کتاب آنچه آلیس فراموش کرد

کتاب آنچه آلیس فراموش کرد (What Alice Forgot) نوشته لیان موریارتی، داستان زنی است که پس از یک حادثه در باشگاه، ده سال از زندگی‌اش را فراموش می‌کند. آلیس در حالی به هوش می‌آید که مطمئن است ۲۹ ساله و باردار است، اما اطرافیان از چهل‌سالگی، سه فرزند و زندگی‌ای کاملاً متفاوت حرف می‌زنند. روایت در فضای شهری معاصر، میان خانه، باشگاه و بیمارستان می‌گذرد و به‌تدریج لایه‌های پنهان زندگی آلیس را افشا می‌کند. این رمان را انتشارات کتاب مرو با با ترجمه عطیه سادات میرخانی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آنچه آلیس فراموش کرد

کتاب آنچه آلیس فراموش کرد اثر لیان موریارتی با یک حادثه‌ی ساده در کلاس رکاب‌زدن شروع می‌شود؛ آلیس روی دوچرخه‌ی ثابت از هوش می‌رود و وقتی در باشگاه و بعد در بیمارستان به هوش می‌آید، مطمئن است در سال ۱۹۹۸ زندگی می‌کند، ۲۹ ساله است و نوزادی در شکمش دارد. اما پزشکان، دوستش جین و یادداشت‌های خواهرش الیزابت چیز دیگری می‌گویند: سال ۲۰۰۹ است، آلیس سه فرزند دارد و زندگی‌اش در مسیری کاملاً دیگر افتاده است. 

کتاب، ماجرای فراموشی آلیس را از چند زاویه روایت کرده است؛ از نگاه خود آلیس که روی برانکارد، در آمبولانس و اتاق اورژانس مدام میان رؤیا و واقعیت سرگردان است، از یادداشت‌های الیزابت برای دکتر هاجز که همزمان هم شرح زندگی شخصی اوست و هم واکنشش به وضعیت خواهرش و از گفت‌وگوهای روزمره‌ی اطرافیان در باشگاه و بیمارستان. 

لیان موریارتی در داستان به‌ جای تمرکز بر جنبه‌ی پزشکی حادثه، به پیامدهای عاطفی و خانوادگی آن پرداخته؛ این‌که ده سال گمشده چه بر رابطه‌ی آلیس و نیک، بر خواهرش الیزابت و بر جمع دوستان و باشگاه گذشته است. کتاب آنچه آلیس فراموش کرد با جزئیات فراوان صحنه‌های روزمره، شوخی‌های ریز، ترس‌های ناگهانی و حس گیجی آلیس را نشان داده و به‌تدریج این سؤال را پررنگ می‌کند که در این ده سال چه اتفاقی افتاده که حالا همه‌چیز برایش غریبه به نظر می‌رسد.

خلاصه داستان آنچه آلیس فراموش کرد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

آنچه آلیس فراموش کرد داستان زنی است که پس از ضربه‌ی مغزی در باشگاه، حافظه‌اش فقط تا ده سال قبل کار می‌کند. آلیس مطمئن است تازه ازدواج کرده، درگیر خرید خانه است و اولین بارداری‌اش را تجربه می‌کند، اما نشانه‌ها چیز دیگری می‌گویند: جای بخیه‌ی سزارین، بدن بدون نشانه‌ی بارداری، آدم‌هایی که او را از باشگاه و مدرسه‌ی بچه‌ها می‌شناسند و مدام از روز موعود و مهمانی چهل‌سالگی حرف می‌زنند. 

او باید از خلال واکنش دیگران، حرف‌های ضدونقیض جین، یادداشت‌های الیزابت و رفتار پزشکان، بفهمد در این ده سال چه بر سر زندگی مشترکش، خواهرش و خودش آمده و چرا تصویری که دیگران از او دارند، با آنچه خودش به یاد می‌آورد، این‌قدر فرق دارد.

چرا باید کتاب آنچه آلیس فراموش کرد را بخوانیم؟

کتاب با یک موقعیت ظاهراً ساده، پرسش‌های جدی درباره‌ی ازدواج، خانواده و تغییرات تدریجی آدم‌ها طرح کرده است. روایت چندصدایی، دیالوگ‌های زنده‌ی باشگاه و بیمارستان و یادداشت‌های الیزابت، خواندن این داستان را به تجربه‌ای شبیه کنارزدن لایه‌های یک زندگی تبدیل کرده؛ جایی که هر خاطره‌ی گمشده، معنای تازه‌ای به رابطه‌ها می‌دهد.

