کتاب سرگذشت نامه امام علی (ع)

کتاب «سرگذشت نامه امام علی (ع)» نوشـتۀ سیدعباس حسینی باقرآبادی است و انتشارات زائر آستانه مقدسه آن را منتشر کرده است. سرگذشت نامه امام علی (ع)، شرح و ترجمۀ یکی از نامه‌های حضرت علی(ع) به شیعیان است.

درباره کتاب سرگذشت نامه امام علی (ع)

پیشوایان دینی همواره وظیفۀ هدایت انسان‌ها را به عهده داشته‌اند و این امر مهم را از روش‌های مختلف انجام می‌دادند. آن‌ها گاهی برای مردم سخنرانی می‌کردند، گاهی در محافل خصوصیان اطرافیان را نصیحت می‌کردند و گاه برای قبایل دیگر نامه می‌نوشتند. یکی از نمونه‌های مهم کتاب نهج‌البلاغه است که از بخش‌های خطبه‌های امام علی (ع)، نامه‌ها و کلمات و جملات کوتاه و حکمت‌آمیز تشکیل شده است که سیدرضی آن‌ها را گردآوری کرده است.

نامه‌های زیادی از اهل‌بیت (ع) وجود دارد، برای مثال نامۀ امام (ع) به امام حسن مجتبی (ع)، نامۀ حضرت علی به مالک‌اشتر و نامۀ امام صادق (ع) به گروهی از شیعیان برای مردم آشناست و از آن آگاهی دارند به این دلیل که بسیاری از افراد اعم از شیعه و سنی به تفسیر و تحلیل آن‌ها پرداخته‌اند؛ اما نامه‌ها و مکتوبات زیادی از این راهنمایان بشر وجود دارد که مردم از وجود آن بی‌خبر هستند و باوجود محتوای مهمی که دارند کمتر موردتوجه قرار گرفته‌اند.

سید‌عباس حسینی باقرآبادی در سال ۱۳۹۳ از وجود نامه‌ای آگاه می‌شود که سیدرضی هم در نگارش نهج‌البلاغه از آن استفاده کرده و برخی فقرات آن نامه را در نهج‌البلاغه گنجانده است. متن و ترجمۀ این نامه در کتاب سرگذشت نامه امام علی (ع) آمده است. امیرالمؤمنین (ع) با دست خودش جریانات صدر اسلام و نیمۀ نخستین صدر اسلام را برای آیندگان به نگارش درآورد و به خواندن آن توصیه کرد؛ نامه‌ای که اتفاقات بعد از رحلت رسول اکرم (ٌص) را در برمی‌گیرد. درواقع این مامه تاریخ دست‌نویس حضرت علی (ع) است که سیدعباس حسینی باقرآبادی آن را به زبانی روان و قابل‌فهم ترجمه کرده و در اختیار خوانندگان قرار داده است.

خواندن کتاب سرگذشت نامه امام علی (ع) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران امیرالمؤمنین (ع) و علاقه‌مندان به نامه و کتاب‌های حوزۀ اخلاق اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سرگذشت نامه امام علی (ع)

«کتاب نهج‌البلاغه دربردارندۀ تمام فرمایشات امام علی (ع) نیست، بلکه باتوجه‌به اینکه نگاه سیدرضی و پیشنهاد دوستانش این بود که زیبایی‌های کلام امام را به مردم نشان دهند، لذا ملاک و معیار مؤلف گران‌قدر در انتخاب کلمات امیرالمؤمنین (ع) فصاحت و بلاغت بود؛ بنابراین هر قسمتی از کلام امام که دارای تشبیه، استعاره، کنایه، مجاز و یا هر نوع دیگر از اسالیب علم بلاغت بود مورد عنایت سید قرار می‌گرفت و آن را از اصل خطبه یا نامه جدا می‌کرد و در کتاب خود می‌نگاشت به همین دلیل برخی خطبه‌های موجود در کتاب نهج‌البلاغه کوتاه و شاید حدود دو یا سه سطر باشد.»