کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها)

کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها) نوشته‌ی ریک ریوردان و با ترجمه‌ی آرزو مقدس، توسط نشر پرتقال منتشر شده است. این اثر دومین جلد از مجموعه‌ی پرسی جکسون است که ماجراهای نوجوانی نیمه‌ایزد به نام پرسی را دنبال می‌کند. داستان در دنیایی جریان دارد که اسطوره‌های یونانی با زندگی مدرن درهم‌آمیخته‌اند و نوجوانان دورگه، فرزندان ایزدان و انسان‌ها، با چالش‌هایی فراتر از زندگی عادی روبه‌رو هستند. در این جلد، پرسی و دوستانش با تهدیدی تازه برای اردوگاه دورگه‌ها و خطری که مرزهای جادویی آن را تهدید می‌کند، روبه‌رو می‌شوند. روایت کتاب با زبانی پرکشش و ماجراجویانه، ترکیبی از طنز، هیجان و عناصر اسطوره‌ای را ارائه می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها)

کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها) نوشته‌ی ریک ریوردان، داستانی فانتزی و ماجراجویانه است که در دنیایی شکل گرفته که اسطوره‌های یونانی هنوز زنده‌اند و با زندگی روزمره‌ی انسان‌ها تداخل دارند. این جلد، ادامه‌ی ماجراهای پرسی جکسون، نوجوانی با هویتی خاص، را روایت می‌کند که پس از کشف نیمه‌ایزد بودنش، با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو می‌شود. در این کتاب، اردوگاه دورگه‌ها که پناهگاه فرزندان ایزدان است، با خطری جدی مواجه شده و مرزهای جادویی‌اش در حال فروپاشی است. پرسی، آنابت و تایسون، هر یک با دغدغه‌ها و رازهای شخصی، وارد ماجرایی می‌شوند که نه‌تنها سرنوشت دوستانشان، بلکه تعادل میان دنیای انسان‌ها و ایزدان را تهدید می‌کند. ساختار کتاب بر پایه‌ی روایت اول‌شخص و زبانی سرراست است و با ترکیب عناصر اسطوره‌ای، طنز و دوستی، فضایی پرکشش و پرحادثه می‌آفریند. ریک ریوردان در این جلد، علاوه‌بر گسترش دنیای اسطوره‌ای، به روابط میان شخصیت‌ها و رشد فردی آن‌ها نیز توجه کرده است.

خلاصه کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! در دریای هیولاها، پرسی جکسون سال تحصیلی آرامی را پشت سر می‌گذارد تا اینکه کابوسی درباره‌ی دوستش گرور او را نگران می‌کند. همزمان، نشانه‌هایی از خطر در اردوگاه دورگه‌ها پدیدار می‌شود؛ درخت تالیا که مرزهای جادویی اردوگاه را حفظ می‌کند، مسموم شده و هیولاها به راحتی به اردوگاه نفوذ می‌کنند. پرسی با کمک آنابت و دوست جدیدش تایسون، که هویتی غیرمنتظره دارد، وارد ماجرایی تازه می‌شود. آن‌ها پس از حمله‌ی غول‌های آدم‌خوار و گاوهای برنزی، درمی‌یابند که تنها راه نجات اردوگاه، یافتن پشم زرین افسانه‌ای است که قدرت درمانی دارد. این مأموریت آن‌ها را به دریای هیولاها (مثلث برمودا) می‌کشاند؛ جایی که گرور نیز در آن اسیر شده است. در طول مسیر، پرسی و همراهانش با چالش‌های اسطوره‌ای، خیانت‌ها و رازهای خانوادگی روبه‌رو می‌شوند و باید برای نجات دوستان و اردوگاه، شجاعت و وفاداری خود را به آزمون بگذارند. روایت کتاب با طنز، هیجان و ارجاعات اسطوره‌ای، ماجرایی پرحادثه و پرکشش را رقم می‌زند.

چرا باید کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها) را بخوانیم؟

این کتاب با ترکیب اسطوره‌های یونانی و زندگی نوجوانان امروزی، فضایی متفاوت و پرهیجان خلق کرده است. روایت پرسی جکسون و دوستانش، علاوه‌بر ماجراجویی و طنز، به دغدغه‌هایی مانند دوستی، هویت، پذیرش تفاوت‌ها و شجاعت در مواجهه با مشکلات می‌پردازد. شخصیت‌ها هرکدام با نقاط ضعف و قوت خود، رشد می‌کنند و در مسیر داستان با انتخاب‌های دشوار روبه‌رو می‌شوند. همچنین، کتاب با ارجاع به اسطوره‌ها و بازآفرینی آن‌ها در دنیای مدرن، مخاطب را با دنیایی پررمزوراز و جذاب آشنا می‌کند. برای کسانی که به داستان‌های پرحادثه، شخصیت‌پردازی پویا و فضای اسطوره‌ای علاقه دارند، این کتاب تجربه‌ای سرگرم‌کننده و آموزنده خواهد بود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به نوجوانان و جوانانی که به داستان‌های فانتزی، اسطوره‌ای و ماجراجویانه علاقه دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که دغدغه‌ی هویت، دوستی و پذیرش تفاوت‌ها را دارند یا به دنبال داستانی پرکشش و پرحادثه هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ (جلد دوم، دریای هیولاها)

«کابوسم این‌طوری شروع شد. در شهر ساحلی کوچکی، در خیابانی متروک ایستاده بودم. نیمه‌شب بود. طوفان می‌خروشید. بادوباران بر درختان نخل کنار پیاده‌رو می‌کوبید. ساختمان‌هایی با نمای گچی زرد و صورتی در امتداد خیابان صف کشیده بودند، پنجره‌هایشان تخته‌کوبیده. یک چهارراه آن‌طرف‌تر، پشت یک ردیف گل ختمی، اقیانوس در جوش‌وخروش بود. با خودم گفتم فلوریدا. البته نمی‌دانم از کجا این را فهمیده بودم. تا حالا نرفته‌ام فلوریدا. ناگهان صدای کوبیده شدن سُم بر پیاده‌رو به گوشم رسید. چرخیدم و گرُور، دوستم، را دیدم که از ترس جانش می‌دوید. گفتم آره، سم. گرور ساتیر است. از کمر به بالا شبیه نوجوان‌های دیلاق است و ریش بزی نرم و کم‌پشتی دارد با صورت جوش‌جوشی. وقت راه رفتن به حالت عجیبی می‌لنگد اما مگر اینکه او را بدون شلوار ببینی (که اصلاً پیشنهاد نمی‌کنم) امکان ندارد به چیزی غیرآدمیزادی در وجودش پی ببری. نیمهٔ پشمالو و سم‌هایش را با شلوار گشاد و پاهای مصنوعی پنهان می‌کند. گرور بهترین دوست کلاس ششمم بود و همراه من و دختری به اسم آنابت برای نجات دنیا راهی ماجراجویی شد. اما از ژوئیهٔ پارسال دیگر ندیده بودمش چون تک‌وتنها راهی یک ماجراجویی خطرناک شد... ماجراجویی‌ای که هیچ ساتیری زنده از آن برنگشته بود.»