خواندن کتاب آنچه آلیس فراموش کرد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آنچه آلیس فراموش کرد به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های معاصر شهری و روایت‌های خانوادگی پرتعلیق علاقه‌مند هستند.

درباره لیان موریارتی

لیان موریارتی (Liane Moriarty) (متولد ۱۹۶۶) نویسنده‌ی استرالیایی ژانر تریلر روان‌شناختی و داستان‌های خانوادگی است. او پس از پایان تحصیلات دبیرستان، فعالیتش را در حوزه‌ی تبلیغات، بازاریابی و نگارش متون تبلیغاتی آغاز کرد و مدتی نیز کسب‌وکاری کوچک را اداره نمود. موریارتی پس از چندی با الهام از موفقیت خواهر کوچک‌ترش در انتشار کتاب، تصمیم گرفت وارد دنیای ادبیات شود، به همین خاطر تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی‌ارشد نویسندگی خلاق در دانشگاه مک‌کواری سیدنی ادامه داد.

کارنامه‌ی موریارتی شامل مجموعه‌ای از رمان‌های پرفروش و یک سه‌گانه‌ی فانتزی برای کودکان با عنوان «نیکولا بری؛ سفیر زمینی‌ها» است. از میان رمان‌های بزرگسال او، کتاب «راز شوهر» دو هفته پس از انتشار در آمریکا به رتبه‌ی نخست فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز رسید و بیش از یک سال در این فهرست باقی ماند. موفقیت بعدی او، رمان «دروغ‌های کوچک بزرگ» بود که با قرار گرفتن در صدر جدول فروش نیویورک‌تایمز، موریارتی را به نخستین نویسنده‌ی استرالیایی تبدیل کرد که به این جایگاه در بازار کتاب آمریکا دست می‌یابد. شبکه‌ی HBO نسخه‌ی اقتباس‌شده‌ی تلویزیونی این اثر را با حضور بازیگرانی چون نیکول کیدمن و ریس ویترسپون تولید کرد. علاوه بر آن، دو رمان دیگر او یعنی «نه غریبه‌ی کامل» و «سیب‌ها هرگز نمی‌افتند» هم مورد اقتباس تصویری قرار گرفته‌اند.

بخشی از کتاب آنچه آلیس فراموش کرد

«شناور بود و دست‌ها را به دو طرف گسترده بود. ضربه‌های آب بدنش را نوازش می‌کرد. عطر تابستانی نمک و نارگیل را با هر دم فرو می‌برد. طعم دلپذیر بیکن، قهوه و احتمالاً کروسان‌هایی۱ که هنگام صبحانه خورده بود، هنوز زیر زبانش بود. چانه‌اش را بالا آورد. آفتاب صبحگاهی در آبی که بسیار شفاف بود، خودنمایی می‌کرد. برای اینکه بتواند پاهایش را روبه‌رویش ببیند، ناگزیر بود چشمانش را به‌علت وجود اشعه‌های نور جمع کند. هرکدام از انگشتان پایش به رنگی بود؛ قرمز، طلایی، بنفش... جالب بود. لاک به‌خوبی در هم آمیخته نشده بود؛ گلوله‌گلوله و نامرتب بود. فرد دیگری نیز کنارش در آب شناور بود؛ کسی که او خیلی دوستش داشت و خنده بر لبانش جاری می‌کرد. آن فرد هم ناخن‌های پایش را مانند او لاک زده بود. انگشتان رنگارنگ پایش را به‌نشانهٔ همراهی تکان می‌داد و او را در عالم رؤیا غرق در شادی کرد.

جایی در دوردست‌ها، صدای مردانه‌ای فریاد زد: "مارکو؟" و صدای هم‌سرایی کودکانه‌ای پاسخ داد: "پولو!" مرد دوباره فریادبرآورد که "مارکو، مارکو، مارکو؟" و صداها پاسخ داد: "پولو، پولو، پولو!" کودکی شروع کرد به خندیدن؛ خندهٔ ریزی با صدای غرغره‌کردن آب، مانند حباب‌های پشت‌سرهم صابون. صدایی آرام در گوشش مدام نجوا می‌کرد: "آلیس؟" سرش را به عقب برد تا اجازه دهد آب خنک روی صورتش بغلتد.»