کتاب مدیریت علوی

کتاب مدیریت علوی (الهام از دستورنامه) نوشته سیدحمیدرضا امین زاده بر پایه‌ی نامه‌ی ۲۷ نهج‌البلاغه به محمد بن ابی‌بکر نوشته شده است. نویسنده در این اثر با تکیه‌ بر متن عهدنامه، مباحث مربوط به اخلاق مدیریت، رابطه‌ی حاکم و مردم، عدالت اداری و جایگاه تقوا در اداره‌ی جامعه را توضیح داده است. کتاب حاضر آموزشی است و متن عربی، ترجمه، شرح، نکات تربیتی و سؤالات پایانی را در کنار هم آورده و ارائه کرده است. به نشر این کتاب را منتشر کرده است. مخاطب اصلی اثر حاضر مدیران، طلاب و دانشجویان رشته‌های مدیریت و تعلیم‌وتربیت هستند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مدیریت علوی اثر سیدحمیدرضا امین زاده

کتاب مدیریت علوی (الهام از دستورنامه) اثری آموزشی است که سیدحمیدرضا امین زاده آن را بر محور عهدنامه‌ی امام علی (ع) به محمد بن ابی‌بکر نوشته است. نویسنده در ابتدای کتاب جایگاه نهج‌البلاغه را به‌عنوان منبعی برای تربیت «انسان آرمانی» توضیح و نشان داده است که چگونه یک نامه‌ی حکومتی می‌تواند به مرام‌نامه‌ی اخلاقی مدیران تبدیل شود. سپس با نقل متن عربی نامه، ترجمه و شرح بندبه‌بند آن مفاهیمی مانند تواضع حاکم، عدالت در نگاه و رفتار، مراقبت از نماز، مخالفت با هوای نفس و رعایت حقوق ضعیفان را بسط داده است.

در ادامه‌ی کتاب مدیریت علوی، زندگی و شخصیت محمد بن ابی‌بکر به‌عنوان کارگزار مورداعتماد امام علی (ع) معرفی شده است؛ از تولد و تربیت در خانه‌ی این امام تا مأموریت او در مصر و سرانجام شهادت او. این روایت تاریخی، زمینه‌ی فهم بهتر دستورهای مدیریتی عهدنامه را فراهم می‌کند و نشان می‌دهد این توصیه‌ها در چه شرایط سیاسی و اجتماعی صادر شده‌اند. ساختار کتاب مدیریت علوی بر پایه‌ی «درس‌ها» تنظیم شده است و هر درس یک محور از فرمان علوی را در بر می‌گیرد، متن عربی را می‌آورد، ترجمه و توضیح مفهومی ارائه می‌کند و سپس با استناد به آیات قرآن، روایات و گاه بیانات آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، آن را به فضای امروز مدیریت و اداره‌ها پیوند می‌زند.

در پایان هر درس نیز واژگان کلیدی و مجموعه‌ای از سؤالات تشریحی آمده است تا امکان تدریس و بحث کلاسی در حوزه‌ها، دانشگاه‌ها و دوره‌های آموزشی سازمانی فراهم شود.

خلاصه کتاب مدیریت علوی

کتاب مدیریت علوی براساس نامه‌ی امام علی (ع) به محمد بن ابی‌بکر، الگویی برای رفتار مدیران و کارگزاران ترسیم کرده است. موضوع اصلی کتاب حاضر پیوند اخلاق فردی با مسئولیت اداری است؛ از تواضع و مهربانی با مردم، مساوات در نگاه و رفتار، پرهیز از تبعیض در بیت‌المال و رعایت حقوق ضعیفان تا مراقبت از نماز، یاد مرگ، شناخت امام حق و خطر منافقان. نویسنده در هر درس یک فراز از عهدنامه را انتخاب کرده، متن عربی، ترجمه و شرح آن را آورده و سپس با آیات قرآن، روایات و نمونه‌هایی از سخنان معاصر، معنای مدیریتی آن را روشن کرده است. سؤالات پایانی هر درس خواننده را به تأمل در نسبت این آموزه‌ها با وضعیت امروز اداره‌ها، نهادها و روابط فرادست و فرودست دعوت کرده است.

چرا باید کتاب مدیریت علوی را بخوانیم؟

کتاب مدیریت علوی نشان می‌دهد مدیریت در نگاه علوی فقط فن اداره نیست؛ بلکه میدان سنجش ایمان، عدالت و مسئولیت‌پذیری است. خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند نسبت خود را با قدرت، بیت‌المال، زیردستان و مراجعان بازنگری کند و مفاهیم نهج‌البلاغه را از سطح واژه‌ها و گزاره‌ها به سطح رفتار روزمره‌ی اداری و سازمانی نزدیک سازد.

خواندن کتاب مدیریت علوی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به مدیران و کارمندان اداره‌ها و نهادهای دولتی، طلاب علاقه‌مند به نهج‌البلاغه، دانشجویان مدیریت و تعلیم‌وتربیت و همه‌ی کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی اخلاق در قدرت، عدالت اداری و اصلاح فرهنگ سازمانی بر پایه‌ی معارف امام علی (ع) را دارند.

بخشی از کتاب مدیریت علوی

«درس چهاردهم: مسئولیت پذیری

قبول مسئولیت

وَ اعْلَمْ یا مُحَمَّدُ‌بْنَ‌أَبی بَکر أَنّی قَدْ وَلَّیتُک أَعْظَمَ أَجْنادی فی نَفْسی أَهْلَ مِصْرَ؛ «ای محمّد بن ابی‌بکر بدان که من تو را زمام‌دار و والی بزرگ‌ترین لشکرهای خودم و امت از کشور اسلام که اهل مصر است، کردم.» از این جمله امام(ع) این نکته برداشت می‌شود که هم امام برای اهل مصر اهمیت و احترام بسیاری قائل بودند و هم مقام امامت و خلافت بسیار پراهمیت است و امام(ع) مسئولیت سنگینی به عهدهٔ محمد بن ابی‌بکر قرار داده است.

کسی که مسئولیتی به عهده می‌گیرد، باید بتواند به‌خوبی انجام وظیفه کند: المسئُولُ حرٌّ حتّی یَعِدَ؛ «کسی که مسئولیتی را به عهدهٔ او قرار می‌دهند، می‌تواند قبول نکند و آزاد است، اما وقتی مسئولیت را قبول کرد، باید به وعده‌ای که داده عمل کند و دیگر آزاد نیست و باید به مسئولیتش وفادار باشد.» فَوَرَبِّک لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ عَمَّا کانُوا یعْمَلُونَ؛ «به پروردگارت سوگند از همهٔ آن‌ها سؤال خواهیم کرد از آنچه عمل می‌کردند.»»