کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم

کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم نوشته‌ی اسلاونکا دراکولیچ با ترجمه‌ی مهدی مرادی را نشر ستاک منتشر کرده است. نویسنده که روزنامه‌نگار و اهل یوگسلاوی سابق است در این اثر تجربه‌ی زیستن زیر سایه‌ی کمونیسم در اروپای شرقی را از زاویه‌ی زندگی روزمره و به‌ویژه تجربه‌ی زنان روایت کرده است. متن کتاب مجموعه‌ای از جستارها و روایت‌های شخصی است که میان خاطره، گزارش و تأمل‌های اجتماعی حرکت می‌کند و از جنگ، فروپاشی، صف نان، آرایش، قهوه‌خوردن، سفر و سانسور می‌گوید. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم

کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم مجموعه‌ای از جستارهای اسلاونکا دراکولیچ است که در آن نویسنده از دل تجربه‌ی زیسته‌ی خود و زنان دیگر در کشورهای مختلف اروپای شرقی، تصویری نزدیک و ملموس از کمونیسم و فروپاشی آن ارائه کرده است. دراکولیچ که روزنامه‌نگار است روایت را از لحظه‌ی پروازش از زاگرب در آستانه‌ی جنگ و استقلال کرواسی آغاز می‌کند و نشان می‌دهد «امر سیاسی» چطور در جزئی‌ترین لایه‌های زندگی روزمره حضور دارد؛ از مزه‌ی هلو و توت‌فرنگی تا رنگ دیوار خانه و صف نان. در کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم نویسنده به‌جای تمرکز بر رهبران و شعارها، به آشپزخانه‌ها، آپارتمان‌های کوچک، آرایش‌کردن، خریدن کیک در پراگ، پیتزا در ورشو، شستن لباس، کمبود شیر خشک، و رؤیای داشتن یخچال و اتومبیل سر می‌زند. او در فصل‌هایی مانند «امر سیاسی یعنی امر پیش‌پاافتاده»، «تنهایی نمی‌شود قهوه خورد»، «کیک در پراگ و پیتزا در ورشو»، «آرایش و بعضی مسائل حیاتی»، «رخت‌شویی»، «پیر شدن عروسک»، «مواجهه با مأمور سانسورم» و «چطور از کمونیسم جان به در بردیم» نشان داده است که کمونیسم فقط یک نظام سیاسی نبوده بلکه نوعی «وضعیت ذهنی» و شیوه‌ی نگاه به جهان بوده است. کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم در کنار روایت‌های شخصی، به نقش زنان در تحولات ۱۹۸۹، ترس از تغییر، احساس فریب‌خوردگی بعد از فروپاشی، و تداوم عادت‌ها و ترس‌ها پس از برگزاری انتخابات آزاد می‌پردازد و نشان می‌دهد پایان رسمی یک نظام لزوماً به‌معنای پایان اثر آن در ذهن و زندگی مردم نیست.

خلاصه کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم

کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم از خلال روایت‌های کوتاه و بلند، نشان می‌دهد سیاست در اروپای شرقی چگونه به جزئی‌ترین عادت‌های روزمره گره خورده است. نویسنده از سفرهایش به مجارستان، لهستان، چکسلواکی، بلغارستان، آلمان شرقی و زندگی در یوگسلاوی سابق می‌نویسد و کمونیسم را نه فقط به‌عنوان یک ایدئولوژی، بلکه به‌عنوان نوعی «عادت ذهنی» و احساس بی‌آیندگی توصیف کرده است. در کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم داستان زنانی روایت شده است که در آشپزخانه‌های سرد، در صف‌های طولانی، در اتاق‌های کوچک تحریریه‌ها و در برابر سانسور، هم زندگی کرده‌اند و هم به‌نوعی در تغییرات ۱۹۸۹ سهیم بوده‌اند. نویسنده با مثال‌هایی مثل خودکشی تانیا روزنامه‌نگار، کمبود شیر خشک، توت‌فرنگی به‌عنوان نماد جهانی دیگر، یا رنگ موی قرمز اجباری، نشان داده است که چگونه کمونیسم در بدن، چهره، سلیقه و روابط انسانی رسوب کرده و حتی پس از فروپاشی رسمی نظام، همچنان در رفتار و ترس‌ها ادامه پیدا می‌کند.

چرا باید کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم را بخوانیم؟

این کتاب تصویری نزدیک از کمونیسم ارائه می‌کند که نه از پشت میز سیاست، بلکه از دل آشپزخانه‌ها، صف‌ها و روابط روزمره به دست آمده است. خواندن کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم کمک می‌کند فهم عمیق‌تری از این داشته باشیم که نظام‌های سیاسی چگونه در عادت‌ها، بدن‌ها و رؤیاهای مردم جا خوش می‌کنند و چرا تغییر سیاسی همیشه به‌معنای تغییر درونی نیست.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب چطور از کمونیسم جان به در بردیم و حتی خندیدیم به کسانی پیشنهاد می‌شود که به تاریخ اروپای شرقی، تجربه‌ی زیسته‌ی کمونیسم، مطالعات زنان، روزنامه‌نگاری روایی و نسبت سیاست با زندگی روزمره علاقه‌مند هستند یا در علوم اجتماعی و علوم سیاسی تحصیل می‌کنند.