کتاب حقیقت دروغ گویی

کتاب حقیقت دروغ گویی (The Truth About Lying) نوشته استیون جی کاستلو و ترجمه اشکان تهرانی، نگاهی فشرده اما پرشاخه به مسئله‌ی دروغ دارد؛ از خودفریبی و دروغ‌های روزمره تا نسبت دروغ با عشق، زبان، روانکاوی و تفاوت‌هایی که نویسنده میان شیوه‌ی دروغ‌گویی مردان و زنان مطرح می‌کند. این کتاب که انتشارات کتاب مرو آن را منتشر کرده، فقط به محکوم‌کردن دروغ بسنده نمی‌کند و می‌پرسد چرا انسان گاهی برای دوام رابطه، حفظ تصویر خود یا حتی ادامه‌ی زندگی به پنهان‌کاری پناه می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حقیقت دروغ گویی

کتاب حقیقت دروغ گویی نوشته‌ی استیون جی کاستلو اثری است که در مرز فلسفه، روان‌کاوی و تأملات فرهنگی حرکت می‌کند و موضوع دروغ را فقط به‌ عنوان یک خطای اخلاقی نمی‌بیند. نویسنده از همان آغاز پرسش‌هایی طرح می‌کند که دامنه‌ی بحث را گسترده‌تر می‌سازند: انسان چرا دروغ می‌گوید، از چه سنی دروغ آغاز می‌شود، آیا حیوانات هم می‌توانند فریب بدهند، خودفریبی چگونه شکل می‌گیرد و در روابط نزدیک چه چیزهایی گفته نمی‌شوند. در مرکز این بحث، فرضیه‌ای قرار دارد که تفاوت میان شیوه‌های دروغ‌گویی مردان و زنان را بررسی می‌کند و همین نکته به کتاب جهت مشخصی می‌دهد.

کتاب با مثال‌های متنوع پیش می‌رود و از پینوکیو و پارادوکس‌های منطقی تا سقراط، نیچه، فروید، سارتر، وودی آلن و روایت‌های عاشقانه را کنار هم می‌نشاند. این تنوع فقط برای نمایش دانسته‌ها نیست؛ استیون جی کاستلو می‌خواهد نشان دهد دروغ در گفت‌وگوهای روزمره، سیاست، عشق، تربیت کودک، بیماری روانی، خاطره، سکوت و حتی تعریف حقیقت حضور دارد. در این مسیر، متن بارها به این ایده برمی‌گردد که حقیقت و دروغ همیشه دو قطب کاملاً جدا از هم نیستند و گاهی یکی در پوشش دیگری ظاهر می‌شود.

کتاب حقیقت دروغ گویی حال‌وهوایی تأملی و بحث‌برانگیز دارد. متن به‌ جای ارائه‌ی یک پاسخ نهایی، خواننده را وارد شبکه‌ای از پرسش‌ها، نمونه‌ها و تفسیرها می‌کند. بخشی از جذابیت این کتاب در همین است که دروغ را فقط در سطح جمله‌های نادرست بررسی نمی‌کند، بلکه به میل، ترس، شرم، خواستنِ پذیرفته‌شدن و ناتوانی انسان در گفتن تمام حقیقت هم گره می‌زند.

خلاصه کتاب حقیقت دروغ گویی

کتاب حقیقت دروغ گویی در پی آن است که نشان دهد دروغ فقط گفتنِ خلاف واقع نیست، بلکه بخشی از سازوکار زندگی فردی و اجتماعی انسان است. استیون جی کاستلو با مرور نمونه‌هایی از فلسفه، روانکاوی، ادبیات، سیاست و روابط عاشقانه توضیح می‌دهد که دروغ می‌تواند از میل به بقا، ترس از طردشدن، حفظ آبرو، پنهان‌کردن خواسته‌ها یا حتی ناتوانی در روبه‌روشدن با حقیقت سرچشمه بگیرد. 

