کتاب نفرین اینوگامی

کتاب نفرین اینوگامی (The Inugami curse) نوشته سییشی یوکومیزو، ترجمه محمد عباس آبادی و سومین جلد از مجموعه‌ی کارآگاه کوسکه کیندائیچی است که نشر کتابسرای تندیس آن را منتشر کرده است. این رمان که در ژانر معمایی و جنایی قرار گرفته، داستانی پرکشش را در بستر یک خانواده‌ی ثروتمند ژاپنی روایت کرده است. رمان حاضر بر مرگ مرموز ساهه اینوگامی، تاجر بزرگ ابریشم و بنیان‌گذار گروه اینوگامی و پیامدهای وصیت‌نامه‌ی عجیب او استوار شده است. با ورود کارآگاه خصوصی (کوسکه کیندائیچی) به ماجرا، زنجیره‌ای از قتل‌ها و رازهای خانوادگی یکی پس از دیگری آشکار می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نفرین اینوگامی اثر سییشی یوکومیزو

کتاب نفرین اینوگامی نوشته‌ی سییشی یوکومیزو، رمانی معمایی و جنایی را در ژاپن پس از جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. داستان حول خانواده‌ی اینوگامی، یکی از ثروتمندترین خاندان‌های منطقه‌ی ناسو، شکل گرفته است. ساهه اینوگامی، بنیان‌گذار این خاندان و سلطان ابریشم ژاپن، در ۸۱سالگی درگذشته و وصیت‌نامه‌ای غیرمنتظره و پیچیده از خود به جا گذاشته است. این وصیت‌نامه با شروطی عجیب و تقسیم ثروت میان اعضای خانواده و فردی ناشناس به نام شیزوما آئونوما، بذر اختلاف و خصومت را در دل بازماندگان می‌کارد. در این میان، تامایو نونومیا، نوه‌ی معنوی ساهه و دختر یتیم خانواده‌ی نونومیا به‌عنوان کلید اصلی ارثیه معرفی می‌شود. سه نوه‌ی ساهه باید برای به‌دست‌آوردن ثروت خانوادگی با تامایو ازدواج کنند. در صورت مرگ یا امتناع، همه‌چیز به فردی مرموز خواهد رسید. با وقوع حوادث مشکوک و قتل‌هایی زنجیره‌ای، کوسکه کیندائیچی که یک کارآگاه خصوصی است، وارد ماجرا می‌شود تا پرده از رازهای پنهان این خانواده بردارد.

رمان حاضر با فضاسازی ژاپنی، شخصیت‌پردازی دقیق و گره‌افکنی‌های هوشمندانه، تصویری از طمع و انتقام و رازهای خانوادگی را به نمایش گذاشته است. این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ منتشر شد، اما وقایع آن در دهه‌ی ۱۹۴۰ میلادی در ژاپن می‌گذرد. نفرین اینوگامی تنها یکی از ۷۷ کتاب سییشی یوکومیزو، نویسنده‌ی به‌شدت پرکار، با حضور کارآگاهْ کوسوهه کینداایچی است. کتاب نفرین اینوگامی از متن انگلیسی اثر با عنوان The Inugami curse به پارسی برگردانده شده است.

خلاصه داستان نفرین اینوگامی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با مرگ ساهه اینوگامی، تاجر ثروتمند و بنیان‌گذار گروه اینوگامی، آغاز می‌شود. وصیت‌نامه‌ی او که به‌شدت غیرمعمول و پیچیده است، اعضای خانواده را درگیر رقابتی مرگبار برای تصاحب ارثیه می‌کند. طبق وصیت‌نامه، تامایو نونومیا باید ظرف سه ماه با یکی از سه نوه‌ی ساهه ازدواج کند تا وارث اصلی شود؛ در غیر این صورت، ثروت به فردی ناشناس به نام شیزوما آئونوما خواهد رسید. این شرایط عجیب، فضای خانواده را متشنج و پر از سوءظن می‌کند. در همین حین، حوادث مشکوک و تلاش‌هایی برای آسیب‌زدن به تامایو رخ می‌دهد؛ از افعی در رختخواب تا دست‌کاری ترمز ماشین و سوراخ‌کردن قایق. با قتل وکیل خانواده که پیش از مرگش از وقوع فجایع خونین هشدار داده بود، کارآگاه کوسکه کیندائیچی وارد ماجرا می‌شود. او با بررسی روابط پیچیده‌ی خانوادگی، انگیزه‌های پنهان و رازهای گذشته تلاش می‌کند پرده از حقیقت بردارد. هرچه رمان پیش می‌رود، خصومت‌ها و رقابت‌ها و رازهای سربه‌مهر خانواده‌ی اینوگامی بیشتر آشکار می‌شود و خواننده را با معمایی چندلایه و پرتعلیق درگیر می‌کند.

