کتاب تعمق در سینما

کتاب تعمق در سینما (Cinema speculation) نوشته کوئنتین تارانتینو، ترجمه مازیار فکری ارشاد، یک ناداستان و مجموعه‌ای از جستارها و خاطره‌نویسی‌های سینمایی یکی از شناخته‌شده‌ترین فیلم‌سازان معاصر جهان است. کوئنتین تارانتینو در این اثر از تجربه‌ی تماشای فیلم در سالن‌های مختلف، از سینما تیفانی تا سالن‌های محله‌های سیاه‌پوست‌نشین و از مواجهه‌ی کودکی‌اش با فیلم‌های بزرگسالان تا تحلیل ستاره‌هایی مثل استیو مک‌کوئین نوشته است. این کتاب را نشر نیماژ منتشر و در قالب مجموعه‌ی پژوهش‌های سینمایی عرضه کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تعمق در سینما اثر کوئنتین تارانتینو

کتاب تعمق در سینما به قلم کوئنتین تارانتینو مجموعه‌ای از ۱۷ جستار است که این فسلم‌ساز مشهور در آن‌ها به فیلم‌ها، سالن‌ها و آدم‌هایی پرداخته است که رؤیای سینما را برایش ساخته‌اند. نویسنده در این کتاب از کودکی‌اش در کالیفرنیا شروع می‌کند، از سالن‌های محلی، دو فیلم با یک بلیت، تماشای فیلم‌های بزرگسالان در هفت‌سالگی و قوانینی که مادرش برای آدم‌بزرگ‌بودن در سینما وضع کرده بود، نوشته و نشان داده است که چگونه همین تجربه‌ها بعدها جهان‌بینی سینمایی او را شکل داده‌اند.

کوئنتین تارانتینو در کتاب تعمق در سینما به‌سراغ فیلم‌ها و چهره‌های محبوب خویش رفته است؛ از تجربه‌ی تماشای فیلم‌های بلکسپلویتیشن (Blaxploitation، زیرشاخه‌ای از ژانر اکشن) در سالن‌های محله‌های سیاه‌پوست‌نشین و همراهی با تماشاگران پرهیاهو تا تحلیل جایگاه جیم براون، مکس جولین و دیگر ستاره‌های این جریان. او همچنین با جزئیات فراوان به‌سراغ فیلم‌هایی مثل بولیت می‌رود و از نقش استیو مک‌کوئین در تعریف دوباره‌ی ستاره‌ی اکشن می‌گوید و پشت‌صحنه‌ی انتخاب فیلم‌نامه‌ها، نقش نیلی مک‌کوئین در مسیر حرفه‌ای همسرش و تغییر تصویر پلیس در سینمای امریکا را مرور می‌کند.

تعمق در سینما یک خاطره‌نگاری، تاریخ شفاهی تماشاگران دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی و نوعی کلاس غیررسمی تحلیل فیلم است که کوئنتین تارانتینو در آن از تجربه‌ی تماشای جمعی، واکنش تماشاگران، شوک‌های کودکی و کشف تدریجی خشونت، طنز و سکسوالیته روی پرده سخن گفته است. این اثر غیرداستانی نخستین‌بار در سال ۲۰۲۲ میلادی روانه‌ی بازار کتاب جهان شد.

خلاصه کتاب تعمق در سینما

عشق افراطی کوئنتین تارانتینو به سینما چگونه شکل گرفته و این عشق چطور سلیقه و نگاه او را ساخته است. نویسنده از تجربه‌ی تماشای زودهنگام فیلم‌های بزرگسالان، قوانین مادرش برای سکوت در سالن، گفت‌وگوهای بعد از سینما در ماشین و مواجهه با خشونت و شوخی‌های جنسی می‌نویسد و نشان می‌دهد چطور این تجربه‌ها تبدیل به نوعی آموزش غیررسمی سینما شده است. او در بخش‌هایی دیگر کتاب خود به‌صورت تحلیلی به‌سراغ فیلم‌ها و ستاره‌ها می‌رود، از بلکسپلویتیشن (Blaxploitation، زیرشاخه‌ای از ژانر اکشن) و سالن‌های محله‌های سیاه‌پوست‌نشین تا ستاره‌هایی مثل استیو مک‌کوئین و فیلم بولیت.کوئنتین تارانتینو از خلال خاطره و تحلیل، تاریخ غیررسمی سینمای آمریکا را بازخوانی می‌کند.

چرا باید کتاب تعمق در سینما را بخوانیم؟

مطالعه‌ی کتاب تعمق در سینما امکان همراهی با نگاه یک فیلم‌ساز مؤلف را فراهم می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد تجربه‌ی تماشای جمعی، سالن‌ها، تماشاگران و حاشیه‌های اجتماعی چطور بر درک فیلم اثر می‌گذارد. کوئنتین تارانتینو همچنین نمونه‌هایی از خوانش شخصی فیلم‌ها و ستاره‌ها ارائه کرده است.

