کتاب شاه است حسین

کتاب شاه است حسین است نوشته‌ی علیرضا میرشکار و به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر به روایت زندگی و تجربه‌های زائران پاکستانی پیاده‌روی اربعین در سیستان و بلوچستان می‌پردازد. نویسنده با رویکردی پژوهشی و میدانی، طی دو سال، با بیش از پنجاه مرد پاکستانی که برای زیارت اربعین از مرزهای شرقی ایران عبور کرده‌اند، گفت‌وگو کرده و خاطرات و دغدغه‌های آن‌ها را ثبت کرده است. کتاب، علاوه‌بر روایت‌های شخصی زائران، به زمینه‌های اجتماعی، فرهنگی و مذهبی جامعه‌ی پاکستان نیز توجه دارد و تلاش کرده است تصویری واقعی و متنوع از انگیزه‌ها، مشکلات و باورهای این گروه از زائران ارائه دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شاه است حسین

کتاب شاه است حسین است با تمرکز بر روایت‌های شفاهی زائران پاکستانی اربعین، تصویری نزدیک و ملموس از سفر معنوی و پرچالش این گروه ارائه می‌دهد. علیرضا میرشکار، نویسنده‌ی کتاب، با حضور در موکب‌ها و اقامتگاه‌های زاهدان، به مصاحبه با زائرانی پرداخته است که از شهرها و روستاهای مختلف پاکستان، با انگیزه‌های گوناگون و در شرایط مالی و اجتماعی متفاوت، راهی کربلا شده‌اند. ساختار کتاب مبتنی بر روایت‌های فردی است و هر فصل یا بخش به زندگی و تجربه‌ی یکی از زائران اختصاص دارد. روایت‌ها با جزئیات زندگی روزمره، مشکلات اقتصادی، باورهای مذهبی و حتی خاطرات خانوادگی همراه شده‌اند و در کنار آن، نویسنده تلاش کرده است با توضیحاتی درباره‌ی آیین‌ها و سنت‌های عزاداری در پاکستان، زمینه‌ی فرهنگی و اجتماعی این سفرها را روشن کند. کتاب، علاوه‌بر جنبه‌ی مذهبی، به موضوعات اجتماعی و انسانی نیز پرداخته و نشان داده است که پیاده‌روی اربعین برای زائران پاکستانی، تنها یک سفر زیارتی نیست، بلکه فرصتی برای ابراز هویت، همبستگی و مقاومت در برابر مشکلات است. روایت‌ها از شهرهایی چون کراچی، لاهور، کویته و ایالت‌های مختلف پاکستان گردآوری شده‌اند و تنوع قومی، سنی و شغلی زائران را بازتاب می‌دهند. شاه است حسین است، با کنار هم قرار دادن این روایت‌ها، پلی میان دو ملت ایران و پاکستان ساخته و به شناخت بهتر فرهنگ و باورهای مردم همسایه کمک کرده است.

خلاصه کتاب شاه است حسین

کتاب شاه است حسین است مجموعه‌ای از روایت‌های واقعی زائران پاکستانی است که برای شرکت در پیاده‌روی اربعین از مرزهای سیستان و بلوچستان وارد ایران شده‌اند. دغدغه‌ی اصلی کتاب، ثبت و بازتاب تجربه‌های انسانی و معنوی این زائران است؛ افرادی که با وجود مشکلات مالی، خطرات امنیتی و دشواری‌های سفر، عشق و ارادت خود به امام حسین را در عمل نشان داده‌اند. هر روایت، داستانی مستقل از زندگی یک زائر است: از کشاورزی که سال‌ها برای سفر به کربلا پس‌انداز کرده تا ماهی‌فروشی که با مدیریت کاروان، دیگران را نیز به این سفر معنوی می‌برد؛ از مردی که با قرعه‌کشی هزینه‌ی سفرش را به دست آورده تا کسی که در مسیر مهاجرت و پناهندگی، آرزوی زیارت کربلا را در دل داشته است. کتاب، علاوه‌بر روایت‌های شخصی، به آیین‌ها و سنت‌های عزاداری در پاکستان، نقش امام حسین در فرهنگ مردم این کشور و چالش‌های اجتماعی و مذهبی شیعیان پاکستانی نیز پرداخته است. روایت‌ها با زبان ساده و بی‌پیرایه، بدون اغراق یا قضاوت، بیان شده‌اند و هرکدام گوشه‌ای از دلدادگی، امید، رنج و پایداری را به تصویر کشیده‌اند. دغدغه‌ی نویسنده، ثبت صدای کسانی است که کمتر شنیده شده‌اند و نشان دادن این نکته که عشق به امام حسین، مرز و ملیت نمی‌شناسد و می‌تواند انسان‌ها را از دورترین نقاط به هم نزدیک کند.

