کتاب بیتگل

کتاب بیتگل، نوشته محمدحسن جمشیدی، رمانی طنز است که انتشارات سوره مهر در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است. داستان در یک محله‌ی حاشیه‌ای و مدرسه‌ای شلوغ می‌گذرد و از زاویه‌دید چند نوجوان روایت می‌شود که هرکدام زبان و دنیای مخصوص خود را دارند. در این کتاب، معلم پرورشی تازه‌وارد، محله‌ی پرهیاهو، بازی خرپلیس، گود آشنایی، ریل قطار و زیرزمین خانه‌ی کیهان به هم گره می‌خورند و ماجرایی پر از شوخی، دعوا، رفاقت و سوءظن شکل می‌گیرد. لحن اثر سرشار از اصطلاحات محلی، تکه‌کلام‌های نوجوانانه و توصیف‌های زنده از کوچه‌پس‌کوچه‌ها و روابط بچه‌های محل است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بیتگل اثر محمدحسن جمشیدی

کتاب بیتگل رمانی طنز از محمدحسن جمشیدی است که در یک مدرسه‌ی راهنمایی و محله‌ای کنار ریل قطار می‌گذرد. در این کتاب، یک معلم پرورشی به نام کیا وارد مدرسه می‌شود؛ معلمی اخمو، چک‌زن و درعین‌حال پرحرف که مدام از پرورش، اقتصاد، کارکردن و «خرِ خودبودن» می‌گوید و با چک آبدار و تنبیه‌های عجیب، خیلی زود اسمش در فهرست حساب‌کشی بچه‌ها ثبت می‌شود. در کنار او، ناظم سخت‌گیر مدرسه، مهربان، با شلنگ گاز خیس و تنبیه‌های همیشگی‌اش حضور دارد.

کتاب بیتگل از زبان چند شخصیت روایت شده است: سناره (فیل‌کوچیکه‌ی تقلیدصدا، پرخور و همیشه در حال شوخی)، زرافه‌ی دراز و ظاهراً قلدر اما در باطن ترسو و داغ‌دیده، سوخته‌ی آتیش‌به‌جان و اهل فوتبال، یتیمِ خوش‌خط و شعارنویس، فتنه‌ی کفترباز و کیهانِ ساکت، خیال‌پرداز و انشانویس. شخصیت‌ها هرکدام فصل یا بخش‌هایی را با زبان خودشان تعریف می‌کنند و همین باعث می‌شود کتاب به‌صورت مجموعه‌ای از تک‌گویی‌ها و روایت‌های به‌هم‌پیوسته پیش برود.

در کتاب بیتگل محله‌ای تصویر شده که یک‌ سرش به ریل قطار می‌رسد و یک‌ سرش به گود آشنایی؛ جایی که دعواها و رفاقت‌ها تعیین می‌شود. قوانین نانوشته‌ی محل، رابطه‌ی بچه‌ها با پلیس، شهرداری، کاسبان گل‌فروش و لبنیاتی و حساسیت عجیب به آدم‌فروشی و باخت‌دادن در دعوا، فضای اجتماعی داستان را می‌سازد.

خلاصه کتاب بیتگل

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب بیتگل، گروهی از بچه‌ها، هرکدام با لقب و گذشته‌ی خاص خود، در مدرسه‌ای شلوغ و محله‌ای پرسروصدا و حاشیه‌ای زندگی می‌کنند. معلم پرورشی تازه‌آمده، کیا، با چک آبدار، تحقیر و حرف‌زدن از اقتصاد و «خرِ خودبودن» وارد زندگی آن‌ها می‌شود و خیلی زود به نماد زور و تحقیر در کلاس تبدیل می‌شود. در کنار او، مهربانِ ناظم با شلنگ گاز خیس، نظم خشن مدرسه را نگه می‌دارد. کلاس پرورشی، بازی خرپلیس، چک‌خوردن زرافه، بادمجان‌های زیر چشم کیهان، تکلیف «چیزی بسازید و بفروشید» و زیرزمین خالی خانه‌ی کیهان، کم‌کم به هم گره می‌خورند.

هر راوی از زاویه‌ی خودش ماجرا را تعریف می‌کند؛ از سناره‌ی تقلیدصدا و فیل‌کوچیکه‌ی همیشه‌گرسنه تا سوخته‌ی آتیش‌به‌جان و یتیمِ شعارنویس. در پسِ شوخی‌ها، دعواها و بازی‌ها، مسئله‌ی کار و بیکاری، آبرو، ترس از آدم‌فروشی و مرز باریک بین شوخی و جنایت آرام‌آرام پررنگ می‌شود.

چرا باید کتاب بیتگل را بخوانیم؟

محمدحسن جمشیدی در کتاب بیتگل تصویری زنده و پرجزئیات از محله‌ای حاشیه‌ای، مدرسه‌ای شلوغ و ذهنیت نوجوانانی نشان می‌دهد که با فقر، رفاقت، خشونت و شوخی زندگی می‌کنند. این کتاب با زبان شخصیت‌محور و چندصدایی، خنده و تلخی را کنار هم می‌نشاند و نشان می‌دهد که پشت لقب‌ها و اداها، ترس‌ها، داغ‌ها و رؤیاهای جدی پنهان است.

خواندن کتاب بیتگل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بیتگل به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شهری، فضای مدرسه، زبان نوجوانانه و طنز تلخ اجتماعی علاقه‌مند هستند. همچنین به مخاطبانی که دوست دارند از زاویه‌ی نگاه چند نوجوان حاشیه‌نشین، روابط قدرت، ترس، رفاقت و قانون‌های نانوشته‌ی یک محله را ببینند.

بخشی از کتاب بیتگل

«تا جایی که من می‌دونم، همهٔ ما مختار رو دیدیم و بشکن‌زدن تنها شادی‌مون بوده. یکی دوتامون هم اِی، شیرین‌کاری با دهن بلد بودیم که قبول دارم سر کلاس نباید صدا دربیاریم. البته چی‌کار می‌شه کرد، وقتی معلم زل می‌زنه تو چشم آدم و می‌گه جذر سی‌وشیش چی می‌شه، چی‌کار باید کرد؟ باید یه‌جوری کار دستش بدیم که دیگه جرئت نکنه ما رو مسخرهٔ خودش کنه!

بگذریم، داشتم می‌گفتم. اکثرمون تابستونا با صدای کولر و زمستونا با خورخور یخچال می‌خوندیم و اوج کِیفمون تو دنیا، خرپلیس بازی کردن و تماشای دوردور بر و بچ بالاشهر، حدِ فاصل راآهَن-تجریش از پشت شیشهٔ خطیای همین خراب‌شده بوده و چارتا فحشی که زیر لب به آهن‌پاره‌هاشون دادیم. تازه اگه راننده شستش خبردار نمی‌شد بیلیت‌میلیتو پیچوندیم و جلو زن و بچهٔ مردم سکهٔ یه پولمون نمی‌کرد.»