خواندن کتاب تعمق در سینما را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به تاریخ سینمای آمریکا، فرهنگ پاپ، بلکسپلویتیشن (Blaxploitation، زیرشاخه‌ای از ژانر اکشن)، ستاره‌سازی و تجربه‌ی تماشای فیلم در سالن سینما علاقه‌مند هستند. دانشجویان و علاقه‌مندان به نقد و تحلیل فیلم می‌توانند با مطالعه‌ی این کتاب از نگاه شخصی کوئنتین تارانتینو بهره ببرند.

درباره کوئنتین تارانتینو

کوئنتین تارانتینو (Quentin Tarantino) فیلم‌ساز، نویسنده و بازیگر آمریکایی متولد ۲۷ مارس ۱۹۶۳ در ناکسویل تنسی است که به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین کارگردانان نسل خود شناخته می‌شود. آثار این هنرمند به خشونت گرافیکی، دیالوگ‌های طولانی همراه با شوخی و ناسزا و ارجاعات گسترده به فرهنگ عامه شهرت دارد. او تنها فرزند تونی تارانتینو، بازیگر و موسیقیدان ایتالیایی‌تبار و کانی مک‌هیو، پرستار اهل تنسی بوده و در کودکی همراه با مادرش به تورنس کالیفرنیا مهاجرت کرده است.

این فیلم‌ساز مشهور در نوجوانی شیفته‌ی سینما شد، در سینما و فروشگاه ویدئویی کار کرد و به‌جای مدرسه‌ی فیلم‌سازی به سینما رفت. نخستین موفقیت بزرگ او را آفریدن فیلم مستقل «سگ‌های انباری» (Reservoir Dogs) در سال ۱۹۹۲ در جشنواره‌ی ساندنس دانسته‌اند. او دو سال بعد با فیلم مشهور «پالپ فیکشن» (Pulp Fiction) به شهرت جهانی رسید؛ فیلمی که نخل طلای کن (Palme d’Or) را برد و جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌نامه‌ی اورجینال (Best Original Screenplay) را برای او و راجر آوری به همراه داشت.

کوئنتین تارانتینو بخشی از فیلم اپیزودیک «چهار اتاق» (Four Rooms) را کارگردانی کرد و فیلم «از گرگ‌ومیش تا سپیده‌دم» (From Dusk Till Dawn)را نوشت و در آن بازی کرد. سومین فیلم کارگردانی‌شده‌اش «جکی براون» (Jackie Brown) بوده که ادای دینی به سینمای بلکسپلویتیشن به شمار رفته است. او در دهه‌ی ۲۰۰۰ میلادی با ساخت دوگانه‌ی «بیل را بکش» (Kill Bill) به اوج محبوبیت رسید. فیلم‌های «ضد مرگ» (Death Proof) و «حرامزاده‌های لعنتی» (Inglourious Basterds) از آثار دیگر تارانتینو و درارتباط‌با جنگ جهانی دوم هستند. او آثار پرافتخار سینمایی دیگری نیز در کارنامه‌ی هنری خود داشته است.

کتاب تعمق در سینما (Cinema speculation) نوشته‌ی کوئنتین تارانتینو است.

جوایز و افتخارات نویسنده

کوئنتین تارانتینو و آثارش افتخارات و نامزدی‌های متعددی را در جوایز سینمایی نظیر اسکار، بفتا، گلدن گلوب، انجمن کارگردانان آمریکا و ساترن کسب کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به دو بار دریافت جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌نامه‌ی غیراقتباسی برای فیلم‌های «داستان عامه‌پسند» (Pulp Fiction) و «جنگوی زنجیرگسسته» (Django Unchained) اشاره کرد. او چهار بار نامزد دریافت نخل طلای جشنواره‌ی فیلم کن شده که یک بار در سال ۱۹۹۴ برای «داستان عامه‌پسند» این جایزه را از آن خود کرده است.

کوئنتین تارانتینو علاوه‌بر موفقیت در عرصه‌ی نویسندگی و کارگردانی، پنج نامزدی جایزه‌ی گرمی و یک نامزدی جایزه‌ی امی ساعات پربیننده را نیز در کارنامه دارد. او در سال ۲۰۰۵ جایزه‌ی افتخاری «نماد دهه» را در دهمین دوره‌ی جوایز امپایر دریافت کرد، در سال ۲۰۱۱ برنده‌ی جایزه‌ی سزار افتخاری از سوی آکادمی هنرها و فنون سینمایی فرانسه شد و دو جایزه‌ی دستاورد یک عمر فعالیت هنری را نیز از جشنواره‌های فیلم سینه‌مانیلا و رم (در سال ۲۰۱۲) به دست آورد.

