کتاب صوتی دروغ های کوچک بزرگ

معرفی کتاب صوتی دروغ های کوچک بزرگ

کتاب صوتی دروغ های کوچک بزرگ نوشته لیان موریاتی است که با ترجمه سحر حسابی است و با صدای مریم پاک‌ذات منتشر شده است. 

درباره کتاب دروغ های کوچک بزرگ

جین یک مادر مجرد است فرزندش را در یک مدرسه در سیدنی ثبت نام کرده است، در زمان بردن فرزندش به مدرسه با مادر دیگری و دوستش آشنا می‌شود. این‌ زن‌ها هرکدام درگیری‌های خود را دارند، یکی مورد تجاوز قرار گرفته است، دیگری همسر سابقش قرار است ازدواج کند و زن سوم هم همسرش کتکش می‌زند. 

در یکی از روزها جین اعتراف می‌کند که از طرف چه کسی مورد تجاوز قرار گرفته است اما داستان زمانی به اوج می‌رسد که بعد از یک جلسه در مدرسه قتلی اتفاق می‌افتد. قتلی که همه سعی می‌کنند آن را جور دیگری روایت کنند. 

از کتاب دروغ‌های کوچک بزرگ یک سریال درام آمریکایی محصول اچ‌بی‌او به کارگردانی ژان مارک ولی و نویسندگی دیوید ای کلی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شده است. فصل دوم این سریال با بازی مریل استریپ ادامه پیدا کرده است. 

شنیدن کتاب دروغ های کوچک بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به علاقه‌مندان به ادبیات داستانی و کتاب‌های معمایی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دروغ های کوچک بزرگ

پدرها که این روزها بیشتر از دوران خانم پاندر کارهای مدرسه فرزندان را انجام می‌دهند، متفاوت رفتار می کنند. اهل عجله کردن نبودند و خیلی عادی از کنار خانم پاندر رد می‌شدند. با رفتارشان سعی دارند بگویند همه چیز تحت کنترل است. خانم پاندر در دل به آن ها می‌خندید و دوستشان داشت.

اما الان گویی والدین مدرسه پیریوی در حال دعوا کردن هستند. خودش را به کنار پنجره رساند و پرده توری را کنار زد. اخیرا مدرسه پس از برخورد توپ کریکت به پنجره و ضربه زدن به ماری آنتوانت هزینه نرده‌های حفاظ خانه خانم پاندر را پرداخت کرده بود. (بچه‌های کلاس دوم برای او نقاشی کشیده و عذرخواهی نیز کرده بودند.)

در طرف مقابل محوطه بازی یک ساختمان سنگی بود. طبقه دوم آن اتاق کنفرانسی بود که بالکنی رو به دریا داشت. خانم پاندر در چند مناسبت مختلف آن جا را دیده بود. یک بار در سخنرانی یک مورخ و بار دیگر در مراسم نهار کارمندان کتابخانه شرکت کرده بود. سالن بدی نبود. گاهی دانش آموزان پیشین مدرسه مراسم ازدواجشان را در آن برگزار می‌کردند و قرار بود مراسم شب تیریویا نیز در این سالن برگزار شود. مراسم خیریه‌ای قرار بود برگزار شود و به همین دلیل خانم پاندر نیز به این مراسم دعوت شده بود. نزدیکی بیش از حد خانه وی به مدرسه موجب شده بود او را نیز دعوت کنند. مودبانه دعوت آنان را رد کرده بود، چون معتقد بود مهمانی های مربوط به مدرسه بدون حضور خود بچه‌ها مسخره است.

مراسم هفتگی دانش آموزان نیز در همین اتاق برگزار می‌شد. هر جمعه صبح خانم پاندر به اتاق خیاطی می‌رفت و برای صبحانه چای انگلیسی و نان کشمشی می‌خورد. همیشه صدای آواز کودکان اشک او را در می‌آورد. هروقت صدای بچه‌ها را می‌شنید به خدا اعتقاد بیشتری پیدا می‌کرد. اما حالا صدای آوازی به گوش نمی‌رسید.

پدر و مادران مدرسه ی پیریوی علاقه خاصی به مهمانی‌هایی داشتند که زمینه خاصی برای لباس پوشیدن آن‌ها انتخاب می‌کرد. از کارت دعوت مهمانی فهمیده بود که قرار است شبیه الویس پریسلی و آئودری هپبرن باشند. (یکی از دلایل رد دعوت آن‌ها نیز همین بود، زیرا خانم پاندر از مهمانی‌هایی که باید خود را شبیه فردی دیگر کنند، متنفر بود) همه زنان قرار بود پیراهن مشکی بلند و دستکش سفید بپوشند و گردنبند مروارید به گردن داشته باشند. مردان قرار بود به پیروی از الویس در سال‌های آخر عمرش، کت و شلوار براق بپوشند. زنان قطعا زیبا خواهند شد اما مردان بیچاره خنده‌دار خواهند بود.

خانم پاندر به بیرون نگاه کرد و دید یکی از الویس‌ها به صورت دیگری مشت کوبید و آن مرد به آئودری کنار خود برخورد کرد. دو الویس دیگر تلاش می‌کردند آن دو را از هم جدا کنند. یکی از آئودری‌ها سرش را بین دستانش گرفته بود و انگار توان تماشای این صحنه را نداشت و یک آئودری دیگر به مردان می‌گفت دست از دعوا بردارند.

خانم پاندر با خود فکر کرد: «آیا بهتر نیست به پلیس زنگ بزنم؟! » اما ناگهان صدای آژیری را از دور شنید و همزمان با صدای آژیر، زنی در بالکن بی وقفه جیغ می زد.