چرا باید کتاب نفرین اینوگامی را بخوانیم؟

رمان نفرین اینوگامی نمونه‌ای از داستان‌های معمایی کلاسیک ژاپن است. این رمان نه‌تنها معمایی پیچیده و پرتعلیق را پیش می‌کشد، بلکه با پرداختن به روابط خانوادگی، طمع، انتقام و تأثیر گذشته بر حال، لایه‌های عمیق‌تری از روان انسان را کاوش می‌کند. حضور کارآگاه کیندائیچی با ویژگی‌های منحصربه‌فردش، روند کشف حقیقت را جذاب‌تر و غیرقابل‌پیش‌بینی می‌سازد. همچنین آشنایی با فرهنگ و سنت‌های ژاپنی در بستر یک رمان جنایی، تجربه‌ای دیگر و تازه را برای علاقه‌مندان به ادبیات داستانیِ معمایی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران ادبیات داستانی کلاسیک ژاپن و رمان معمایی و جنایی، دوستداران روایت‌های خانوادگی پر از رمزوراز، کسانی که به فرهنگ و تاریخ ژاپن علاقه دارند و افرادی که به‌دنبال داستان‌هایی با گره‌افکنی‌های هوشمندانه و شخصیت‌های پیچیده هستند، پیشنهاد می‌شود.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

- توتولیبری: سییشی یوکومیزو استاد آثار جنایی ژاپن است.

- متروپلیس جپن: کتاب نفرین اینوگامی یکی از محبوب‌ترین داستان‌های کارآگاهی سییشی یوکومیزو است.

- نیویورک تایمز بوک ریویو: داستان شیطانی و پرپیچ‌وخمِ رمان نفرین اینوگامی در بالاترین سطح ممکن است.

- پابلشرز ویکلی: نفرین اینوگامی یک رمان معمایی (Whodunit) درخشان است. سییشی یوکومیزو حسی ملموس از تهدید و دلهره ایجاد می‌کند.

- ساندی تایمز: سییشی یوکومیزو آگاتا کریستیِ ژاپن است. دیدن اینکه بالاخره آثار او در قالب این نسخه‌های انگلیسیِ باکیفیت و زیبا ترجمه شده، لذتی مطلق دارد.

- د اسپکتیتور: نفرین اینوگامی بهترین نمونه از ادبیات جناییِ دوران طلایی است؛ کامل و بی‌نقص همراه با ردپاهای گمراه‌کننده، مسیرهای منتهی به بن‌بست و چرخش‌های داستانی فراوان. این رمانْ گواهی بر قدرت داستان‌های معماییِ ساده و جذابیت ابدی آن‌هاست.

therestingwillow.com: کتاب نفرین اینوگامی به‌عنوان یک شاهکار کلاسیک در ژانر معمای قتل ژاپنی شناخته می‌شود. این رمان درباره‌ی ثروت، نزاع و رازهای خانوادگی است و وقایع آن حول محور وصیت‌نامه‌ای جنجالی، تفرقه‌افکن و به‌شدت پیچیده می‌چرخد. این اثر یک داستان معمایی (whodunnit) کلاسیک با داستانی بسیار پیچیده است. یکی از عناصر ویژه‌ی این سبک، اشاره‌های مکرر اما عامدانه‌ی نویسنده در فصل‌های ابتدایی به حوادث کابوس‌وار است. در این کتاب زنان چهره‌ی چندان مثبتی ندارند؛ آن‌ها یا چنان زیبا هستند که حواس همه را پرت می‌کنند (و قطعاً پشت آن زیبایی، فریبکاری و دسیسه‌های خبیثانه‌ای پنهان کرده‌اند) و یا مانند آن سه خواهر، خشمگین، تلخ‌کام و شرور هستند. مردان کتاب وضعیت بهتری ندارند و کمتر شخصیتی در این رمان پیدا می‌شود که بتوان واقعاً دوستش داشت. از پیرنگ جذاب و سبک نگارش کتاب سییشی یوکومیزو که خواننده را به سفری پرتنش، پرپیچ‌وخم و سرشار از تعلیق می‌برد، لذت بردم و مشتاق خواندن آثار بیشتری از او هستم.