این هنرمند به‌خاطر فیلم «داستان عامه‌پسند» به‌عنوان اولین کارگردان تاریخ سینما شناخته می‌شود که موفق شد هر چهار جایزه‌ی بزرگ انجمن‌های منتقدان (لس‌آنجلس، هیئت ملی بازبینی فیلم، نیویورک و انجمن ملی منتقدان فیلم) را به‌طور همزمان دریافت کند و تا سال ۲۰۲۵ یکی از تنها پنج کارگردانی باشد که به این افتخار دست یافته‌اند. موفقیت‌های کوئنتین تارانتینو سبب شد که نام او در سال ۲۰۰۵ در فهرست سالانه‌ی ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار جهان در مجله‌ی تایم و در سال ۲۰۰۷ در فهرست «۱۰۰ نابغه‌ی زنده‌ی دنیا» در نشریه‌ی دیلی تلگراف قرار گیرد.

کوئنتین تارانتینو به پاس خدماتش به صنعت سینما، صاحب یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود شده است. براساس پژوهشی که در سال ۲۰۱۳ از میان ۱۷ دانشگاهی صورت گرفت (تا مشخص شود آثار کدام فیلم‌سازان در مقالات و پایان‌نامه‌های سینمایی پنج سال گذشته بیشتر مورد استناد قرار گرفته‌اند)، مشخص شد که تارانتینو با پیشی‌گرفتن از چهره‌های شاخصی چون آلفرد هیچکاک، کریستوفر نولان، مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ رتبه‌ی اول بیشترین کارگردان مورد مطالعه در بریتانیا را به خود اختصاص داده است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب تعمق در سینما و نویسنده

- پیتر بوگدانوویچ، فیلم‌ساز و مورخ سینما، کوئنتین تارانتینو را تأثیرگذارترین کارگردان نسل خود نامید. 

- کتاب تعمق در سینما به قلم کوئنتین تارانتینو در نخستین هفته‌ی انتشار در رتبه‌ی پنجم فهرست کتاب‌های غیرداستانی پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت.

- این اثر در نقد ستاره‌دار نشریه‌ی کیرکوس ریویوز به‌عنوان کتابی ستوده شد که فارغ از موافقت یا مخالفت با ارزیابی‌های نویسنده، گزارش‌ها و دیدگاه‌های دست‌اولی را ارائه می‌دهد که تنها یک کارگردان کهنه‌کار قادر به درک آن‌هاست. همچنین لحن نویسنده‌ی این اثر جذاب توصیف شد.

- جاسپر ریس، منتقد نشریه‌ی دیلی تلگراف، با دادن ۳ ستاره از ۵ ستاره به این کتاب اشاره کرد که مطالعه‌ی این اثر در برخی بخش‌ها شبیه به ورق‌زدن نسخه‌های قدیمی و زردرنگ مجله‌ی اسکرین اینترنشنال است و نیز این حس را به مخاطب می‌دهد که کوئنتین تارانتینو می‌توانست یک ستون‌نویس شایعه‌پراکنِ فوق‌العاده در هالیوود باشد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب تعمق در سینما منتشر شده است؟

- گمانه‌های سینمایی ترجمه‌ی مجید کیانیان، نشر ایجاز‏‫، ۱۴۰۴.‬

- تاملات سینمایی ترجمه‌ی حمیدرضا خطیبی، نشر هرمس، ‏‫‬‏۱۴۰۴.

- سودای سینما: میان روایت و نقد فیلم ترجمه‌ی آرزو ترک‌زبان، نشر کتاب فکر نو، ‏‫۱۴۰۳.‬

بخشی از کتاب تعمق در سینما

«هالیوودِ نو در دههٔ ۷۰؛ مؤلف‌های ضدِ جریان پسا دههٔ ۶۰ در برابر بچه‌های عشقِ فیلم

توی کتاب ایزی رایدرها، گاوهای خشمگین که پیتر بیسکیند دربارهٔ سینمای نوین هالیوود در دههٔ ۷۰ نوشته، یه داستانی تعریف می‌کنه از دنیس هاپر که تازه بعداز موفقیت فیلم ایزی رایدر کلی معروف شده بود. یه شب هاپر با پیتر باگدانوویچ و همسرش پالی پلَت، همراه کارگردان افسانه‌ای دوران طلایی هالیوود، جورج کیوکر، نشسته بودن سر شام.

سر میز شام، ظاهراً هاپر شروع می‌کنه به مسخره کردن نسل پیرترها و به جورج کیوکر می‌گه: «ما قراره شماها رو دفن کنیم.» منظورش از «ما»، خودش و بقیهٔ فیلم‌سازهای ضدجریان اصلی بودن و از «شما»، کیوکر و بقیهٔ پیرمردهای بداخلاقی که هنوز آخرهای دههٔ ۶۰ داشتن فیلم می‌ساختن. پیتر باگدانوویچ و پالی پلَت از این رفتار خیلی شوکه و ناراحت می‌شن، چون کیوکر براشون یه استاد بزرگ بود و همیشه به کارش احترام می‌ذاشتن. پیتر سال‌ها بعد گفته بود: «از دنیس به خاطر اون حرف متنفر شدم.» اگه قضیه واقعاً همون‌طور که تعریف شده اتفاق افتاده باشه، دنیس واقعاً یه مشت توی دماغش حقش بوده.»