کتاب احساس من

کتاب «احساس من» سردۀ رضا کریمی است و انتشارات حسن رسولی آن را منتشر کرده است. مجموعه شعر احساس من، به‌نوعی پیوند میان موسیقی، شعر و عرفان است.

درباره کتاب احساس من

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

کتاب احساس من مجموعه شعر رضا کریمی شاعر ایرانی را دربرگرفته است. اشعاری که در کتاب احساس من آمده، با انتخاب و گردآوری طاهره شارمی منتشر شده و بازتابی از احساسات لطیف، باورهای درونی و دلبستگی‌های معنوی یک هنرمند موسیقی‌دان است. رضا کریمی، با پیش‌زمینه‌ای متفاوت؛ از مهندسی شیمی تا نوازندگی ویولن و سپس آوازخوانی در سطح بین‌المللی، در این مجموعه شعر، جنبه‌ای دیگر از وجود خود را به نمایش می‌گذارد: شاعری که کلمات را همچون نت‌های موسیقی در کنار هم می‌نشاند و از دل تجربه‌های شخصی، آوایی سرشار از احساس و معنویت می‌سازد.

شعرهای کتاب احساس من، از نظر قالب و وزن، متنوع هستند؛ گاهی بر پایهٔ وزن‌های کلاسیک مثل فاعلاتن/فاعلاتن/فاعلن یا مستفعلن/مفاعلن/مستفعلن/فعل نوشته شده‌اند که نشان از دلبستگی شاعر به سنت‌های کهن عروضی دارد؛ اما درعین‌حال، از منظر محتوایی، به‌وضوح با زبان امروز آمیخته شده‌اند. درون‌مایه‌های برجستهٔ این اشعار، عشق عرفانی، نیاز به حضور معنوی، امید به نجات و تمنای وصال با معشوقی آسمانی‌ است.

خواندن کتاب احساس من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب احساس من

«آمدی جانا تو از سوی خدا

هدیه‌ای بهر نجات جان ما

باش چندی پیش این جان نحیف

تا بیابم راه معبود لطیف

گر رسم نزد خداوند رحیم

من تو را خواهم از آن شاه کریم

گویمش با دل مدارا کن کمی

یک نظر بر حال ماها کن کمی

دست‌هایم را بگیر ای نازنین

در پناهت کرده ام دیگر کمین

یاور و یار رضایت باش پس

جز تو دیگر من ندارم هیچ کس»