کتاب قصه های صبحی (جلد دوم)

معرفی کتاب قصه های صبحی (جلد دوم)

کتاب قصه های صبحی (جلد دوم) اثر فضل‌الله مهتدی (صبحی)، مجموعه‌ای از افسانه‌ها و قصه‌های کهن ایرانی و برخی ملل دیگر را برای کودکان و نوجوانان گردآوری کرده است. مهتدی با بازنویسی و بازروایی این قصه‌ها تلاش کرده هم این میراث کهن را زنده نگه دارد و هم مخاطب جوان خود را با دنیای این افسانه‌ها و حکمت‌های مردمی آشنا سازد. این کتاب جلد دوم از مجموعه‌ای دوجلدی است که توسط نشر معین منتشر شده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قصه های صبحی (جلد دوم)

قصه های صبحی (جلد دوم) بخش نهایی از مجموعه‌ای است که فضل‌الله مهتدی، مشهور به صبحی، طی سال‌ها گردآوری و روایت کرده است. این کتاب در دوره‌ای نوشته شده که برنامه‌های رادیویی کودکان در ایران تازه شکل گرفته بود و صبحی با روایت قصه‌ها، نقش مهمی در فرهنگ‌سازی و آموزش غیرمستقیم کودکان ایفا کرد. او با جمع‌آوری افسانه‌ها از سراسر ایران و حتی مقایسه آن‌ها با افسانه‌های ملل دیگر، به پیوندهای فرهنگی و ریشه‌های مشترک اسطوره‌ها و قصه‌ها اشاره می‌کند. این جلد، علاوه بر افسانه‌های ایرانی، نمونه‌هایی از افسانه‌های مجارستانی و ارمنی را نیز در خود جای داده و با مقدمه‌هایی درباره‌ی اهمیت قصه‌گویی و آموزش کودکان همراه است. روایت‌ها اغلب با پند و اندرز و نکته‌های تربیتی همراهند و بازتابی از باورها، آرزوها و دغدغه‌های مردم در دوره‌های مختلف تاریخی به شمار می‌آیند.

چرا باید کتاب قصه های صبحی (جلد دوم) را خواند؟

خواندن این اثر فرصتی برای آشنایی با روایت‌های شفاهی و حکمت‌های مردمی است که نسل‌ها سینه‌به‌سینه منتقل شده‌اند. همچنین، مقایسه افسانه‌های ایرانی با نمونه‌های مشابه در فرهنگ‌های دیگر، نگاه تازه‌ای به اشتراکات و تفاوت‌های فرهنگی ارائه می‌دهد و ذهن مخاطب را نسبت به ریشه‌های مشترک داستان‌ها باز می‌کند.

خواندن کتاب قصه های صبحی (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای نوجوانان، علاقه‌مندان به ادبیات عامه، پژوهشگران فرهنگ و فولکلور، و کسانی که به دنبال قصه‌های آموزنده و سرگرم‌کننده هستند خواندنی و جذاب خواهد بود. همچنین والدین و مربیانی که می‌خواهند کودکان را با قصه‌های کهن و ارزش‌های اخلاقی آشنا کنند، می‌توانند از این مجموعه بهره ببرند.

درباره فضل‌الله مهتدی

فضل‌الله مهتدی (۱۳۴۱–۱۲۷۶)، مشهور به صبحی، نویسنده، پژوهشگر و روایتگر نامدار، ملقب به «پدر قصه‌گویی مدرن ایران» است که با صدای گرم و زبان صمیمانه‌اش در رادیو، به نمادی از پیوند نسل‌ها با فرهنگ عامه بدل شد. او که از پیشگامان گردآوری فولکلور و ادبیات شفاهی ایران بود، با اجرای برنامه‌های قصه‌گویی در رادیو تهران، جانی تازه به کالبد حکایت‌های کهن بخشید و سنت‌های فراموش‌شده را به متن زندگی مدرن آورد. صبحی علاوه بر حضور در رسانه، با تألیف آثاری ماندگار همچون «افسانه‌های کهن» و «دژ هوش‌ربا»، منابع ارزشمندی برای حوزه‌ی مردم‌شناسی و ادبیات داستانی به یادگار گذاشت. تلاش‌های بی‌وقفه‌ی او در باززنده‌سازی هویت فرهنگی و ترویج ادبیات برای کودکان و نوجوانان، وی را به یکی از ستون‌های فرهنگ عامه و آموزش غیررسمی در تاریخ معاصر ایران تبدیل کرده است.

بخشی از کتاب قصه های صبحی (جلد دوم)

«مرد بینوایی بود که رنج می‌کشید، کار می‌کرد و نانی در می‌آورد. این مرد پسری داشت. پیش از آن که پسر بزرگ بشود و به عقل و هوش بیاید و بتواند کاری از پیش ببرد، به پدر گفت: "پدر جان می‌خواهم کار کنم." پدر گفت: "تو هنوز بچه‌ای و نمی‌توانی." گفت: "تا آن جا که از دستم برآید و بتوانم کار می‌کنم." پدر گفت: "بسیار خوب!"

مادرش نانی برایش پخت، توی کیسه‌ای گذاشت و با خداحافظی روانه‌اش کرد. پسر رفت و رفت تا به سر چاهی رسید. گرسنه‌اش شد. نان را از توی کیسه درآورد و نصفش را خورد. همه‌اش را هم می‌توانست بخورد، ولی برای فردا گذاشت. پس از خوردن نان رفت که آبی بخورد، چون هنوز گرسنه بود بی‌اختیار گفت: "ای وای!" تا گفت ای وای، از توی چاه یک آدم کوچکی درآمد که سه وجب قدش بود و هفت ذرع ریشش... آدمک گفت: "پسر جان صدایم کردی، آمدم." پسر گفت: "پدر جان، من اسم تو را نمی‌دانم." گفت: "چطور نمی‌دانی؟ الان گفتی ای وای؛ اسم من ای وای است."»