درباره سییشی یوکومیزو

سییشی یوکومیزو (Seishi Yokomizo) در سال ‏‫۱۹۰۲‏ به دنیا آمد و در ‏۱۹۸۱ میلادی درگذشت. او از مشهورترین و محبوب‌ترین نویسندگان ادبیات معمایی ژاپن بود. از کودکی با خواندن داستان‌های کارآگاهی به این ژانر علاقه‌مند شد. نخستین داستان خود را در سال ۱۹۲۱ میلادی، زمانی که در بانک دای‌ایچی مشغول به کار بود، در مجله‌ی شین سِینن منتشر کرد. در کالج داروسازی اوزاکا (که بعدها بخشی از دانشگاه اوزاکا شد) در رشته‌ی داروسازی تحصیل کرد. ابتدا قصد داشت داروخانه‌ی خانوادگی را اداره کند، اما تحت‌تأثیر علاقه‌اش به ادبیات و تشویق ادوگاوا رانپو راهی توکیو شد و در سال ۱۹۲۶ به استخدام انتشارات هاکوبونکان درآمد. پس از چند سال سردبیری مجلات، در سال ۱۹۳۲ از کار کناره گرفت تا تمام‌وقت به نویسندگی بپردازد. او به‌ویژه به رمان تاریخی و کارآگاهی تاریخی گرایش داشت. در سال ۱۹۳۵ نخستین رمانش با نام اونیبی را منتشر کرد که بخش‌هایی از آن بلافاصله سانسور شد؛ سپس با آثار دیگری به موفقیت بیشتر رسید. در دوران جنگ جهانی دوم با مشکلات مالی شدید و بیماری سل دست‌وپنجه نرم کرد، اما پس از جنگ با انتشار آثاری چون The Honjin Murders و Chōchō Satsujin Jiken به شهرتی گسترده دست یافت و به یکی از الگوهای اصلی نویسندگان معمایی ژاپن بدل شد. او خالق یک کارآگاه خصوصی به نام کوسوکه کیندایچی است. مجموعه داستان‌های این شخصیت در ۷۷ کتاب منتشر شد. از بسیاری از آن‌ها برای تولید آثار صحنه‌ای و تلویزیونی اقتباس شدند. رمان The Inugami Clan از مشهورترین آثار اوست که دو بار توسط کن ایچیکاوا در سال‌های ۱۹۷۶ و ۲۰۰۶ به فیلم تبدیل شد. برخی این نویسنده را جان دیکسون کارِ ژاپنی نامیده‌اند. او بر اثر سرطان روده‌ی بزرگ درگذشت. جایزه‌ی ادبیِ سییشی یوکومیزو در سال ۱۹۸۰ به افتخار او بنیان گذاشته و از معتبرترین و پردرآمدترین جوایز ادبی ژاپن در حوزه‌ی رمان معمایی شد.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

رمان کوتاه قتل‌های هونجین (Honjin Satsujin Jiken) به قلم سییشی یوکومیزو که نخستین‌بار در سال ۱۹۴۶ منتشر شد، در ۱۹۴۸ میلادی جایزه‌ی نویسندگان معمایی ژاپن را دریافت کرد.

اقتباس‌های کتاب نفرین اینوگامی

کتاب نفرین اینوگامی دو بار به سینمای ژاپن راه یافته و از آن اقتباس شده است. نخست در سال ۱۹۷۶ با عنوان خاندان اینوگامی و بار دیگر در سال ۲۰۰۶ با عنوان اینوگامی‌ها. کارگردانی هر دوی این فیلم‌ها بر عهده‌ی کُن ایچیکاوا بوده است. همچنین براساس این رمان، یک بازی ویدئویی توسط شرکت فرام‌سافتور (FromSoftware) برای کنسول نینتندو دی‌اس (Nintendo DS) ساخته و در ۲۲ ژانویه‌ی ۲۰۰۹ عرضه شد.

بخشی از کتاب نفرین اینوگامی

«باد که از پیش شروع به وزیدن کرده بود، حالا طوفانی‌تر شده بود و تندبادهای تاریک و باران، آب دریاچه را با خشم دیوانه‌واری می‌کوبیدند. مثل تمام طوفان‌های کوهستانی، حس عجیبی از وهم در هوا موج می‌زد. ابرهای سنگین بالای سر، تا حدی پایین آمده بودند که انگار می‌خواستند همه‌چیز را متلاشی کنند و دریاچه چنان ناله می‌کرد که گویی تسخیر شده است؛ آب‌های تیره و خروشان به تلاطم درآمده، کف کرده بودند و با شوری شیطانی، متفاوت از آنچه در دریا دیده می‌شود، بر هم می‌غلتیدند. هر کسی که جرئت می‌کرد به عمق دریاچه نگاه کند، بی‌شک با دیدن توده‌های رعب‌آور علف‌های تیره‌ای که مثل موهای زنی در هم پیچیده بودند و به هم ساییده می‌شدند، لرزه بر اندامش می‌افتاد. پرنده‌ای تنها که اسیر تندباد شده بود، مثل روحی سرگردان به صورت مورب از روی دریاچه گذشت.

در دل طوفانی چنین سهمگین، اتاق دوازده‌تشکی اعماق ویلای اینوگامی پر از تنش بود. بار دیگر اعضای خاندان در برابر عکس ساهه گرد آمده بودند و در سکوتی شوم، کشمکش‌هایی که کمتر از طوفان بیرون نبود، در دلشان زبانه می‌کشید. کی‌یوی نقاب‌دار کنار ماتسکو در صدر اتاق نشسته بود و طومار معبد ناسو مقابلشان قرار داشت. علاوه بر طومار، یک برگه کاغذ سفید، یک جوهردان سنگی با جوهر قرمز و یک قلم‌مو هم جلویشان بود. تاکه‌کو، مادر تاکهٔ مقتول، بی‌رمق و افسرده نشسته بود؛ چشمانش از گریه سرخ شده بود، اما نگاه‌هایی پر از خصومتی مفرط به سمت ماتسکو می‌انداخت. تومو با چشمانی وحشت‌زده مدام ناخن‌هایش را می‌جوید.»