در کنار این بحث‌ها، نویسنده به تفاوت‌های میان مردان و زنان در شیوه‌ی دروغ‌گویی می‌پردازد و می‌کوشد نسبت میان حقیقت، فریب، عشق، سکوت و خودفریبی را روشن‌تر کند.

چرا باید کتاب حقیقت دروغ گویی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب حقیقت دروغ گویی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب دروغ را فقط به‌ عنوان یک خطای اخلاقی بررسی نمی‌کند و آن را به زبان، میل، ترس و رابطه پیوند می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند شکل‌های مختلف دروغ، از دروغ سفید و اغراق تا خودفریبی و پنهان‌کاری عاطفی را دقیق‌تر از هم تفکیک کند.
• این اثر نمونه‌های متنوعی از فلسفه، روانکاوی، ادبیات و زندگی روزمره کنار هم می‌آورد و بحث را از حالت انتزاعی بیرون می‌آورد.
• کتاب به مسئله‌ی تفاوت‌های دروغ‌گویی مردان و زنان می‌پردازد و یکی از محورهای اصلی خود را بر همین تمایز می‌گذارد.
• خواندن این کتاب برای فهم بهتر نسبت میان حقیقت، سکوت، فریب و اعتماد در روابط نزدیک سودمند است.

خواندن کتاب حقیقت دروغ گویی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب حقیقت دروغ گویی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به پیوند میان فلسفه، روانکاوی و رفتارهای روزمره علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی خودفریبی، پنهان‌کاری و سازوکار دروغ در روابط صمیمی بیشتر بدانند.
• علاقه‌مندان به بحث‌های مربوط به عشق، زبان، میل و نقش آن‌ها در گفتن یا نگفتن حقیقت.
• مخاطبانی که از کتاب‌های پرسش‌محور با مثال‌های فرهنگی، ادبی و فکری لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند تفاوت‌های مطرح‌شده میان مردان و زنان در شیوه‌ی دروغ‌گویی را بررسی کنند.

بخشی از کتاب حقیقت دروغ گویی

«از نظر ارسطو "همهٔ انسان‌ها به طور طبیعی میل به دانستن دارند" اما به‌نظر می‌رسد دنیا تصمیم دارد خودش را از نگاه‌های جست‌وجوگر فیلسوفانه پنهان کند. همچنین، در اشعار حماسی هومر این نگرش بیان شده است که دنیا در برابر اینکه به رازهای پنهانش تجاوز شود مقاومت می‌کند. دنیا در برابر هرگونه تلاش برای فهمیده شدن لجاجت می‌ورزد. اشعار هومر دنیایی را به تصویر می‌کشند که پر از حقه و تظاهر، کلاهبرداری و تقلب وهم و سفسطه، نیرنگ و به طمع انداختن است، تا جایی که به‌نظر می‌رسد، تقلب کردن به‌جای معاملهٔ صاف و ساده (یا معاملهٔ عادلانهٔ فراماسونری)، تنها راه برای پیشرفت است. اودیسئوس هویت واقعی خودش را از آتنا مخفی کرد، درحالی‌که خود آتنا به نقشه کشیدن‌ها و تغییر ظاهر دادن‌ها و اعمال نفاق‌گونه و گمراه‌کننده‌اش معروف بود. هرمس، ایزد حیله‌گری نیز با تعاملات مکارانه شناخته می‌شود: او از کلمات برای پنهان‌کاری و فریفتن استفاده می‌کند. آیا هیچ‌یک از ما حرفی را می‌زند که واقعاً منظورش است؟ زبان به همان اندازه که برملا می‌کند، پنهان می‌کند.

سوفسطائیان (همان مشایی‌ها یا معلم‌های سفرکننده) در زمان سقراط این را می‌دانستند و بلاغت تدریس می‌کردند؛ کسب‌وکار آن‌ها این بود که با منطق غلط اما مؤثر، حرف‌های دروغ را ممکن و متقاعدکننده جلوه دهند. به‌خاطر آن‌ها فلسفه به بازی گرفته شد؛ فلسفه جدیت و تعهد خودش را به حقیقت محض باخت. دروغ، چندوجهی و پیچیده شد.»