کتاب در رثای هستی

مجموعه شعر در رثای هستی اولین دفتر شعر افسانه پلیس پایه با تخلص: الف. سپنتا شاعر معاصر است. اغلب سروده‌های این مجموعه در قالب سپید است، با مضمون‌های عاشقانه، عارفانه و اجتماعی سروده شده است. 

درباره کتاب در رثای هستی

مجموعه شعر در رثای هستی از افسانه پلیس پایه (سپنتا) نویسنده، شاعر و پژوهشگر اجتماعی تعلق عجیبی به بطن جامعه دارد، لایه‌های زیرین شهر را می‌بیند و زوایای پنهان آن را همراه با ذوق ادبی خود برای مخاطبانش نمایان ‌می‌کند. در برخی از اشعارش علی رغم حس شاعرانگی، زبان روشنفکرانه دیده می‌شود و در برخی دیگر باوجود عدم استفاده از واج آراییِ حروف بسیار به مذاق آدمی خوش آمده طوری که انگار تجربه تازه‌ای از شعر خلق شده است. در خاتمه آنچه شعر را ماندگار می کند؛ هم‌نوایی و ذهنیت خواننده به ناگفته‌های شعر است که بیش از گفته‌ها و اشعار در نهایت سرنوشت شعر را رقم می‌زند.  

خواندن کتاب در رثای هستی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر معاصر پیشنهاد می‌کنیم.

درباره افسانه پلیس پایه

افسانه پلیس پایه با تخلص الف.سپنتا نویسنده، فیلمنامه نویس، شاعر، روزنامه نگار و پژوهشگر اجتماعی و هنر است. وی فعالیت حرفه‌ای خود را در سال هشتاد با چاپ کتاب (گروهان سوم) شروع کرد و پس از آن به ترتیب مجموعه داستان‌های «نرگس» و «کیانوش» را به انتشار رساند. چاپ دوم «نرگس» نیز با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد. پس از آن مجموعه شعر «در رثای هستی» که چاپ دوم آن پاییز ۱۴۰۰ وارد بازار شد را منتشر کرد. کتاب «پراگماتیسم در پسافهم مانیفست‌ها» گزیده‌ای از گفتگوها و مقالاتش در مطبوعات است که توسط نشر کتابخانه دانش به چاپ رسیده است. ا.سپنتا فیلمنامه بلند سینمایی «خون زدگی» را در سال ۹۹ توسط نشر کتابخانه دانش منتشر کرد. مجموعه شعر «زندگی شاید همین باشد» دومین دفتر شعر او است که در دست چاپ است. افسانه پلیس پایه پژوهش‌های کتابخانه‌ای و میدانی فراوانی پیرامون موضوعاتی چون: اعتیاد در میان جوانان، دختران فرار، ریشه شناسی جرایم جنایی زنان، تبعات جنگ‌ها، تبعات انقلاب‌ها، علل جامعه شناختیِ جرایمِ زنان و ... داشته است.

وی هنرآموخته موسسات آزاد در رشته های: فیلمنامه نویسی، داستان نویسی، اقتباس ادبی، سبک‌های سینمایی، عکاسی، کارگردانی، بازیگری تئاتر، بازیگری مقابل دوربین، نمایشنامه‌نویسی و... است.

بخشی از کتاب در رثای هستی

دنبالم بیا

اینجا لحظه ها خاطره می شوند

اینجا فنجان های چای، هرگز سرد نمی شوند

اینجا آسمانش همیشه آبی ست

گوشه دنج اش لابه لای کتاب هاست

اینجا درد هم زیباست

دنبالم بیا 

اینجا زمان در حرکت نیست 

عجله ای برای بهتر بودن نیست

اینجا می توان همه عمر عاشق بود

همه را چون جان دوست داشت

اینجا می توان خود بود

واقعی تر از هر زمانِ دیگری

چو هر آنچه باشی، در دل و جانی

جهان را رها کن

دنبالم بیا