کتاب از اجتناب دست بردار

کتاب از اجتناب دست بردار با عنوان اصلی stop avoiding stuff نوشتهٔ متیو اس. بون و جنیفر گرگ و لیزا کوین و ترجمهٔ سحر محمدی و الهه اکبری توسط انتشارات سایه سخن منتشر شده است. نویسندگان در این اثر از ۲۵ ریزمهارت برای مواجهه با ترس و چیرگی بر آن سخن گفته‌اند. نسخهٔ الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب از اجتناب دست بردار

کتاب از اجتناب دست بردار به بررسی لحظات حیاتی زندگی می‌پردازد که نیازمند قدم پیش گذاشتن و نشان دادن بهترین نسخهٔ خودمان هستیم، مانند مصاحبه‌های کاری یا مواجهه با مکالمات دشوار. اثر حاضر توضیح می‌دهد که چگونه ترس و اضطراب سیستم شناسایی تهدید ما را فعال کرده و منجر به افکار منفی و نگرانی‌های مبتنی بر سناریوهای «اگر... شود، چه؟» می‌شود و ما را به سمت رفتارهای اجتنابی سوق می‌دهد. این اثر به تفصیل شرح می‌دهد که چگونه سیستم تشخیص تهدید درونی ما، ترس‌های مبهم را همچون خطرات واقعی پردازش می‌کند و چگونه ذهن قصه‌گو ما را متقاعد می‌سازد که برای احساس بهتر، باید از موقعیت‌ها یا احساسات دشوار اجتناب کنیم. با استناد به تعریف دکتر استیون هیز، بنیان‌گذار درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت)، کتاب نشان می‌دهد که اجتناب چگونه تلاشی برای فرار از تجربیات درونی ناخواسته است و چرا این راهبردها اغلب در بلندمدت ناکارآمد هستند.

خلاصه کتاب از اجتناب دست بردار

کتاب از اجتناب دست بردار به ما می‌گوید که چگونه انسان‌ها به دلیل تمایل به مزایای کوتاه‌مدت، به راهبردهای اجتنابی مانند مصرف مواد، اهمال‌کاری، یا قطع روابط روی می‌آورند، غافل از اینکه این رفتارها در بلندمدت مشکلات را بزرگ‌تر کرده و ما را از اهداف و ارزش‌های مهم زندگی دور می‌کنند. نویسندگان در این کتاب استدلال می‌کتند که اجتناب، مانند فشار دادن پدال گاز در گل‌ولای، ما را بیشتر فرو می‌برد و به‌عنوان علت اصلی بسیاری از مشکلات روان‌شناختی عمل می‌کند. سپس، روش جایگزین شهامت مبتنی بر اکت را معرفی می‌کند: عمل بر اساس ارزش‌ها علی‌رغم وجود ترس.

چرا باید کتاب از اجتناب دست بردار را بخوانیم؟

خواندن این کتاب ضروری است؛ زیرا به ما کمک می‌کند بفهمیم چرا بیشتر راهبردهای اجتنابی ما، به‌ویژه در بلندمدت، مؤثر نیستند و چگونه باعث کاهش نشاط، معنا و هدفمندی زندگی می‌شوند. این اثر به جای ایجاد ناامیدی، راهی عملی ارائه می‌دهد تا بیاموزیم چگونه از مبارزه با تجربیات درونی دست برداریم، آن‌ها را بپذیریم و با گام‌های کوچک و قابل هضم، مهارت‌های لازم برای ساختن تغییرات ماندگار و حرکت به سمت آنچه واقعاً برایمان مهم است را کسب کنیم

خواندن کتاب از اجتناب دست بردار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به‌طور ویژه به کسانی پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند در زندگی‌شان تغییر ایجاد کنند، اما واهمه دارند و با اضطراب و ترس از تغییر دست به گریبان هستند. همچنین برای افرادی که احساس می‌کنند زندگی‌شان بیشتر بر پایه فرار از آشفتگی‌ها (محرک اجتناب) بنا شده تا حرکت به سمت آنچه برایشان ارزشمند است (محرک ارزش‌ها)، بسیار مناسب است. کسانی که از وعده‌های بزرگ تغییر ناامید شده‌اند و به دنبال روشی عملی با گام‌های کوچک برای ایجاد تعهد و نزدیک شدن به یک خود جدید هستند، این کتاب را بخوانند.

بخشی از کتاب از اجتناب دست بردار

«چسبیدن به این قصه زمان‌هایی را هم که در اجتماع رفتار نامناسبی نداشته‌اید، پنهان می‌کند. شاید اصلاً به آن‌ها توجه هم نکرده‌اید یا بجز موارد معدودی، آن‌ها را بی‌ارزش شمرده‌اید. این «بی‌دست‌وپا» بودن جلوی چشم شماست. هیچ تصوری از دیدگاه دیگران ندارید. افرادی که از نظر اجتماعی مضطرب‌اند، به‌احتمال‌زیاد دربارهٔ قضاوت‌های دیگران اشتغال ذهنی زیادی دارند؛ خیلی بیش از آنچه واقعاً فکر می‌کنند.

مت: در اوایل زندگی، این نوع قصه‌ها روی من تأثیر زیادی داشت. وقتی وارد دانشگاه شدم، نمی‌توانستم خیلی راحت با هر کسی که جذبم می‌کرد، برای‌حرف‌زدن پیش‌قدم شوم. این داستان از دوران دبیرستان آغاز شد. گاهی بخت با من یار می‌شد و در موقعیتی قرار می‌گرفتم که امکان بوسیدن شخص مورد علاقه‌ام فراهم می‌شد. من جذب او شده بودم و او هم جذب من شده بود. تنها بودیم. هیچ‌کدام از ما جوش چرکین بزرگ نداشتیم. روی دندانم چیزی نبود. روی دندان‌های او هم هیچ‌چیز نبود. همهٔ شرایط لازم برای بوسیدن فراهم بود.

باوجوداین، به‌رغم نیت خوبم، به‌ندرت کسی را می‌بوسیدم. هرگاه خودم را در موقعیتی می‌دیدم که امکان بوسیدن فرد دیگری وجود داشت، قصهٔ ذهنم شروع به کار می‌کرد و پیش چشمم می‌آمد: «نمی‌توانم این کار را بکنم. من آن آدمی نیستم که قدم اول را بردارد».

بنابراین گاه دختری منتظرِ بوسیدنِ من بود و من این کار را نمی‌کردم. بعدها فهمیدم که این دخترها به‌شدت از من عصبانی می‌شدند. آن‌ها به خود می‌گفتند: «او چه مشکلی دارد؟ چرا من را نمی‌بوسد؟» یک روز صبح، در اردوی تابستانی، روبه‌روی اتاقم کنار دختری نشسته بودم و من طبق معمول او را نبوسیدم. آن دختر با عصبانیت از آن‌جا رفت و دیگر هیچ‌وقت با من صحبت نکرد. من چنان مشغول قصهٔ ذهنم بودم که درواقع با او نبودم و فرصتی طلایی را برای اولین بوسه از دست دادم.»