کتاب قطره ها

کتاب قطره‌ ها سروده حسن ملایی و ویراسته زینب صبوری‌زاده توسط نشر حکمت کلمه منتشر شده است. این مجموعه شامل بیش از ۵۰ قطعه شعر آزاد است که دغدغه‌های وجودی، تنهایی، اضطراب و تجربه‌های زیسته‌ی شاعر را در قالب تصاویری بدیع و زبانی امروزی روایت می‌کند. قطره‌ها در دسته‌بندی شعر معاصر فارسی قرار می‌گیرد و برای علاقه‌مندان به شعرهای تأمل‌برانگیز و شخصی، اثری قابل‌توجه به شمار می‌آید. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قطره ها

کتاب قطره‌ها، یک مجموعه شعر در فضایی سرشار از تصاویر ذهنی و عاطفی است که به روایت تجربه‌های فردی و جمعی شاعر می‌پردازد. قطره‌ها در سال ۱۴۰۲ منتشر شده و بازتاب‌دهنده‌ی دغدغه‌های انسان معاصر است. از تنهایی و اضطراب تا مواجهه با مرگ، خاطره و امید. اشعار این کتاب اغلب در قالب شعر آزاد سروده شده‌اند و با زبانی تصویری و گاه تلخ، به مسائل روزمره و فلسفی می‌پردازند. شاعر در این اثر، با بهره‌گیری از عناصر طبیعت، اشیا و نمادهای شهری، جهان ذهنی خود را به تصویر می‌کشد و خواننده را به سفری درونی دعوت می‌کند. قطره‌ها با ارجاع به آثار و شخصیت‌های ادبی دیگر، پیوندی میان سنت و معاصریت برقرار می‌کند و درعین‌حال، به بیان شخصی و منحصربه‌فرد شاعر وفادار می‌ماند.

چرا باید کتاب قطره ها را خواند؟

در قطره‌ها، خواننده با مجموعه‌ای از شعرهای آزاد روبه‌رو می‌شود که هرکدام تصویری از دغدغه‌های انسانی، اضطراب‌های زیسته و لحظات ناب تنهایی را پیش چشم می‌گذارد. این کتاب فرصتی برای تأمل در تجربه‌های فردی و جمعی است و مخاطب را با لایه‌های پنهان احساسات و افکار انسانی مواجه می‌کند. استفاده از تصاویر بدیع، ارجاعات ادبی و پرداختن به موضوعات فلسفی و روزمره، این مجموعه را به اثری تبدیل کرده که می‌تواند برای علاقه‌مندان به شعر معاصر و جویندگان معنا جذاب باشد.

خواندن کتاب قطره ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای دوستداران شعر معاصر فارسی، علاقه‌مندان به شعر آزاد و کسانی که دغدغه‌های وجودی، تنهایی و تجربه‌های زیسته را در ادبیات جست‌وجو می‌کنند، مناسب است؛ همچنین به کسانی که به‌دنبال مواجهه با زبان تصویری و تامل‌برانگیز هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب قطره ها

«در تاریکی اتاق؛ من سه نفرم 

و با جسدم، در رودخانه‌ی اتاق، هزارویک نفرم 

ما سه نفر، شمع‌به‌دست 

دور جسدم

دور این جنین مچاله در رود می‌گردیم 

وبا نور شمع 

به چند برگ زردی که بر شانه‌اش مانده است، دست می‌کشیم 

به قفل‌های دعایی که به جای‌جای بدنش دوخته‌اند، دست می‌کشیم 

می‌گردیم

حول اوراد خال‌کوبی‌اش در آب 

حول خط‌های تازیانه‌هایی که خورده است 

و خط خونی که از گوشش جاری‌ست 

سه ماهی سرخ‌اند 

که شناکنان رو به تاریکی اتاق پرواز می‌کنند.»