کتاب ما دروغگو بودیم

کتاب ما دروغگو بودیم نوشته امیلی لاکهارت و ترجمه مهرآیین اخوت، رمانی است درباره‌ی خانواده‌ای ثروتمند که پشت ظاهر بی‌نقصش، سکوت، حذف و زخم‌های پنهان جریان دارد. کادنس، راوی داستان، پس از حادثه‌ای در جزیره‌ی خانوادگی‌شان با حافظه‌ای تکه‌تکه و دردهایی مداوم روبه‌رو است و می‌کوشد بفهمد چه چیزی از او پنهان مانده است. این کتاب را نشر هیرمند منتشر کرده است. داستان از همان صفحه‌های اول، میان عشق، فقدان، امتیاز طبقاتی و حقیقتی که مدام عقب می‌رود حرکت می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ما دروغگو بودیم

رمان ما دروغگو بودیم در مه ۲۰۱۴ توسط انتشارات Delacorte Press منتشر شد و با استقبال خیره‌کننده‌ای از سوی مخاطبان و منتقدان روبه‌رو گردید. این کتاب که برای گروه سنی نوجوانان و جوانان نوشته شده، در سال ۲۰۱۴ موفق به دریافت جایزه‌ی Goodreads Choice Award در بخش داستان نوجوانان شد و بهعنوان یکی از بهترین کتاب‌های سال از سوی School Library Journal و Publishers Weekly انتخاب گردید. این اثر که بهعنوان یک «رمان تعلیق‌آمیز مدرن» معرفی شده، در فهرست‌های متعددی از جمله «تی‌ای‌وای‌اس‌اِچ‌ای‌اس» تگزاس و «بهترین کتاب‌های جوانان» انجمن کتابخانه‌های آمریکا (YALSA) قرار گرفت و جوایز ایالتی متعددی را از آن خود کرد. همچنین تا سال‌ها پس از انتشار، بهعنوان یک پرفروش نیویورک تایمز باقی ماند و در سال ۲۰۲۰، با رونق گرفتن در BookTok، زندگی دومی را تجربه کرد و بار دیگر به صدر فهرست پرفروش‌ها بازگشت.

روایت داستان ما دروغگو نبودیم، داستان خانواده‌ای ثروتمند به نام سینکلر را روایت می‌کند که هر تابستان در جزیره‌ای خصوصی گرد هم می‌آیند. لاکهارت، که نام مستعارش را از نام خانوادگی مادربزرگ مادری‌اش برگرفته، این رمان را با زبانی شاعرانه و پر از رمز و راز نوشته و از زبان شخصیت اصلی داستان یعنی کادنس روایت می‌کند، که دچار فراموشی شده و تلاش می‌کند تا وقایع یک تابستان فاجعه‌بار را به خاطر آورد. این کتاب که خوانندگان و منتقدان را به دو گروه موافق و مخالف تقسیم کرده، تاکنون به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده و بر اساس آن مجموعه‌ای تلویزیونی به همین نام برای «پرایم ویدئو» (Prime Video) در سال ۲۰۲۵ ساخته شده است که خود لاکهارت نیز به‌عنوان تهیه‌کننده‌ی اجرایی در آن حضور داشته است.

خلاصه داستان ما دروغگو بودیم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کادنس سینکلر پس از حادثه‌ای در یکی از تابستان‌های جزیره‌ی بیچوود، با میگرن‌های شدید، فراموشی و حسی مداوم از گم‌گشتگی زندگی می‌کند. او به خانواده‌ای تعلق دارد که ثروت و آراستگی را جدی می‌گیرد و درباره‌ی دردهایش حرف نمی‌زند. در مرکز خاطرات او، جمع چهارنفره‌ی دروغگوها قرار دارد: کادنس، جانی، میرن و گات. در همان تابستانی که پدرش خانواده را ترک کرده، کادنس به گات نزدیک می‌شود و میان آن‌ها رابطه‌ای عاطفی شکل می‌گیرد. اما بعد از حادثه، بخش مهمی از آن تابستان از ذهنش پاک شده و گات هم از او فاصله گرفته است. داستان، مسیر بازگشت کادنس به جزیره و تلاش او برای کنار هم گذاشتن تکه‌های این گذشته‌ی مبهم را دنبال می‌کند.

چرا باید کتاب ما دروغگو بودیم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ما دروغگو بودیم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تنش میان ظاهر بی‌نقص یک خانواده و واقعیت پنهان درون آن را به‌شکل ملموس نشان می‌دهد.
• داستان، تجربه‌ی حافظه‌ی ناقص و سردرگمی پس از یک حادثه را از زاویه‌ی دیدی نزدیک و درگیرکننده پیش می‌برد.
• رابطه‌ی میان چهار شخصیت اصلی، لایه‌های دوستی، عشق، حسادت و وفاداری را کنار هم قرار می‌دهد.
• کتاب به مسئله‌ی سکوت خانوادگی و حذف دردها می‌پردازد؛ موضوعی که در سراسر روایت اثر می‌گذارد.
• حضور گات، بحث امتیاز طبقاتی و نابرابری را وارد داستان می‌کند و فضای جزیره را از یک پس‌زمینه‌ی صرف فراتر می‌برد.
• اشاره‌های مکرر به قصه‌های پریان، به درک بهتر روابط قدرت و ارث و نقش‌های خانوادگی کمک می‌کند.

خواندن کتاب ما دروغگو بودیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ما دروغگو بودیم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های رازآلودی که بر حافظه، حادثه و کشف تدریجی گذشته تکیه دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با راوی آسیب‌دیده و ناپایدار علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند در داستان، تنش میان ثروت خانوادگی، سکوت و فرسودگی عاطفی را دنبال کنند.
• مخاطبانی که از فضاهای تابستانیِ ظاهراً آرام و زیرمتن‌های تیره لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به روایت‌هایی که در آن عشق نوجوانی با سوگ، خشم و ابهام درهم می‌آمیزد.

بخشی از کتاب ما دروغگو بودیم

«به خانوادهٔ زیبای سینکلِر خوش آمدید.
کسی از ما مجرم نیست.
کسی از ما معتاد نیست.
کسی از ما مایهٔ سرافکندگی نیست.
خانوادهٔ سینکلر همگی بدنی عضلانی دارند و قدبلند و جذاب هستند. ما از آن پول‌دارهای قدیمی هستیم. دموکرات هم هستیم. لبخندهایمان به پهنای صورت‌مان است و چانه‌هایمان چارگوش؛ موقعِ بازیِ تنیس هم با تمامِ قوا سرویس می‌زنیم.
مهم نیست اگر طلاق قلب‌مان را شرحه‌شرحه کرده باشد، طوری که با هر تپش به درد و تقلا بیفتد. مهم نیست اگر پس‌اندازهایمان ته بکشد؛ مهم نیست اگر کارت‌های اعتباری‌مان بدهکار باشد و بی‌مصرف روی پیشخوانِ آشپزخانه افتاده باشد. مهم نیست اگر روی پاتختی‌مان یک توده قرص ریخته باشد.
مهم نیست اگر یکی از ما ناجورِ ناجور عاشق شده باشد.
چنان زیاد
عاشق شده باشد
که به نظرش باید کاری کرد
به همان نسبت ناجور.
ما سینکلر هستم.
کسی از ما محتاج نیست.
کسی از ما اشتباه نمی‌کند.
ما، دست‌کم تابستان‌ها، در جزیرهٔ خصوصی‌مان کمی دورتر از خلیجِ ماساچوست زندگی می‌کنیم.
شاید همین را بدانید بس باشد.»