار عطّاران و هجرت ابراهیم ادهم. در این کتاب، متن مولانا در کنار نثر توضیحی و تأملات معنوی نویسنده آمده و خواننده را قدم‌به‌قدم در لایه‌های درونی حکایت‌ها پیش می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب درد عاشقی (جلد دوم)

کتاب درد عاشقی (جلد دوم) مجموعه‌ای از شرح‌ها و تأملات ثریا همت‌آزاد بر بخش‌هایی از دفتر چهارم مثنوی معنوی است که در آن، حکایت‌ها به‌صورت زنجیره‌ای دنبال شده‌اند. نویسنده هر حکایت را ابتدا با نقل ابیات اصلی آغاز کرده، سپس با نثر توضیحی، فضای داستان، موقعیت شخصیت‌ها و پیام‌های نهفته در کلام مولانا را باز می‌کند و در خلال آن، آیات، روایات و نکته‌های اخلاقی و تربیتی را در کنار هم می‌نشاند. در کتاب درد عاشقی (جلد دوم) چند محور اصلی پی‌درپی دنبال شده است: حکایت عاشقی که از عَسَس می‌گریزد و در باغ به وصال معشوق می‌رسد، قصه‌ی واعظی که فقط برای بدکاران دعا می‌کند، داستان دباغی که از بوی عطر بیهوش می‌شود، ماجرای عطاری که سنگ ترازویش گِل سرشوی است، سبب هجرت ابراهیم ادهم از مُلک خراسان، حکایت مرد تشنه و جوز انداختن در جوی آب و در پایان، قصه‌ی صوفی مراقب در میان گلستان. کتاب در هر بخش، ابتدا روایت منظوم مولانا را می‌آورد و سپس با توضیح‌های پی‌درپی، مفاهیمی مانند قاعده و استثناء در عالم، نسبی بودن خیر و شر، نقش رنج و بلا در پالایش جان، عادت و خوگرفتن به زشتی، فریب دنیا، سماع، عشق، توکل و مراقبه را بسط داده است. کتاب درد عاشقی (جلد دوم) ساختاری فصل‌بندی‌شده بر اساس همین حکایت‌ها دارد و خواننده می‌تواند هر حکایت را به‌عنوان یک واحد مستقل معنوی دنبال کند؛ واحدی که هم داستان دارد، هم تحلیل و هم پیوند با زندگی روزمره و تجربه‌های درونی انسان.

خلاصه کتاب درد عاشقی (جلد دوم)

کتاب درد عاشقی (جلد دوم) بر محور چند حکایت مشهور دفتر چهارم مثنوی شکل گرفته است و در هر حکایت، یک بُعد از سیر عاشقانه و انسانی برجسته شده است. نویسنده در توضیح حکایت عاشق و عَسَس، از «قاعده‌ی جوینده یابنده است» و نسبی بودن خیر و شر سخن گفته است؛ جایی که حتی عسسِ ترسناک، وسیله‌ی وصال می‌شود. در حکایت واعظ، نسبت خیر و شر، دوست و دشمن و نقش رنج در بیداری دل بررسی شده است. در ادامه‌ی کتاب درد عاشقی (جلد دوم)، داستان دباغ و بازار عطّاران، بهانه‌ای برای شرح عادت‌های ریشه‌دار و ناتوانی دل آلوده در پذیرش عطر معرفت است. قصه‌ی عطّار و گِل‌خوار، فریب لذت‌های آنی و نادانی نسبت به زیان پنهان را نشان می‌دهد. هجرت ابراهیم ادهم، گذر از مُلک و جاه به سوی مُلک خُلود است و حکایت مرد تشنه و جوز، نقش «سماع» و شنیدن بانگ آب را در بیدار کردن شوق درونی تصویر کرده است. در پایان، داستان صوفیِ مراقب در گلستان، مرز میان تماشای «مصنوع» و توجه به «صانع» را روشن می‌کند.

چرا باید کتاب درد عاشقی (جلد دوم) را بخوانیم؟

کتاب درد عاشقی (جلد دوم) فرصت همراهی نزدیک با چند حکایت عمیق مثنوی را فراهم کرده است؛ بدون آن که خواننده ناچار باشد همه‌ی مثنوی را یک‌جا پیش ببرد. توضیح‌های ثریا همت‌آزاد، پیوند مستقیم میان بیت‌ها و تجربه‌های امروزی از رنج، عادت، عشق، دنیاطلبی و بیداری دل برقرار کرده است و خواننده را به فهمی شخصی‌تر از کلام مولانا می‌رساند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب درد عاشقی (جلد دوم) به کسانی پیشنهاد می‌شود که در حال خواندن مثنوی هستند یا می‌خواهند با حکایت‌های دفتر چهارم آن آشنا شوند، به علاقه‌مندان مباحث سلوک، عشق الهی و نقش رنج در رشد درونی و نیز به خوانندگانی که دوست دارند میان متن کلاسیک و زندگی امروز پلی روشن ببینند.

بخشی از کتاب درد عاشقی (جلد دوم)

«آن جوان مدت هفت سال در جستجوی معشوق بود تا جایی که از خیالِ وصلِ معشوق به مانند خودِ خیال شده بود. سایهٔ حق بر سَرِ بنـده بُوَد عاقبت جوینده یابنده بُوَد گفت پیغمبر که چون کوبی دَری عاقبت زآن در بُرون آید سری چون نشستی بر سَرِ کوی کسی عاقبت بینی تو هم روی کسی چون ز چاهی می‌کَنی هر روز خاک عاقبت اندر رسی در آبِ پاک جمله دانند این اگر تو نگَروی هر چه می‌کاریش، روزی بِدرَوی سایه خداوند همیشه بر سر بنده گسترده است. مگر می‌شود خالقی، نیکوترین مخلوقش را که فرشتگان به سجده کردن بر او امر شدند، به حال خود رها کند؟ پیامبر بزرگوار ما فرموده است: هر گاه دری را با اعتماد و یقین بکوبی، عاقبت، جوابی خواهی یافت. اگر آدمی با معرفت و اشتیاقِ دیدار بر سر کویی نشیند، مگر می‌شود معبود خود را نبیند؟ اگر در اشتیاق رسیدن به آب، هر روز کسی با همت، خاکی بردارد مگر می‌شود عاقبت به آب زُلال و گوارا دست نیابد؟ این یک قاعده کلی است که همه می‌دانندکه هر چه بکاری، روزی دِرو خواهی کرد، حال تو می‌خواهی این را بپذیری یا نپذیری.»