کتاب مهمان خجالتی

کتاب «مهمان خجالتی» نوشتۀ مژگان بابامرندی است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. مهمان خجالتی کتابی است بامزه و خواندنی دربارهٔ دوستی‌های بی‌کلام، مهربانی بی‌دلیل و آن لحظه‌های آرامی که در سکوت شکل می‌گیرند؛ اما در دل کودک، تأثیری ماندگار می‌گذارند.

درباره کتاب مهمان خجالتی

کتاب مهمان خجالتی داستانی ساده، لطیف و سرشار از حس کودکانه‌ است که با زبانی نرم و نگاهی شاعرانه، ارتباط کودک با حیوانات و دنیای اطرافش را به تصویر می‌کشد. روایت از زاویۀ دید یک دختر کوچک نقل می‌شود؛ دختری که از پشت درِ باز اتاق، آمدن یک مهمان را تماشا می‌کند؛ مهمانی که یک گربۀ کوچک و خجالتی‌ست که پا به حیاط گذاشته؛ اما جرئت واردشدن به خانه را ندارد. نویسنده با بیانی کودکانه، این تردید و خجالت را از نگاه دخترک نشان می‌دهد. کودک با زبان خودش از گربه دعوت می‌کند داخل بیاید؛ اما گربه فقط نگاه می‌کند و هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد. این تعامل آرام و بی‌کلام، از نوعی همدلی میان کودک و حیوان خبر می‌دهد. رفتار گربه برای کودک معنا دارد و او با سادگی تمام، این مهمان را درک می‌کند و به او احترام می‌گذارد.

مامان که در حال شستن ظرف‌هاست، ناگهان با ۲ لیوان شیر ظاهر می‌شود؛ یکی برای دختر و یکی برای گربه. این لحظه، نقطۀ اوج صمیمیت داستان مهمان خجالتی است. حضور بزرگ‌ترها در جهان کودکانه، اگر با مهر همراه باشد، می‌تواند پل ارتباطی میان کودک و موجودات دیگر شود. گربه که مزۀ شیر را می‌چشد، کمی با دخترک بازی می‌کند و سپس آرام‌آرام، در کمال احترام و بی‌صدا، از همان راهی که آمده بود، می‌رود.

تصاویر کتاب مهمان خجالتی هم‌پای متن، با رنگ‌هایی گرم، حال‌وهوای تابستانی، فضای آرام خانه و ارتباط میان دختر و گربه را به‌خوبی نشان می‌دهند. تصویرسازی‌ها با ظرافتی کودک‌پسند و دل‌نشین، داستان را برای کودکان قابل لمس‌تر کرده‌اند و کمک می‌کنند تا مفاهیمی چون مهربانی، توجه به حیوانات و احترام به فضای شخصی در ذهن کودک نقش ببندد.

خواندن کتاب مهمان خجالتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کودکان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مهمان خجالتی

«مامان در آشپزخانه ظرف می‌شوید. هوا خیلی گرم است. در اتاق باز است. من حیاط را تماشا می‌کنم. مهمان برایمان می‌رسد. اما نمی‌آید تو. دم در می‌ایستد. هرچه به او می‌گویم: بفرمایید تو، دم در بد است. گوش نمی‌دهد. فقط سرش را بالا آورده است و نگاهم می‌کند.»