چرا باید کتاب شاه است حسین را بخوانیم؟

شاه است حسین است با کنار هم قرار دادن روایت‌های متنوع و صادقانه، فرصتی فراهم کرده است تا مخاطب با دنیای کمترشناخته‌شده‌ی زائران پاکستانی اربعین آشنا شود. این کتاب، نه‌تنها تجربه‌ی سفر و زیارت را از زاویه‌ای تازه روایت کرده، بلکه به دغدغه‌ها، مشکلات و امیدهای مردمی پرداخته است که در شرایطی متفاوت از آنچه معمولاً در رسانه‌ها دیده می‌شود، به دنبال معنویت و هویت خود هستند. خواندن این کتاب، امکان شناخت عمیق‌تر فرهنگ، آیین‌ها و باورهای مردم پاکستان را فراهم می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه عشق به امام حسین می‌تواند الهام‌بخش مقاومت، همبستگی و امید باشد. روایت‌های کتاب، همدلی و درک متقابل میان ملت‌ها را تقویت می‌کند و تصویری انسانی و واقعی از زائران اربعین ارائه می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن شاه است حسین است به علاقه‌مندان فرهنگ و آیین‌های مذهبی، پژوهشگران حوزه‌ی مطالعات اجتماعی و دینی، فعالان حوزه‌ی بین‌فرهنگی و کسانی که دغدغه‌ی شناخت تجربه‌های انسانی در شرایط دشوار را دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که به دنبال روایت‌های واقعی و کمتر شنیده‌شده از پیاده‌روی اربعین و جامعه‌ی پاکستان هستند، این کتاب توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب شاه است حسین

«وقتی در مراسم محرم و صفر جمعیت عزادار یک‌صدا با هم «کربلا کربلا» می‌گفتند، قلبم از حسرت زیارت کربلا آتش می‌گرفت و دعا می‌کردم حتی اگر یک روز از عمرم باقی مانده باشد، خداوند مرا به آرزویم برساند. اکنون که سی سال از آن زمان که حال‌وهوای زیارت کربلا به دلم افتاده بود می‌گذرد، نه‌تنها از شور و اشتیاق اولیه چیزی کم نشده است، بلکه هر روز که به وصال خویش در این مسیر نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوم برای آن زمانی لحظه‌شماری می‌کنم که گنبد نورانی امام حسین در مقابل چشمانم بدرخشد و برای عرض سلام و ادب به ایشان دست بر روی سینه بگذارم. شاید اگر وضعیت مالی‌ام بهتر بود، خیلی زودتر به کربلا می‌رفتم. اما کشاورزی ساده‌ام که روی زمین‌های کشاورزی دیگران کار می‌کنم؛ شش ماه گندم و شش ماه برنج کشت می‌کنم. به همین دلیل، درآمد من فقط به اندازه‌ای است که امرار معاش روزانهٔ خانواده را کفایت کند و بالطبع برای چنین سفری حتی پولی برای پس‌انداز باقی نمی‌ماند. پسر بزرگم با چرخ دستی بار جابه‌جا می‌کند و آن یکی هم نجّار است؛ هر دو درآمد چندانی ندارند که بتوانم از آن‌ها قرض بگیرم؛ بماند که پسر سومم هم معتاد است و به‌هیچ‌وجه خیال ترک کردن ندارد و از آنجا که آهی در بساط ندارد، بیشتر برای خانوادهٔ فقیر ما یک بار به حساب می‌آید تا یک یار. روزهای زیادی بوده که حتی پول کافی بابت خرید یک نان هم برای خانه نداشته‌ام، اما به‌ناچار با قرض از اقوام و حتی مغازه‌دار، با تعیین موعد پرداخت هزینهٔ آن، نگذاشته‌ام فرزندانم شب با شکم گرسنه سر بر بالین بگذارند.»