کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم)

کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) نوشته حبیب الله قاسم زاده، حميدرضا نقوى، ونداد شريفى، کامبیز بدیع، مريم نوروزيان، علی اکبر نجاتی صفا، علی صاحبی، محمدرضا جلالی و حسن حمیدپور است و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است. این مجموعه از دل سمینارهای ادواری بیمارستان روزبه بیرون آمده و ۷ مقاله را همراه با نقد و بررسی آن‌ها گرد آورده است. موضوع‌های کتاب از شباهت‌یابی میان واحدهای معنایی و مسئله‌ی خوش‌بختی تا خاطره، شرم، حسادت و گسترش باورها را دربر می‌گیرد. کنار هم قرار گرفتن مقاله‌ها و نقدها به متن حالتی گفت‌وگومحور داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم)

کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) ادامه‌ی مجموعه‌ای است که بر پایه‌ی سخنرانی‌های سمینارهای ادواری بیمارستان روزبه شکل گرفته است. در این جلد، ۷ مقاله همراه با نقدهای جداگانه کنار هم آمده‌اند و همین ساختار، کتاب را از یک گردآوری ساده فراتر می‌برد. هر مقاله پس از طرح یک مسئله، در معرض پرسش و ارزیابی قرار می‌گیرد و به همین دلیل، متن فقط محل ارائه‌ی دیدگاه‌ها نیست، بلکه صحنه‌ی گفت‌وگو میان آن‌ها هم هست. موضوع‌های این مجموعه از تحلیل شباهت میان واحدهای معنایی و نسبت زبان و ذهن تا خوش‌بختی، خاطره، شرم، حسادت، باور و رنج گسترده شده‌اند.
کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) در مرز میان روان‌پزشکی، روان‌شناسی، علوم شناختی، زبان و فلسفه‌ی ذهن حرکت می‌کند. بعضی مقاله‌ها به مفاهیم انتزاعی‌تر نزدیک می‌شوند و می‌کوشند سازوکارهای ذهنی را توضیح دهند. بعضی دیگر از تجربه‌های آشناتری مثل خاطره، زخم‌واره، شادکامی یا حسادت آغاز می‌شوند و آن‌ها را در پیوند با مغز و شناخت بررسی می‌کنند. حضور بخش‌های نقد نیز اهمیت زیادی دارد، چون هر ایده را از زاویه‌ای دیگر می‌سنجد و محدودیت‌ها یا امکان‌های گسترش آن را روشن می‌کند. فضای کلی اثر دانشگاهی و بحث‌برانگیز است، اما فقط به گزارش نظریه‌ها بسنده نمی‌کند و مدام می‌پرسد این مفاهیم در فهم تجربه‌ی انسانی چه کمکی می‌کنند. به همین دلیل، این کتاب بیش از یک گردآوری ساده‌ی مقاله‌ها، تصویری از یک گفت‌وگوی علمی زنده به دست می‌دهد.

خلاصه کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم)

کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) مجموعه‌ای از ۷ مقاله و نقدهای همراه آن‌هاست که هرکدام یکی از مسئله‌های مهم ذهن و تجربه‌ی انسانی را از زاویه‌ی علوم شناختی و روان‌شناسی بررسی می‌کنند. در این جلد، بحث از شباهت‌یابی معنایی در متن‌ها آغاز می‌شود و به موضوع‌هایی مثل خوش‌بختی، خاطره و سازوکار یادآوری، گسترش باورها، حسادت، شرم و نسبت انسان با رنج می‌رسد. مسیر کلی کتاب از یک موضوع واحد پیروی نمی‌کند، اما همه‌ی نوشته‌ها در یک نقطه به هم می‌رسند: این‌که تجربه‌های انسانی فقط احساسات پراکنده نیستند و می‌توان آن‌ها را در پیوند با فرایندهای ذهنی، زبانی و شناختی فهمید. نقدهای پس از هر مقاله هم این مسیر را کامل‌تر می‌کنند و به روشن‌تر شدن بحث‌ها کمک می‌کنند.

چرا باید کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ۷ موضوع متفاوت را در پیوند با مغز و شناخت کنار هم می‌آورد و تصویری گسترده از مسئله‌های ذهنی و انسانی می‌سازد.
• خواننده می‌تواند ببیند مفاهیمی مثل خاطره، خوش‌بختی، شرم، حسادت و باور چگونه در قالب بحث‌های علمی صورت‌بندی می‌شوند.
• حضور نقد پس از هر مقاله امکان مقایسه‌ی دیدگاه‌ها و دیدن قوت‌ها و ابهام‌های هر بحث را فراهم می‌کند.
• بخش‌هایی از کتاب به رابطه‌ی زبان، معنا و ذهن می‌پردازد و برای علاقه‌مندان به پیوند علوم شناختی و زبان جذاب است.
• این اثر فقط به طرح مفهوم‌ها بسنده نمی‌کند و آن‌ها را به تجربه‌های ملموس انسانی نزدیک می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران روان‌شناسی، روان‌پزشکی و علوم شناختی که می‌خواهند با چند مسئله‌ی محوری این حوزه‌ها آشنا شوند.
• خوانندگانی که به پیوند میان مغز، زبان، معنا و تجربه‌های انسانی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی خاطره، شادکامی، شرم، حسادت و شکل‌گیری باورها بحثی تحلیلی‌تر بخوانند.
• مخاطبانی که از متن‌های گفت‌وگومحور لذت می‌برند و دوست دارند هر ایده را همراه با نقد آن ببینند.
• علاقه‌مندان به مجموعه‌مقاله‌هایی که از دل نشست‌ها و بحث‌های علمی شکل گرفته‌اند.

بخشی از کتاب مغز، شناخت و رفتار (مجموعه هفتم)

«می‌توان گفت قسمت اعظم زندگی ما را "یادها یا خاطرات" تشکیل می‌دهند. خاطرات اگرچه به‌ظاهر به گذشته برمی‌گردند، امّا همواره ما را به زمان حال و یا حتّی آینده، پیوند می‌دهند و به یک معنی، احساس "بودگی" و "شوندگی" در ما ایجاد می‌نمایند.
خاطرات را می‌توان تجربه‌ٔ‌ پایه‌مند و موقعیّت‌مند زمانی- مکانی رخ‌دادها دانست که در حافظه نقش می‌بندند و پشتوانه‌ای برای رفتار، کردار، اندیشه و احساس فراهم می‌آورند. اثر این پشتوانه، در بسیاری از موارد، ناآشکار یا "نهفته" یا به یک تعبیر، "ناخودآگاه"، و در مواردی نیز آشکار یا خودآگاه می‌باشد.
نوستالژی یا حسرت‌مندی، عبارت است از احساس آرزومندانه‌ای نسبت به گذشته: گذشته‌ای که به نظر شخص شیرین، دوست‌داشتنی، راحت و انسانی بوده است. کم‌تر کسی می‌توان پیدا کرد که این نوع احساس را تجربه نکرده باشد. در احساس حسرت‌مندی، آن‌چه غیر قابل برگشت است با آن‌چه در حال حاضر وجود دارد، پیوند می‌خورد و احساس دوگانه و تنش‌آفرینی ایجاد می‌نماید. ما از یک سوی، از یادآوری ایّام خوب و در اغلب موارد رؤیایی گذشته، لذّت می‌بریم؛ از سوی دیگر، اطمینان داریم که نمی‌توانیم آن ایّام را تکرار کنیم.»